7.2.8.9 Toepassing van algemene uitgangspunten

Hiervoor heb ik een aantal algemene uitgangspunten genoemd die het ehrm van belang heeft geacht bij de beoordeling of voldoende compensatie is geboden. Deze uitgangspunten worden echter zelden expliciet genoemd en kunnen in de meeste zaken evenmin duidelijk worden afgeleid uit de motivering van het ehrm waarom voldoende of onvoldoende compensatie is gebonden. Sommige uitspraken wekken zelfs verbazing vanwege het ogenschijnlijk niet toepassen van de uitgangspunten. Een voorbeeld is de zaak Brzuszczyń - ski. In deze zaak was de verdachte veroordeeld tot een gevangenisstraf van 15 jaar, op basis van de beslissende verklaring van een medeverdachte. Ik heb betoogd dat meer compensatie vereist is naarmate de strafbedreiging hoger is, naarmate de getuigenverklaring beslissender is en naarmate meer reden bestaat om te twijfelen aan de betrouwbaarheid van de getuigenverklaring. Desondanks nam het ehrm in deze zaak naar mijn mening genoegen met vrij weinig compensatie. Het ehrm achtte voldoende dat de rechter, mede aan de hand van steunbewijs, de betrouwbaarheid had gemotiveerd en de opsporingsambtenaren die de getuige hadden gehoord, ter zitting had ondervraagd.1