7.6.6.3 Het voorbereiden van het formele gesprek door de te horen personen

De persoon die door de onderzoekers zal worden gehoord, doet er verstandig aan zich grondig op het verhoor voor te bereiden. Zoals in de vorige paragraaf uiteengezet, dienen de onderzoekers de te horen persoon globaal de onderwerpen op te geven die in het formele gesprek aan de orde worden gesteld. Hij weet dus tot op zekere hoogte wat hij kan verwachten. Zeker als het onderzoek voor hem reputationele of vermogensrechtelijke gevolgen kan hebben, moet hij de mogelijkheid benutten om zijn kant van het verhaal naar voren te brengen.

Omgekeerd mogen de onderzoekers ook van de te horen persoon verwachten dat hij zich dusdanig op het formele gesprek heeft voorbereid dat hij hun vragen op een adequate wijze kan beantwoorden.1 Indien hij een (voormalig) bestuurder, commissaris of werknemer van de rechtspersoon is, heeft hij ook een inlichtingenplicht.2 Die inlichtingenplicht brengt mee dat hij waar nodig zijn geheugen moet opfrissen, opdat zijn te geven antwoorden de onderzoekers behulpzaam zijn bij het beantwoorden van de onderzoeksvraag.

De te horen persoon mag zich samen met zijn advocaat op het formele gesprek voorbereiden. In de praktijk heb ik wel meegemaakt dat onderzoekers hier bezwaar tegen maakten, omdat zij de te horen persoon zo onbevangen mogelijk wilden laten verklaren. Naar mijn mening brengt het recht op rechtsbijstand, dat de te horen persoon heeft, dat echter mee. Zeker in inquisitoire enquêtes, die door de verzoeker worden gebruikt om bewijs te verzamelen ten behoeve van een aansprakelijkstelling, heeft de te horen persoon daarbij ook een groot belang. Waar een getuige in een civiele procedure zich door een advocaat op het verhoor mag laten voorbereiden, vermag ik niet inzien dat dit in het onderzoek in de enquêteprocedure anders zou zijn.