RvdW 2025/745

Herziening. Rijden tijdens ontzegging van rijbevoegdheid (art. 9 lid 1 WVW 1994). Motiveringseis van art. 460 lid 2 Sv. Aangevoerd wordt dat handtekening op akte kennisgeving ingang ontzegging rijbevoegdheid niet handtekening van aanvrager is en dat ten minste nader onderzoek had moeten worden gedaan naar rechtmatigheid van handtekening op die akte, art. 457 lid 1 sub c Sv. Ex art. 460 lid 2 Sv moet aanvraag gronden vermelden waarop deze berust. Aanvraag moet dus naar behoren gemotiveerd zijn. Alleen herzieningsaanvraag die aan deze motiveringseis voldoet, kan in behandeling worden genomen. Aanvraag die onvoldoende is gemotiveerd, is niet aanvraag a.b.i. wet. Uit het bij aanvraag gevoegde p-v van tz. dat aantekening van mondeling vonnis inhoudt, volgt dat Pr gemotiveerd heeft geoordeeld dat akte kennisgeving ingang ontzegging rijbevoegdheid in persoon aan aanvrager is betekend, waarbij Pr o.m. heeft overwogen dat aan dat oordeel niet in de weg staat dat handtekening op akte ‘niet helemaal overeen lijkt te stemmen met handtekening van verdachte zoals zichtbaar op zijn rijbewijs’. Aanvraag bevat niet duidelijke omschrijving waarin novum (gelet op weergegeven oordeel Pr over betekening van akte kennisgeving ingang ontzegging rijbevoegdheid en op die akte geplaatste handtekening) zou bestaan, terwijl aanvraag ook niet is voorzien van andere stukken dan p-v van tz., waaronder aantekening mondeling vonnis Pr. Enkel aanduiden van omstandigheid die (mogelijk) aanleiding had kunnen geven tot opdragen van nader onderzoek door rechter, levert daarbij niet gegeven op a.b.i. art. 457 lid 1 sub c Sv. Aanvraag voldoet daarom niet aan hiervoor genoemde eisen, zodat HR aanvraag niet in behandeling kan nemen. Aanvraag n-o.