Einde inhoudsopgave
Openbaarmaking van koersgevoelige informatie (VDHI nr. 107) 2011/2.2.1
2.2.1 Ontstaansgeschiedenis van de federale effectenwetgeving
Mr. G.T.J. Hoff, datum 23-02-2011
- Datum
23-02-2011
- Auteur
Mr. G.T.J. Hoff
- JCDI
JCDI:ADS497481:1
- Vakgebied(en)
Rechtswetenschap / Algemeen
Financieel recht / Bank- en effectenrecht
Voetnoten
Voetnoten
Zie voor een handzame bespreking van een aantal onderwerpen: Nederveen, Serie Financieel Recht, deel 17(2006).
Zie voor deze totstandkomingsgeschiedenis Seligman, The transformation of Wall Street (2003), p. 1-100. Zie tevens Geisst, Wall Street (1997), p. 196-243.
Zie Loss/Seligman, Fundamentals of Securities Regulation (2004), p. 35.
Zie Geisst, Wall Street (1997), p. 208.
De effectenwetgeving van de individuele staten werd aangeduid als blue sky laws, omdat daarmee beoogd werd te voorkomen dat zelfs deelname aan bouwprojecten in de blue sky aan beleggers zou worden aangeboden. Deze wetgeving was ineffectief in het intrastatelijke effectenverkeer, enerzijds vanwege het grote aantal uitzonderingen dat op de wettelijke voorzieningen was gemaakt en anderzijds vanwege de gebrekkige handhaving van die wetgeving.
Slechts voor zover relevant voor het onderwerp van deze studie, zal een poging worden ondernomen om met een birds-eye view enige structuur aan te brengen in de federale effectenwetgeving van de USA en de belangrijkste thema's daarbij te benoemen. Ondanks deze beperkingen is een dergelijke onderneming nog steeds een hachelijke. Het is voor een outsider geen sinecure om vat te krijgen op het majestueuze bouwwerk van de federale effectenwetgeving, laat staan om met betrekking tot één specifiek onderdeel daarvan een representatief overzicht te geven.1 Een andere complicatie hierbij is bovendien dat de openbaarmakingsplicht van koersgevoelige informatie niet alleen deel uitmaakt van, maar ook ten nauwste verband houdt met, een reeks van andere effectenrechtelijke informatieverplichtingen die voor uitgevende instellingen op grond van de federale effectenwetgeving gelden (zie § 2.4).
Een enkel woord over de ontstaansgeschiedenis van de federale effectenwetgeving.2 Zoals gezegd, heeft de beurskrach van 1929 een krachtige impuls gegeven aan breed door de federale wetgever ingezette hervormingen van de fmanciële sector. Om een indruk te geven van de ernst en omvang van deze beurskrach roep ik de volgende feiten in herinnering:
"From 1920 to 1933, some US $ 50 billion of securities were sold in the United States. By 1933, half were worthless. In 1934, the American public also held over US $ 8 billion of foreign securities, of which US $ 6 billion had been sold in the years 1923-1930. By March 1934, US $ 3 billion were in default. The aggregate value of all stocks listed on the NYSE on September 1, 1929, was US $ 89 billion. In the break of September and October they fell by US $ 18 billion. In 1932 the aggregate figure was down to US $ 15 billion — a loss of US $ 74 billion in two and one half years. The bond losses increased the total drop in values to US $ 93 billion."3
Andere data met betrekking tot de malaise waarin de Amerikaanse economie destijds verkeerde, zijn niet minder indrukwekkend.
"In 1932 the country's gross national product was at about 60 percent of its 1929 value, unemployment was almost 40 percent, and stock prices had plunged to about 10 percent of their precrash values. And the dire figures were beginring to take an even greater social toll. Social tension was simmering just below the surface."4
Aangenomen wordt dat niet alleen de rampzalige toestand waarin de Amerikaanse economie en de beurs verkeerden debet is geweest aan de hervormingen van de financiële sector. Het zijn met name ook de onthullingen van de Pecora Hearings geweest — vernoemd naar Ferdinand Pecora, de counsel van de Senate Banking and Currency Committee — die een politiek klimaat hebben geschapen waarin het onontkoombaar was dat afscheid werd genomen van de laissez faire-politiek van voorgaande Administrations. Kenmerkend voor deze politiek van overheidsonthouding was de uitlating van President Calvin Coolidge (President van 1923 tot 1929): "This is a business country (...) and it wants a business government." Tijdens de Pecora Hearings, die van 1932 tot 1934 af en aan werden gehouden, werd een ontluisterend beeld geschetst van de misstanden op de Amerikaanse effectenmarkt. Te noemen zijn: marktinanipulatie door grootschalige short sales of securities in zogeheten bear raids, verkoop tegen hoge commissies aan particulieren van risicovolle staatsleningen van Latijns-Amerikaanse landen, welke leningen waren `goedgekeurd' door de US State Department, belastingontduiking door topfunctionarissen van financiële instellingen door het manipuleren van de voorwaarden waartegen effectentransacties werden verricht en het hanteren van preferred lists door emissiehuizen bij de toewijzing van effecten uit emissies (in het bijzonder de zogeheten hot issues) aan bevriende relaties. Een andere factor die de totstandkoming van federale wetgeving noodzakelijk maakte, was de constatering dat de op grond van de blue sky laws5 van de individuele staten opgelegde restricties voor de distributie van effecten langs de weg van grensoverschrijdend effectenverkeer eenvoudig konden worden ontweken.