2.2.2 De Securities Act of 1933

Op 27 mei 1933 werd de Securities Act of 1933 door President Roosevelt ondertekend. Met deze wet werd beoogd de primaire markt van de initiële uitgifte en verkoop van effecten aan het beleggend publiek te regelen.1 In essentie vereist de wet full and fair disclosure aan beleggers van alle material information die nodig is om beleggers in staat te stellen een geïnformeerde beleggingsbeslissing te nemen. Naleving van deze effectenrechtelijke informatieverplichting wordt zeker gesteld door een ruim geformuleerde en strafrechtelijk gesanctioneerde verbodsbepaling (Section 5). Informatie die op een uitgevende instelling en de door haar uit te geven effecten betrekking heeft, moet in een registration statement worden opgenomen (Section 6). Deze registration statement moet bij de Securities and Exchange Commission (SEC)2 worden gedeponeerd (Section 7). Ten behoeve van beleggers dient een deel van deze informatie in een prospectus te worden opgenomen en aan hen ter beschikking worden gesteld (Section 10). In de Securities Act is tevens vastgelegd wie verantwoordelijk en aansprakelijk zijn voor onjuiste en/of onvolledige informatie in een registration statement en een prospectus (Sections 11 en 12). Tot slot bevat Section 17 een verbod van emissiebedrog bijvoorbeeld door "to obtain money or property by means of any untrue statement of a material fact or any omission to state a material fact necessary in order to make the statements made, in the light of the circumstances under which they were made, not misleading" of "to engage in any transaction, practice, or course of business which operates or would operate as a fraud or deceit upon the purchaser".

Ik vestig hier nog de aandacht op drie bijzondere aspecten van deze Securities Act.

De federale wetgever heeft vanwege het veelal interstatelijke karakter van het effectenverkeer gebruik kunnen — en ook mogen — maken van de zogeheten interstate commerce bepaling uit de Amerikaanse Grondwet.3 Deze bepaling machtigt de federale wetgever om voorzieningen te treffen met betrekking tot de "commerce (...) among the several states (...)."4 In deze bijzondere grondslag moet de verklaring worden gezien voor de nogal moeilijk leesbare en steeds weerkerende formuleringen in de federale effectenwetgeving. Een voorbeeld is Section 5(a) van de Securities Act:

Een ander vermeldenswaardig aspect van de Securities Act is dat met de voorgeschreven registration van securities bij de SEC niet een waardeoordeel wordt gegeven over de beleggingspropositie en evenmin over de juistheid en/of volledigheid van de aan beleggers verstrekte informatie. Beoogd wordt slechts beleggers met behulp van full and fair disclosure in staat te stellen daarover zelf een geïnformeerd en weloverwogen oordeel te vellen. In lijn hiermee bepaalt Section 23 van de Securities Act dan ook:

Overigens voorzag een eerder voorstel van de Securities Act nog wel in een dergelijke merit review. Voortbouwend op de verkooprestricties van de blue sky laws van de individuele staten was aanvankelijk voorgesteld om de registration van securities door de toezichthouder in te kunnen laten trekken ingeval de uitgevende instelling "has been or is about to engage in fraudulent transactions (...) is not conducting its business in accordance with law (...) is in any other way dishonest," of ingeval de uitgevende instelling "in unsound condition or insolvent" is dan wel "the enterprise or business of the issuer (...) is not based upon sound principles, and (...) the revocation is in the interest of the public welfare."6 In verband met de nagenoeg ongelimiteerde bevoegdheid van de toezichthouder om te bepalen of bedrijfsactiviteiten gebaseerd zijn op sound principles riep het voorstel zodanige weerstand op dat het werd ingetrokken.

Ten slotte wijs ik op de ruime bevoegdheden die aan de SEC zijn toegekend om de Securities Act uit te voeren (Sections 19 en 20). Die bevoegdheden zijn van uitvoerende, regelgevende en rechtsprekende aard. Uit de tekst van diverse bepalingen van de Securities Act blijkt reeds met zoveel woorden dat het om kaderwetgeving gaat; aan de SEC wordt de bevoegdheid gedelegeerd om op de in de Securities Act aangegeven terreinen — waartoe ook fmanciële verslaggeving-standaarden worden gerekend — nadere regels op te stellen. Later is op grond van de National Securities Markets Improvement Act of 1996 aan de SEC nog een algemene ontheffmgsbevoegdheid toegekend van elke "person, security or transaction" van "any provision or provisions of this title or of any rule or regulation issued under this title, to the extent that such exemption is necessary or appropriate in the public interest, and is consistent with the protestion of investors" (Section 28).