2.2.3 De Securities Exchange Act of 1934

Ingezien moet worden dat met de Securities Act slechts een eerste, bescheiden stap werd gezet op weg naar een algehele hervorming van de fmanciële sector. Immers, de Securities Act had louter betrekking op de initiële uitgifte en verkoop van effecten aan het beleggend publiek en regelde niet de verdere verhandeling daarvan op de secundaire markt (dat wil zeggen: de post-distribution trading). In verband met de gevestigde belangen van de financiële sector heeft de totstandkoming van een wettelijke regeling daarvan veel meer voeten in de aarde gehad. Ondanks het georganiseerde verzet van Wall Street (en de voor Amerikanen infame beschuldiging dat het doel van de hervormingswetgeving was "to Russianize everything worthwhile"1) is de federale wetgever er in geslaagd een einde te maken aan de ongebreidelde zelfregulering van de New York Stock Exchange (en andere effectenbeurzen) door een integrale wettelijke regeling van de secundaire effectenmarkt tot stand te brengen: de Securities Exchange Act of 1934.

Onderwerpen die in deze wet zijn geregeld, zijn onder meer de regulering van de effectenbeurzen (en de daaraan verbonden bedrijfsleden (specialists en Hoor traders)) en over-the-counter markets, proxy solicitation, een verbod van marktmanipulatie en effectenkredietverlening. Een wezenlijk onderdeel van de wettelijke regeling was verder de oprichting van de SEC, bestaande uit vijf — door de President te benoemen — commissioners (Section 4). Voor deze studie is met name van belang dat uitgevende instellingen op grond van Section 13 van de Securities Exchange Act werden onderworpen aan doorlopende informatieverplichtingen (zie § 2.4). Deze informatieverplichtingen gelden in aanvulling op die van de Securities Act. Beleggers zijn aldus niet alleen bij de initiële uitgifte en verkoop van effecten verzekerd van adequate informatieverschaffing, maar ook op gezette tijdstippen daarna. Met het oog op het voorkomen van uiteenlopende vormen van effectenfraude is een catch all-bepaling geformuleerd. Zo wordt door Section 10(b) van de Securities Exchange Act verboden:

Deze anti-fraudebepaling heeft ook betekenis voor de naleving van de effecten-rechtelijke informatieverplichtingen door uitgevende instellingen (zie § 2.6).