Verhandeling

Art. 7:932 BW verplicht de verzekeraar zo spoedig mogelijk een akte, genaamd polis, af te geven, waarin de overeenkomst is vastgelegd. Dit opdat de verzekeringnemer steeds ten volle kan beschikken over (schriftelijk) (akte)bewijs van het bestaan en de inhoud van de overeenkomst.1

Daarmee is, anders dan onder het oude recht, waarin nog een opsomming gegeven was van bedingen die in die akte dienden te worden opgenomen, gekozen voor een algemeen voorschrift.2 Omdat de polis van belang is als bewijsmiddel van de verzekeringsovereenkomst, is het goed om te bezien wat over dit 'algemeen voorschrift' door de wetgever nader is bepaald. De wetgever zegt het als volgt: 'De inhoud van de overeenkomst dient derhalve met voldoende precisie uit de polis te kunnen worden opgemaakt. Hiermee is intussen niet gezegd dat de overeenkomst geheel in de polis zelf moet zijn neergelegd. In de praktijk pleegt een deel van de toepasselijke bedingen immers te worden opgenomen in algemene (verzeke-rings)voorwaarden.'3 De wetgever refereerde reeds bij de totstandkoming aan deze praktijk, waar hij aangaf dat onder het begrip 'polis' ook is begrepen een akte waarin de overeenkomst niet volledig is omschreven, maar die naar een bijbehorend document verwijst: polis en algemene voorwaarden of de ponskaart en mantelpolis bij collectieve verzekeringen.'4 Overigens kent art. 7:932 BW in de tweede volzin van lid 1 een uitzondering op de verplichtingen een polis af te geven, 'indien de aard van de overeenkomst afwijkend gebruik rechtvaardigt en de verzekeringnemer bij afgifte van de polis geen belang heeft'.5

Uitgaande van deze bepalingen valt, bij het in kaart brengen van mogelijke problematiek van het bewijs van de overeenkomst op, dat een aantal onderwerpen in elkaar overloopt. Er is allereerst de vraag óf tussen partijen een overeenkomst gesloten is. Hierbij speelt voor het bestaan van de overeenkomst als zodanig/als geheel, het leerstuk van de totstandkoming - zoals dat in hoofdstuk 3 aan de orde is - een (doorslaggevende) rol. Daarnaast is er, uitgaande van het bestaan van de overeenkomst zelve, de vraag naar de inhoud van de verzekeringsovereenkomst. Veel zal zich daarbij afspelen op 'polisniveau': valt een bepaald voorval onder de verzekeringsovereenkomst zoals deze in de polis is weergegeven en als dat zo is, op wie rust dan welke (bewijs)verplichting? Op de behandeling van vragen van dekking ziet de onderhavige subparagraaf niet; de dekkingsproblema-tiek en de daarbij behorende uitleg van de overeenkomst wordt later in dit hoofdstuk behandeld (zie 7.2). De inhoud van de overeenkomst kan echter ook zien op de vraag of een bepaalde dekking al dan niet was overeengekomen, dan wel of een bepaalde clausule terecht wel of niet in de polis is opgenomen. Hieronder zullen over dit inhoudelijk aspect enkele bewijsrechtelijke uitgangspunten en bepalingen worden besproken (7.1.1), waarbij (in 7.1.2) in zal worden gegaan op de order- of toonderpolis en in 7.1.3 op de 'elektronische' polis, zoals die regeling vindt in het thans voorliggende Wetsvoorstel onderhandse elektronische akten.6