7.4.3.2 Rechterlijke organisatie

De rechtspraak in eerste aanleg in burgerlijke zaken vindt in Engeland hoofdzakelijk plaats in de county courts en in het High Court of justice. De county courts, vergelijkbaar met onze (voormalige) kantongerechten, zijn verspreid over het hele land.1 Het High Court is gevestigd in Londen maar heeft voorts een aantal 'nevenzittingsplaatsen', waar recht gesproken wordt door rechters van het High Court. Het High Court is verdeeld in drie 'divisions' met ieder eigen competenties: de Chancery Division, de Queen's Bench Division en de Family Division.2 De competentieverdeling tussen county courts en High Court in zaken in eerste aanleg is tamelijk complex en kan hier niet in detail worden behandeld. Bij welk gerecht een zaak aanhangig gemaakt moet worden hangt voornamelijk (zij het niet uitsluitend) af van de hoogte van de vordering.3

Indien van de beslissing in eerste aanleg appèl openstaat4 is in de meeste gevallen het Court of Appeal de bevoegde rechter, zowel ten aanzien van de uitspraken van de county courts als ten aanzien van uitspraken van het High Court.5 In enkele specifieke situaties wordt appèljurisdictie uitgeoefend door de zogeheten 'divisional courts': meervoudige kamers, samengesteld uit rechters die behoren tot één van de divisions van het High Court.6

De hoogste rechter voor Engeland (en Wales) is het House of Lords. Het House of Lords is, voorzover hier van belang, belast met het hoger beroep van uitspraken van het Court of Appeal, alsmede (in geval van het zgn. 'leapfrog appeal',7 dat min of meer vergelijkbaar is met onze sprongcassatie) met het hoger beroep van uitspraken van het High Court. In het algemeen staat beroep op het House of Lords slechts open indien daartoe verlof wordt verleend, hetzij door de rechter die de bestreden uitspraak heeft gedaan, hetzij door het House of Lords zelf.8