Einde inhoudsopgave
Stille getuigen 2015/7.2.9
7.2.9 Van compenserende maatregelen naar compenserende factoren
Mr. B. de Wilde, datum 01-01-2015
- Datum
01-01-2015
- Auteur
Mr. B. de Wilde
- Vakgebied(en)
Internationaal publiekrecht / Mensenrechten
Strafprocesrecht / Terechtzitting en beslissingsmodel
Strafprocesrecht / Voorfase
Voetnoten
Voetnoten
EHRM 2 juli 2002, appl.no. 34209/96 (S.N./Zweden), § 47.
EHRM 20 januari 2009, appl.nos. 26766/05 & 22228/06 (Al-Khawaja & Tahery/Verenigd Koninkrijk), § 38.
EHRM (GC) 15 december 2011, appl.nos. 26766/05 & 22228/06 (Al-Khawaja & Tahery/ Verenigd Koninkrijk), § 147.
EHRM (GC) 15 december 2011, appl.nos. 26766/05 & 22228/06 (Al-Khawaja & Tahery/ Verenigd Koninkrijk), § 147. In EHRM 2 april 2013, appl.no. 25307/10 (dec.) (D.T./ Nederland), § 51 gebruikte het EHRM overigens ook de term counterbalancing measure, die kennelijk niet helemaal uit de gratie is.
EHRM 19 juli 2012, appl.no. 29881/07 (Sievert/Duitsland), § 66-67.
Vóór het arrest Al-Khawaja & Tahery sprak het ehrm van ‘measures which counterbalance the handicaps under which the defence labours’.1 Hiermee werd kennelijk gedoeld op maatregelen die door de overheid worden getroffen om de nadelige positie van de verdediging te compenseren. In het arrest van de Kamer in de zaak Al-Khawaja & Tahery werd voor het eerst de term counterbalancing factors genoemd.2 De Grand Chamber heeft deze terminologie overgenomen.3 Deze sprak van ‘sufficient counterbalancing factors, including the existence of strong procedural safeguards’.4 De toepassing van compensatie in concrete zaken laat zien dat door de overheid getroffen maatregelen de essentie vormen van de compensatie. De door het ehrm gekozen formulering laat echter de mogelijkheid open dat ook andere soorten factoren compenserend kunnen werken. In de zaak Sievert merkte het ehrm de beschikbaarheid van steunbewijs aan als compenserende factor.5 De enkele beschikbaarheid van ander bewijsmateriaal kan mijns inziens niet worden aangemerkt als maatregel. De verandering van terminologie van compenserende maatregelen naar compenserende factoren lijkt dan ook inhoudelijke betekenis te hebben, al is die gering.