Zekerheid voor leverancierskrediet
Einde inhoudsopgave
Zekerheid voor leverancierskrediet (O&R nr. 117) 2019/10.2.2.1:10.2.2.1 De strikte benadering
Zekerheid voor leverancierskrediet (O&R nr. 117) 2019/10.2.2.1
10.2.2.1 De strikte benadering
Documentgegevens:
mr. K.W.C. Geurts, datum 01-10-2019
- Datum
01-10-2019
- Auteur
mr. K.W.C. Geurts
- JCDI
JCDI:ADS90901:1
- Vakgebied(en)
Insolventierecht / Faillissement
Goederenrecht / Verkrijging en verlies
Verbintenissenrecht / Overeenkomst
Toon alle voetnoten
Voetnoten
Voetnoten
Fesevur, NTBR 2001/10, p. 506; Wichers 2002, p. 150; Smelt, AA 2003, p. 349-351; Spath 2010, p. 346-347; Pitlo/Reehuis & Heisterkamp 2012/516; Reehuis 2013, nr. 49; Asser/Bartels & Van Velten 5 2017/72; Hijma & Olthof 2017/228.
HR 12 januari 1968, NJ 1968/274 (Teixeirade Mattos).
Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.
Een deel van de literatuur hangt de strikte benadering aan. Deze benadering houdt in dat in het geval de zaken die de leverancier onder eigendomsvoorbehoud heeft geleverd zich tezamen met soortgelijke zaken van andere eigenaren bij de koper bevinden en de leverancier niet kan aantonen op welke zaken zijn eigendomsrechten betrekking hebben, de revindicatievordering moet worden afgewezen.1 De redenering is dan dat de leverancier slechts zaken kan revindiceren als hij zijn zaken kan individualiseren. Slaagt hij hier niet in, dan wordt zijn revindicatievordering afgewezen. Uit het arrest Teixeira de Mattos volgt dat de zaken vervolgens in de boedel vallen. 2