269 Scherpe regel 1: arbeidszaken

Volgens vaste rechtspraak geldt, dat feiten en omstandigheden die tijdens de ontbindingsprocedure aan de orde (geacht moeten worden te) zijn geweest, niet meer in een aanvullende procedure kunnen worden getoetst.1 Uitgangspunt moet daarom zijn dat in een ontbindingsvonnis aan alle twistpunten tussen partijen een einde is gemaakt en er geen ruimte is om nog aanvullende schadevergoeding te vorderen. Een ex-werknemer die daarom na een ontbindingsvonnis langs andere weg (strijd met goed werkgeverschap of onrechtmatige daad) nog geld van zijn ex-werkgever wil vorderen, stuit op een scherpe regel en moet goed onderbouwen waarom hij nog recht heeft op betaling van geld door zijn ex-werkgever om te voorkomen dat zijn verzoek tot een voorlopig getuigenverhoor afstuit op onvoldoende belang.2

Een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd eindigt van rechtswege na het verstrijken van die bepaalde tijd. Een ex-werknemer stelde dat hem de ondubbelzinnige toezegging was gedaan dat het dienstverband voor bepaalde tijd na afloop daarvan zou worden omgezet in een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd.3 De kantonrechter overwoog dat een overeengekomen beëindiging van rechtswege alleen dan onrechtmatig is als het niet verlengen van de arbeidsovereenkomst in de gegeven omstandigheden naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar zou zijn. De ex-werknemer had daartoe te weinig aangevoerd naar de mening van de kantonrechter, tot welk oordeel de kantonrechter kwam na een overigens te weinig marginale beoordeling van de vordering in de hoofdzaak. Aangezien de ex-werknemer zich beriep op de uitzondering en het – voldoende duidelijk omschreven – feitencomplex relevant was voor de beantwoording van de vraag of de beëindiging van rechtswege onrechtmatig was, had de kantonrechter het verzoek naar mijn mening moeten toewijzen.