3.2 Het recht van reclame

Zowel het Nederlandse, Belgische als Amerikaanse recht kennen een recht van reclame voor de leverancier die zaken levert aan de koper, maar zij hebben verschillende strekkingen.

In het Nederlandse recht strekt dit recht ten eerste ter bescherming van de leverancier wier koopprijsvordering niet wordt voldaan, terwijl hij met zijn koper heeft afgesproken om ‘gelijk’ over te steken en daarom geen zekerheid bedingt. Hij heeft namelijk de eigendom overgedragen, maar krijgt vervolgens de tegenprestatie niet. Ten tweede wordt met het recht van reclame ook beoogd om de leverancier die zaken op krediet levert met een korte betalingstermijn te beschermen tegen de koper die de koopprijs niet betaalt. Deze functies zijn met name af te leiden uit het recht van reclame zoals dat onder het BW (oud) was vormgegeven. Zij worden besproken in (het intermezzo bij) paragraaf 3.2.1.

In het Belgische recht heeft het recht van reclame één functie. Het recht dient om de leverancier de mogelijkheid te geven gelijk over te steken met de koper (par. 3.2.2). Dit is vergelijkbaar met de hierboven beschreven eerste functie van het recht van reclame in het Nederlandse recht.

Het Amerikaanse recht beschermt daarentegen juist de leverancier die zaken op krediet verkoopt en levert. Het recht dient ter bescherming van de leverancier die is misleid door de koper omtrent diens solvabiliteit en als gevolg van deze misleiding zaken op krediet heeft geleverd zonder een zekerheidsrecht te bedingen (par. 3.2.3).

De functies van het recht van reclame in de drie rechtsstelsels zijn dus in meer of mindere mate verschillend. Hetzelfde geldt voor de uitwerking van de rechtsfiguren. Hieronder bespreek ik de overeenkomsten en verschillen tussen deze rechtsfiguren en geef ik mogelijke verklaringen.