7.6.4.2 Datacollectie ten behoeve van forensisch onderzoek

In de, waarschijnlijk schaarse, gevallen waarin de onderzoekers het wenselijk en proportioneel vinden om forensische technieken in te zetten om de relevante gegevens boven tafel te krijgen, kan naast fysieke documenten (hardcopy’s) gedacht worden aan het verzamelen van de volgende informatiebronnen:

Voor al deze gegevensdragers en data geldt dat deze alleen onder het inzagerecht van de onderzoekers vallen als zij eigendom zijn van de rechtspersoon. Voor zover deze gegevensdragers privé-eigendom zijn van bestuurders of werknemers van de rechtspersoon kan de rechtspersoon hen niet dwingen om deze devices aan de onderzoekers ter beschikking te stellen.

Als de onderzoekers ertoe over willen gaan om de gegevens van deze databronnen in hun onderzoek te betrekken, zullen zij rekening moeten houden met de bescherming van de persoonlijke levenssfeer van degenen die deze gegevensdragers gebruiken.1

Voordat de onderzoekers overgaan tot het verzamelen van deze elektronische data zullen zij moeten vaststellen van welke personen, in dit verband doorgaans aangeduid met de term custodians, zij de gegevens willen verzamelen. Vragen die de onderzoekers zichzelf zullen moeten stellen zijn bijvoorbeeld:

Ik wijs er voorts op dat het verzamelen van deze elektronische informatiedragers zeer hoge kosten met zich brengt. Dat betreft niet eens zozeer de kosten van het veiligstellen ervan, als wel de kosten die gemoeid zijn met de analyse van de gegevens.2 De onderzoekers moeten zich daarom wel drie keer bedenken voordat zij hiertoe overgaan. Als zij ertoe over willen gaan, dan meen ik dat zij een plan van aanpak moeten opstellen waaruit blijkt hoe dit past in het onderzoek. Als de rechtspersoon of derden op basis van dit plan van aanpak bezwaar maken tegen het forensisch onderzoek bij de raadsheer-commissaris, zullen de onderzoekers hun onderzoekswens grondig moeten kunnen onderbouwen en behoort de raadsheer- commissaris deze kritisch te beoordelen.