11.2.2 Totstandkomingsgeschiedenis

Bij de invoering van het enquêterecht in 1929 bepaalde artikel 54a WvK dat het verslag van de uitkomst van het onderzoek ter griffie van de rechtbank ter inzage wordt gelegd voor de vennootschap, de aandeelhouders, de bestuurders, de commissarissen en de personen die bij de akte van oprichting of contractueel het enquêterecht hadden gekregen en dat de griffier ten spoedigste na de nederlegging daarvan kennis geeft aan de verzoeker of de verzoekers en aan de vennootschap. De bepaling is in de wetsgeschiedenis niet verder toegelicht.1 Zo is niet duidelijk hoe de aandeelhouders te weten zouden moeten komen dat het verslag ter griffie is ingeleverd als hun dat niet wordt medegedeeld. Opmerking verdient dat in het oorspronkelijke wetsvoorstel de griffier drie dagen werd gegeven om de kennisgeving te doen aan de verzoeker of de verzoekers en aan het bestuur van de vennootschap.2 Waarom “drie dagen” is vervangen door “ten spoedigste” blijkt niet.3

De Commissie-Verdam adviseerde een meer gedifferentieerde regeling,4 die grotendeels door de wetgever in 1971 in artikel 53d WvK is overgenomen.5 Dit artikel is vervolgens ongewijzigd overgenomen in artikel 2:353 BW. Sinds de invoering van boek 2 BW is de bepaling een paar keer op ondergeschikte, terminologische, punten gewijzigd. De laatste wijziging heeft plaatsgevonden in de Uitvoeringswet verordening bankentoezicht.6 Met de “op de rechtspersoon toezichthoudende instelling” wordt DNB, de AFM of de ECB bedoeld.7