4.1.1 Wettekst

De bepaling over de kosten van het onderzoek is opgenomen in artikel 2:350 lid 3 BW. Dit artikellid luidt als volgt:

Op grond van deze bepaling moet de rechtspersoon de kosten van het onderzoek betalen en daarvoor zekerheid stellen.1 In de praktijk komt het voor dat de rechtspersoon dit niet kan en de verzoeker of een andere belanghebbende deze kosten betaalt.

Artikel 2:354 BW voorziet in een mogelijkheid voor de rechtspersoon deze kosten te verhalen op de verzoekers of op een bestuurder, een commissaris of een ander die in dienst van de rechtspersoon was in de onderzoeksperiode. Verhaal van de onderzoekskosten op de verzoekers is mogelijk indien uit het verslag blijkt dat het verzoek niet op redelijke grond is gedaan. Verhaal van de onderzoekskosten op een bestuurder, een commissaris of een ander in dienst van de rechtspersoon is mogelijk indien uit het verslag blijkt dat deze verantwoordelijk is voor een onjuist beleid of een onbevredigende gang van zaken. Een bespreking van de bepaling over kostenverhaal valt buiten de scope van mijn onderzoek, die betrekking heeft op het onderzoek zelf.2

Bij de Wet aanpassing enquêterecht is aan artikel 2:350 lid 3 BW toegevoegd dat de rechtspersoon de redelijke en in redelijkheid gemaakte kosten van verweer van de met het onderzoek belaste personen ter zake de vaststelling van aansprakelijkheid vanwege de uitvoering van het onderzoek of het verslag van de uitkomst van het onderzoek betaalt. Deze bepaling is een reactie op de toegenomen tendens van partijen om de onderzoekers aansprakelijk te stellen. Ook de aansprakelijkheid van de onderzoekers voor fouten bij het onderzoek valt buiten de scope van mijn onderzoek.3

Bij de Wet aanpassing enquêterecht is voorts aan artikel 2:359 BW een tweede lid toegevoegd, dat de situatie regelt als de Hoge Raad de uitspraak waarbij de Ondernemingskamer een onderzoek heeft gelast (of onmiddellijke voorzieningen heeft getroffen) vernietigt. Dit artikellid luidt als volgt: