IV.4.1.2 Verbale bejegening als schuldige

Hoe dan vast te stellen of van behandeling als schuldige sprake is? Dit is voor verbale uitingen aanzienlijk eenvoudiger dan voor non-verbale bejegening. Van gesproken en geschreven uitingen in media, in processtukken, in vonnissen of in mondelinge beslissingen is doorgaans relatief helder of zij de onschuldpresumptie geweld aandoen. Wordt zonder voorbehoud uitgesproken of opgeschreven dat de verdachte zich aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt, dan is bejegening als schuldige evident. Dat neemt niet weg dat de betekenis van uitlatingen regelmatig voor interpretatie vatbaar is. De context – waaronder ook de non-verbale bejegening van de betrokkene – is natuurlijk relevant, maar veelal bieden gebruikte bewoordingen in elk geval concrete handvatten voor beantwoording van de vraag of de uitlatingen een bejegening als schuldige behelzen. Interviews op televisie, opiniestukken in de krant, maar ook de motiveringen van rechterlijke beslissingen en het requisitoir van de officier van justitie, liggen derhalve steeds onder een vergrootglas. Door de onschuldpresumptie gebonden autoriteiten, hebben daardoor een zekere terughoudendheid te betrachten in hun formuleringen en dienen de motivering van hun beslissingen dan ook zorgvuldig te overdenken.