3.2.4 Conclusie

80. Door de overgang van de vordering wordt de stille cessionaris als de nieuwe schuldeiser van de stil gecedeerde vordering in beginsel exclusief inningsbevoegd en wordt de stille cedent als derde inningsonbevoegd. Dit is anders als krachtens een (privatieve) last door de stille cessionaris aan de stille cedent de (exclusieve) inningsbevoegdheid wordt toegekend. Hoewel voor de schuldenaar ogenschijnlijk niets verandert, is de grondslag voor de inningsbevoegdheid van de stille cedent wel degelijk veranderd. Vóór de stille cessie ontleende hij zijn inningsbevoegdheid aan zijn schuldeiserschap; na de stille cessie aan een (privatieve) last tot inning.

Dat de stille cedent zijn inningsbevoegdheid voortaan ontleent aan lastgeving, betekent onder meer dat hij door de stille cessionaris aansprakelijk kan worden gesteld, en in dat kader bijvoorbeeld om toestemming kan vragen alvorens een procedure te beginnen of andere inningshandelingen te verrichten. De stille cessionaris zal de inning overnemen na beëindiging van de last tot inning en mededeling aan de schuldenaar. Als een inningshandeling geen uitstel kan lijden, dient de stille cessionaris eveneens bevoegd te zijn deze te verrichten. Na beëindiging van de lastgeving is de stille cedent niet meer bevoegd, hetgeen zich bijvoorbeeld voordoet in diens faillissement. Ook de curator is niet bevoegd tot inning, tenzij de stille cessionaris aan hem afzonderlijk een last tot inning verleent.

Of een last tot inning is verleend, en zo ja, of deze last privatief is, hangt af van hetgeen de stille cedent en de stille cessionaris daaromtrent zijn overeengekomen. Uit een last tot inning vloeit niet voort dat de stille cedent óók bevoegd zou zijn tot het voeren van procedures jegens derden die inbreuk maken op de vordering.