250 Ratio; proceseconomie

In de literatuur bestaat overeenstemming over de ratio van het vereiste van voldoende belang: de rechter en de wederpartij mogen niet worden lastiggevallen met rechtsvorderingen waarvan geen praktisch resultaat kan worden verwacht,1 reden waarom verschillende schrijvers ‘point d’intérêt, point d’action’ een beginsel van gezond verstand hebben genoemd.2 “Indien men bij een rechtsmiddel geen belang heeft, omdat het geen baat kan brengen, waarom zou dan de rechter zich daarmee bezig houden. Hij kan zijn schaarse activiteit (of beter –tijd?) beslist alternatief aanwenden, en daarom kan (mag) hij de eiser niet ontvangen in rechtsmiddelen waarbij deze geen belang heeft”, zo schrijft Van Baars.3

Uit deze in de proceseconomie gelegen ratio vloeit voort, dat onvoldoende belang een reden behoort te zijn voor afwijzing van een verzoek tot het houden van een voorlopig getuigenverhoor als toewijzing van het verzoek geen nuttig effect kan opleveren voor de verzoeker. Het houden van een voorlopig getuigenverhoor is dan volstrekt zinloos.