8.3 Het Duitse recht

Het Duitse leerstuk van natrekking (Verbindung mit beweglichen Sachen) verschilt wezenlijk van dat in Nederland. Hiervoor zijn twee oorzaken aan te wijzen. Ten eerste heeft het Duitse leerstuk van natrekking een beperktere reikwijdte dan in het Nederlandse recht. Voor natrekking is namelijk vereist dat wezenlijke bestanddelen worden verenigd. Daarmee hangt samen dat het begrip wezenlijk bestanddeel in §93 BGB restrictief wordt ingevuld. Zo wordt een motor die in een auto wordt gemonteerd geen bestanddeel van de auto en dus niet nagetrokken. Ten tweede leidt natrekking in beginsel tot mede-eigendom tussen de oorspronkelijke eigenaren. Slechts in uitzonderingsgevallen wordt een hoofdzaak aangewezen en verliezen de oorspronkelijke gerechtigden hun rechten.

Deze verschillen hebben tot gevolg dat de voorrangspositie voor leverancierskrediet in het Duitse recht minder snel vervalt als de geleverde zaak wordt verbonden met een andere zaak dan in het Nederlandse recht. Op welke wijze dit wordt vormgegeven in het Duitse recht en welke argumenten hieraan ten grondslag liggen, wordt hierna besproken. Evenals in het Nederlandse recht wordt eerst uiteengezet wanneer sprake is van bestanddeelvorming (8.3.1.1). Vervolgens wordt besproken wat de gevolgen zijn van natrekking voor het eigendomsvoorbehoud (8.3.1.2). Tot slot worden verlengingsmogelijkheden besproken voor de gevallen waarin de leverancier door natrekking wel zijn voorrangspositie verliest (8.3.2).