Hof 's-Gravenhage, 08-08-2012, nr. 22-003583-11

[adres].

Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzittingen in eerste aanleg en het onderzoek op de terechtzitting in hoger beroep van dit hof van 25 juli 2012.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door en namens de verdachte naar voren is gebracht.

Procesgang

In eerste aanleg is de verdachte ter zake van het primair ten laste gelegde veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 120 dagen met aftrek van voorarrest, waarvan 82 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaren, alsmede tot een taakstraf in de vorm van een werkstraf voor de tijd van 240 uren subsidiair 120 dagen hechtenis. Voorts is in eerste aanleg een beslissing genomen omtrent de vorderingen van de benadeelde partijen zoals nader omschreven in het vonnis waarvan beroep, met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

Namens de verdachte is tegen het vonnis hoger beroep ingesteld.

Aan de verdachte is - na wijziging van de tenlastelegging ter terechtzitting in eerste aanleg - ten laste gelegd dat:

zij op een of meer tijdstippen in de periode van 24 december 2010 tot en met 27 december 2010 te Wassenaar tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, met het oogmerk van wederrechtelijke toeëigening in/uit een woning aan de [adres] heeft weggenomen (ongeveer) 25 horloges (ter waarde van ongeveer EUR 200.000,-) en/of een kluis inhoudende onder meer aandelen aan toonder (ter waarde van EUR 2.500.000,-) en/of contant geld (een bedrag van

EUR 36.000,- en/of een bedrag van EUR 25.000,- en/of een bedrag van EUR 7.000,-) en/of buitenlandse valuta (dollars en/of Engelse ponden en/of Zwitserse franken en/of Hongkong dollars en/of Yinhang en/of Libanese ponden), in elk geval enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan [aangever], in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte en/of haar mededader(s), zulks na zich de toegang tot de plaats van het misdrijf te hebben verschaft en/of de/het weg te nemen goed(eren) onder haar/hun bereik te hebben gebracht door onrechtmatig gebruik te maken van de alarmcodes en/of een reservesleutel van voornoemde woning, althans door valse sleutel;

subsidiair:

zij op tijdstippen in de periode van 24 december tot en met 31 december 2010 te Wassenaar en/of Nijmegen en/of Heijen en/of elders in Nederland tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, horloges (ter waarde van ongeveer 200.000,-) en/of aandelen aan toonder (ter waarde van 2.500.000,-) en/of contant geld (een geldbedrag van 36.000,- en/of een geldbedrag van 25.000,- en/of een geldbedrag van 7.000,-) en/of documenten (waaronder een testament van [aangever] en/of een testament van [betrokkene] en/of huwelijkse voorwaarden van [aangever] en [betrokkene] en/of een eigendomsbewijs op naam van [aangever] van de woning [adres] te Wassenaar) en/of levering certificaten van aandelen van Whitecourt BV en Samenspel BV en/of Verpanding van certificaten van aandelen in het kapitaal van Whitecourt BV en/of aandelenoverdracht 21 aandelen Cleydael Golf & Country NV heeft verworven, voorhanden heeft gehad en/of heeft overgedragen, terwijl zij ten tijde van het verwerven of het voorhanden krijgen van deze goederen wist dat het (een) door misdrijf verkregen goed(eren) betrof.

Het vonnis waarvan beroep kan niet in stand blijven, omdat het hof tot een op onderdelen andersluidende bewezenverklaring zal komen, het bewijs op een andere wijze zal motiveren dan de rechtbank heeft gedaan en een andersluidende beslissing zal nemen met betrekking tot de vorderingen van benadeelde partijen.

Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het primair ten laste gelegde heeft begaan, met dien verstande dat:

zij in de periode van 24 december 2010 tot en met 25 december 2010 te Wassenaar tezamen en in vereniging met een ander of anderen met het oogmerk van wederrechtelijke toeëigening in/uit een woning aan de [adres] heeft weggenomen (ongeveer) 25 horloges en een kluis inhoudende onder meer aandelen aan toonder (ter waarde van EUR 2.500.000,-) en contant geld en buitenlandse valuta (dollars en Engelse ponden en Zwitserse franken en Hongkong dollars en Yinhang en Libanese ponden), in elk geval enig goed, toebehorende aan [aangever], in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte en/of haar mededader(s), zulks na zich de toegang tot de plaats van het misdrijf te hebben verschaft en de weg te nemen goederen onder hun bereik te hebben gebracht door onrechtmatig gebruik te maken van de alarmcodes en een reservesleutel van voornoemde woning.

Hetgeen meer of anders is ten laste gelegd, is niet bewezen. De verdachte moet daarvan worden vrijgesproken.

Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Zoals blijkt uit het verhandelde ter terechtzitting is de verdachte daardoor niet geschaad in de verdediging.

Bewijsvoering

Het hof grondt zijn overtuiging dat de verdachte het bewezen verklaarde heeft begaan op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat en die reden geven tot de bewezenverklaring.

In die gevallen waarin de wet aanvulling van het arrest vereist met de bewijsmiddelen dan wel, voor zover artikel 359, derde lid, tweede volzin, van het Wetboek van Strafvordering wordt toegepast, met een opgave daarvan, zal zulks plaatsvinden in een aanvulling die als bijlage aan dit arrest zal worden gehecht.

Nadere bewijsoverweging

De verdediging heeft zich ter terechtzitting in hoger beroep - overeenkomstig de aan het hof overgelegde pleitnota - op het standpunt gesteld dat het ten laste gelegde niet wettig en overtuigend kan worden bewezen en dat de verdachte daarvan derhalve dient te worden vrijgesproken. Zij heeft hiertoe verschillende punten aangevoerd, die er in essentie op neer komen dat niet kan worden vastgesteld dat de diefstal heeft plaatsgevonden op een moment waarop verdachte in de woning aanwezig was, dan wel het alarm van de woning uitgeschakeld had (gelaten). Evengoed, zo meent de verdediging, kan de diefstal hebben plaatsgevonden ten tijde van een alarmmelding op 27 december 2010, een dag waarop verdachte niet in de buurt van de woning is geweest. Ter onderbouwing hiervan is verwezen naar diverse weerrapporten aan de hand waarvan de verdediging tot de conclusie is gekomen dat de verklaring van beveiligingsmedewerker [getuige 1] - die heeft verklaard dat ten tijde van een alarmmelding op 27 december 2010 in de sneeuw rondom de woning van aangever geen sporen zijn waargenomen - niet kan kloppen. Het hof zal onder andere dit bewijsverweer in het navolgende bespreken en gaat hierbij uit van de volgende - uit het dossier en de behandeling ter terechtzitting naar voren gekomen - feiten en omstandigheden.

Aangifte

Op 27 december 2010 heeft [gemachtigde van aangever] namens [aangever] aangifte gedaan van diefstal in/uit de woning aan de [adres] te Wassenaar.1 Uit deze aangifte volgt dat de diefstal moet zijn gepleegd tussen donderdag 23 december 2010 te 16:00 a 16:30 uur en maandag 27 december 2010 te 01:16 uur. [gemachtigde van aangever] zegt dat zij de betreffende woning op 23 december 2010 omstreeks 16:00 a 16:30 uur, nadat zij het alarm had ingeschakeld en de woning slotvast had afgesloten, heeft verlaten. Toen zij op 27 december 2010 omstreeks 09:00 uur de woning opnieuw betrad, nadat zij door [aangever] was gebeld dat het alarm van de woning 's nachts was afgegaan, zag zij dat er in de kleedkamer op de eerste etage allerlei spullen op de grond lagen. Zij zag tevens dat de kluis, die in een kast aan de muur vast zat, weg was en dat de kast waarin de horlogeverzameling van [aangever] zich bevond, openstond en was doorzocht.

Op 30 december 2010 heeft [aangever], de eigenaar van de woning aan de [adres] te Wassenaar, tegenover de politie verklaard dat er bij de diefstal een groot aantal waardevolle horloges (zoals blijkt uit de bijlage gestolen goederen onder andere van de merken Oudemars Piguet (het hof leest: Audemars Piguet), Breitling, Cartier en TW-steel, special for Tom Coronel) zijn weggenomen. Daarnaast is de kluis met daarin onder andere persoonlijke documenten (zoals een testament en een echtscheidingsconvenant), aandelen aan toonder ter waarde van € 2.500.000,-, contant geld in de vorm van euro's en buitenlandse valuta weggenomen.2 Op 12 januari 2011 heeft [aangever] verklaard dat zich in de kluis onder meer Dollars, Engelse ponden, Zwitserse franken, Hong Kong dollars, Chinese Tinhang en Libanese biljetten bevonden.3

Uit het onderzoek in de woning, dat op 28 december 2010 door de politie is ingesteld, blijkt dat er rondom de woning geen sporen van braak zijn aangetroffen en dat de woning derhalve zonder braak is betreden. Door de huishoudster waren behalve in het kantoor en de kleedkamer geen verstoringen aangetroffen die duidden op een doorzoeking.4

Uit- en inschakelen alarm huis van aangever

Uit het overgelegde alarmlogboek betreffende het huis van aangever5, gecombineerd met de verklaring van [getuige 2] - ondernemer in de beveiliging - dat van de vermelde tijdstippen een uur moet worden afgetrokken in verband met zomer/wintertijd6, blijkt het navolgende:

Gelet op al hetgeen hiervoor is overwogen - in onderlinge samenhang bezien - is het hof van oordeel dat verdachte bewust en in nauwe samenwerking met een ander of anderen heeft meegewerkt aan het welslagen van de haar verweten diefstal. Uit het vorenstaande leidt het hof immers af dat verdachte de diefstal heeft mogelijk gemaakt door het alarm uit te schakelen en voor, tijdens en/of na de diefstal telefonisch contact te onderhouden met personen die hebben beschikt over wat bij de diefstal is buitgemaakt, of daarbij anderszins betrokken zijn geweest. De nauwe betrokkenheid van verdachte bij de diefstal volgt voorts uit het feit dat zij heeft geprobeerd een getuige te beïnvloeden die belastend over haar partner - een medeverdachte - had verklaard en aansluitend op de diefstal informatie heeft gezocht op internet, gericht op - naar het hof aanneemt - het te gelde maken van een deel van de buit. Haar inconsistente ontkennende en - aanvankelijk - leugenachtige verklaringen kan het hof in dit licht niet anders opvatten dan bedoeld om te verhullen dat de diefstal met haar medeweten en in nauwe samenwerking met haar heeft plaatsgevonden.

Strafbaarheid van het bewezen verklaarde

Het primair bewezen verklaarde levert op:

diefstal door twee of meer verenigde personen, waarbij de schuldige zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft verschaft en het weg te nemen goed onder zijn bereik heeft gebracht door middel van valse sleutels.

Strafbaarheid van de verdachte

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar.

Vordering van de advocaat-generaal

De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het vonnis waarvan beroep zal worden vernietigd en dat de verdachte ter zake van het primair ten laste gelegde zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 15 maanden met aftrek van voorarrest, waarvan 5 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaren.

Strafmotivering

Daarbij heeft het hof in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen. De verdachte heeft zich samen met een ander of anderen schuldig gemaakt aan een ernstig strafbaar feit, te weten diefstal in/uit de woning van haar vader. De vader van de verdachte bevond zich ten tijde van het feit in het buitenland wegens vakantie. Weggenomen is een groot aantal horloges, alsmede een kluis met daarin onder meer aandelen aan toonder, contant geld en buitenlandse valuta. De verdachte beschikte over de codes van het hek en het alarm en wist waar de reservesleutel van de woning lag. Van deze haar in vertrouwen gegeven informatie heeft zij misbruik gemaakt door samen met haar mededader(s) waardevolle goederen weg te nemen. Door aldus te handelen heeft de verdachte niet alleen een grove inbreuk gemaakt op het eigendomsrecht van haar vader, maar heeft zij tevens het vertrouwen dat haar vader in haar had op ernstige wijze geschonden. De verdachte heeft geen enkel inzicht getoond in het kwalijke van haar handelen. Het hof rekent dit de verdachte ernstig aan.

Bij het bepalen van de op te leggen straf heeft het hof acht geslagen op een de verdachte betreffend uittreksel Justitiële Documentatie d.d. 11 juli 2012. Hieruit blijkt dat de verdachte niet eerder is veroordeeld voor het plegen van soortgelijke feiten. Gelet hierop, alsmede op het feit dat de verdachte reeds 38 dagen in voorarrest heeft gezeten en de verdachte is belast met de zorg voor haar kinderen, ziet het hof - evenals de rechtbank - geen reden om de verdachte opnieuw naar de gevangenis te sturen.

Alles overwegende is het hof van oordeel dat een gevangenisstraf voor de duur van 120 dagen waarvan

Het hof:

Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:

Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het primair ten laste gelegde heeft begaan.

Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven is bewezen verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.

Verklaart het primair bewezen verklaarde strafbaar en verklaart de verdachte strafbaar.

Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 120 (honderdtwintig) dagen.

Bepaalt dat een gedeelte van de gevangenisstraf, groot 82 (tweeëntachtig) dagen, niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten omdat de verdachte zich voor het einde van een proeftijd van 2 (twee) jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.

Beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.

Veroordeelt de verdachte voorts tot een taakstraf voor de duur van 240 (tweehonderdveertig) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 120 (honderdtwintig) dagen hechtenis.

Vordering van de benadeelde partij [aangever]

Verklaart de benadeelde partij, [aangever], in haar vordering tot schadevergoeding niet-ontvankelijk en bepaalt dat zij haar vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.

Bepaalt dat de benadeelde partij en de verdachte ieder hun eigen kosten dragen.

Vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij 2]

Verklaart de benadeelde partij, [benadeelde partij 2], in haar vordering tot schadevergoeding niet-ontvankelijk en bepaalt dat zij haar vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.

Bepaalt dat de benadeelde partij en de verdachte ieder hun eigen kosten dragen.

Dit arrest is gewezen door mr. S. van Dissel, mr. T.E. van der Spoel en mr. M.M. van der Nat, in bijzijn van de griffier mr. N. van der Velden.

Het is uitgesproken op de openbare terechtzitting van het hof van 8 augustus 2012.