De kwijtscheldingswinstvrijstelling in de Wet IB 2001 en de Wet VPB 1969

Een directeur-grootaandeelhouder scheldt een vordering van € 100.000 kwijt op een BV waarin hij 100% van de aandelen heeft. De kwijtschelding geschiedt niet op zakelijke gronden, dat wil zeggen: een onafhankelijke derde zou nooit zijn overgegaan tot kwijtschelding. In dit geval vindt de kwijtschelding plaats in de kapitaalsfeer. Tegenover de vrijval van de schuld bij de BV staat een stijging van het vermogen van de BV in de vorm van informeel kapitaal. Er wordt geen winst gerealiseerd. De kwijtscheldingswinstvrijstelling hoeft geen soelaas te bieden.

Wanneer BV een schuld wordt kwijtgescholden door een onafhankelijke derde – bijvoorbeeld een bedrag van € 100.000 door een bank – zal sprake zijn van een zakelijke kwijtschelding. Er bestaat geen aandelenband tussen de bank en de BV/schuldenaar waaraan de kwijtschelding kan worden toegerekend. De schuld verdwijnt van de balans van de BV, hetgeen resulteert in een positieve bijdrage aan het resultaat van € 100.000 Dit betekent dat de BV belasting moete betalen over de kwijtschelding als er geen compensabele verliezen zijn (of bij beperking van verliesverrekening).