2.4.3 Het recht van reclame

De leverancier heeft van rechtswege de bevoegdheid om de aan de koper verkochte en afgeleverde zaken te reclameren, indien de koper in gebreke is met het betalen van de koopprijs.1 De wet kent aan de leverancier een recht van reclame toe (art. 20, 5° 6e zin Hyp.W.).2 De uitoefening van dit recht heeft tot gevolg dat de leverancier de zaken weer in zijn macht krijgt, zonder dat hij ook de eigendom van de zaken herkrijgt.3 Vervolgens kan de leverancier het voorrecht van de onbetaalde verkoper of het retentierecht uitoefenen. Ook kan hij de koopovereenkomst ontbinden, zodat hij met terugwerkende kracht altijd eigenaar is gebleven van de zaken. Het recht van reclame dient om de uitoefening van deze rechten te behouden voor de leverancier. Deze rechten vervallen namelijk als de zaken geen eigendom meer zijn van de koper. Door de zaken te reclameren, voorkomt de leverancier dat de koper de zaken vervreemdt aan een derde.4

De leverancier kan de zaken gedurende acht dagen na de levering van de zaken reclameren. De wetgever beoogt met het recht van reclame om de leverancier te beschermen in het geval hij met zijn koper afspreekt om gelijktijdig of kort na elkaar te presteren, waarna hij de eigendom overdraagt maar de koopprijs niet betaald krijgt.5 In dat geval kan hij de zaken weer onder zich nemen en besluiten om de koopovereenkomst te ontbinden of zijn voorrecht of retentierecht uit te oefenen. Het recht van reclame heeft met andere woorden tot doel om de partijen een korte periode van acht dagen te geven waarin zij gelijk kunnen oversteken. De leverancier kan zaken leveren zonder direct betaling te moeten ontvangen. Hij kan de koper een periode van acht dagen geven om te betalen. Betaalt de koper echter niet binnen deze korte termijn na de levering, dan kan de leverancier de levering ongedaan maken door de zaken te reclameren en de eigendom herkrijgen door de koopovereenkomst te ontbinden. Partijen bevinden zich dan weer in de situatie van voor de verkoop en levering.