Rb. Rotterdam, 31-01-2020, nr. 10/237781-19

Vrijspraak

Standpunt officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het ten laste gelegde feit wettig en overtuigend bewezen dient te worden, gelet op het feit dat er drugs zijn aangetroffen in de woning van de vriendin van de verdachte terwijl de verdachte over de sleutel van de woning beschikte en daar verbleef. Bij een doorzoeking van de woning naar aanleiding van een MMA-melding zijn in een krabpaal en in een tas op de bank drugs aangetroffen. In de tas zat tevens een visitekaartje met de naam van de verdachte. De vriendin van de verdachte heeft verklaard dat de tas van de verdachte is, zij ontkent verder iets van de drugs af te weten. Nu niet bewezen kan worden dat de vriendin van de verdachte wetenschap had van de aanwezigheid van de drugs, dient de verdachte te worden vrijgesproken van het bestanddeel medeplegen.

Beoordeling

De rechtbank is – anders dan de officier van justitie – van oordeel dat het ten laste gelegde niet wettig en overtuigend is bewezen.

Op 2 oktober 2019 wordt naar aanleiding van een MMA-melding over een vuurwapen die de verdachte in het bezit zou hebben, de woning van zijn vriendin doorzocht. Er worden verdovende middelen aangetroffen in een plastic tas in een krabpaal en een tas op de bank. In de tas op de bank zitten tevens een setje met witte papiertjes, lege pony-packs en een weegschaaltje alsmede een visitekaartje met de naam ‘ [naam verdachte] ’, de naam van de verdachte.

Deze omstandigheden zijn onvoldoende vast te stellen dat de tas met inhoud en de drugs in de krabpaal daadwerkelijk van de verdachte zijn geweest. In de woning verblijven zowel de verdachte als zijn vriendin, zij ontkennen beiden iets van de drugs af te weten. Het enige dat een aanwijzing zou kunnen opleveren dat de verdachte wetenschap heeft van de aanwezigheid van de drugs, is het visitekaartje in de tas op de bank. Dit is echter een verplaatsbaar object dat in de regel wordt uitgedeeld aan andere personen. Zo heeft de moeder van de vriendin van de verdachte ter terechtzitting verklaard dat zij een visitekaartje van de verdachte heeft gekregen. Los hiervan bevat het dossier geen aanvullend (technisch) bewijs waaruit zou kunnen blijken dat de verdachte de drugs of de overige spullen uit de tas in zijn bezit heeft gehad.

De rechtbank merkt in dat verband op dat het onderzoek en de dossiervorming betreffende deze zaak summier is. Zo is het dossier niet duidelijk over de manier waarop de verdovende middelen zijn aangetroffen en lijken foto’s te ontbreken die, blijkens het ter terechtzitting overgelegde aanvullend proces-verbaal, wel zijn genomen. Daarnaast kan op basis van het dossier niet vastgesteld worden of de inhoud van de tas van de verdachte is geweest. Hoewel de officier van justitie ter terechtzitting heeft aangegeven dat het na het uitvoeren van dactyloscopisch onderzoek op een plastic tas niet meer mogelijk is om het vervolgens op DNA-sporen te onderzoeken, is er evenmin onderzoek verricht naar de overige in de tas aangetroffen spullen.

Op grond van het voorgaande kan niet wettig en overtuigend bewezen worden dat de verdachte het ten laste gelegde feit heeft gepleegd, ook niet als medepleger.

Conclusie

Het ten laste gelegde is niet wettig en overtuigend bewezen. De verdachte wordt daarvan vrijgesproken.