Zekerheid voor leverancierskrediet
Einde inhoudsopgave
Zekerheid voor leverancierskrediet (O&R nr. 117) 2019/13.1:13.1 Inleiding
Zekerheid voor leverancierskrediet (O&R nr. 117) 2019/13.1
13.1 Inleiding
Documentgegevens:
mr. K.W.C. Geurts, datum 01-10-2019
- Datum
01-10-2019
- Auteur
mr. K.W.C. Geurts
- JCDI
JCDI:ADS90888:1
- Vakgebied(en)
Insolventierecht / Faillissement
Goederenrecht / Verkrijging en verlies
Verbintenissenrecht / Overeenkomst
Toon alle voetnoten
Voetnoten
Voetnoten
Zie hierover o.m. Van Hees 1997 (2), p. 4-6.
Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.
De leverancier kan zijn voorrangspositie effectueren indien de koper in gebreke is met de voldoening van de koopprijs. Hij kan zich met een beperkt zekerheidsrecht of voorrecht verhalen op de executieopbrengst, of de zaken als eigenaar revindiceren op grond van een bedongen eigendomsvoorbehoud of recht van reclame.
De leverancier kan ook op andere wijzen zijn vordering voldaan krijgen. In dit hoofdstuk wordt ingegaan op de wijzen waarop de financier de vordering van de leverancier op de koper kan overnemen. De financier financiert in feite de verstrekking van het krediet door de leverancier aan de koper. Bij deze financiering door een derde is in het bijzonder van belang of de voorrangspositie met de vordering mee overgaat of mee over kan gaan op de financier.
Dit onderwerp valt strikt genomen niet onder de vormgeving van de voorrangspositie voor leverancierskrediet. In plaats van de verkrijging en uitwinning van zekerheid door de leverancier, wordt de vordering namelijk overgenomen door een financier. Dit onderwerp komt toch aan bod, omdat deze constructies tot gevolg hebben dat de leverancier geen risico meer loopt om zijn vordering niet betaald te krijgen. De leverancier verkrijgt een koopprijs voor de vordering, waarmee in feite zijn vordering op de koper wordt voldaan. Biedt een rechtsstelsel de mogelijkheid voor de leverancier om op deze (eenvoudige) wijze financiering van een derde te verkrijgen, dan biedt dit een andere vorm van zekerheid voor voldoening voor de leverancier.
Ik beperk mij tot een bespreking van de wijzen waarop de financier de vordering van de leverancier overneemt en daarmee als financier voor de leverancier optreedt. Buiten beschouwing blijven derhalve constructies zoals de sale-and-lease-back en de gefinancierde huurkooptransactie. De kredietverzekering wordt ook niet besproken, evenals de situatie waarin de leverancier de zaken overdraagt aan de financier, die de zaken vervolgens op krediet levert aan de koper. Tot slot blijven cross-border leases en andere internationale financieringsconstructies buiten beschouwing, ondanks hun belang voor de financieringspraktijk. Dit gaat echter de afbakening van mijn onderzoek te buiten.1