Hof 's-Hertogenbosch, 18-11-2009, nr. 20-001930-08

Naar aanleiding van CIE informatie over mogelijke betrokkenheid bij transporten van hennep werd de verdachte onder observatie gesteld.

De observaties leverden - naast de omstandigheid dat de verdachte zich regelmatig met zijn personenauto, merk Mercedes en voorzien van het kenteken [kenteken Mercedes], naar het ‘woonwagenkamp’ [naam/adres woonwagenkamp] te [pleegplaats 1] begaf - onder meer de volgende bijzonderheden op.

Naar aanleiding van die laatste observatie hebben twee verbalisanten van de Regiopolitie Brabant Zuid-Oost daarop aan de bestuurders van beide voertuigen een stopteken gegeven, teneinde die voertuigen te controleren in de zin van artikel 9, eerste lid, van de Opiumwet. Op de achterbank van de Ford Escort werd een met doorzichtig folie en tape verpakte televisiekast aangetroffen die gedeeltelijk aan het zicht was onttrokken door middel van een kussen en een deken. Op de bovenzijde van de televisie was een briefje geplakt met daarop vermoedelijk een Poolse naam en een adres in Polen. De bestuurder van de Ford Escort, [Poolse medeverdachte 1], alsook de inzittenden van de Mercedes, [Poolse medeverdachte 2], [Poolse medeverdachte 3] en [Poolse medeverdachte 4] werden vervolgens aangehouden.

Bij een nader onderzoek merkte de technische recherche op dat in voornoemde Ford Escort een sterke geur aanwezig was die leek op de geur van luchtverfrisser. Niet alleen op de achterbank, zoals de verbalisanten ter plaatse reeds hadden geconstateerd, maar ook in de laadruimte werd een televisie aangetroffen. Ook die televisie was omwikkeld met plastik verpakkingsfolie. De gehele originele elektronische inhoud was uit deze televisie verwijderd. Ook de televisie rook naar een sterke op luchtverfrisser gelijkende geur. In de televisie bevonden zich 47 pakketten met gedroogd plantenmateriaal. De televisie, die op de achterbank stond en waarop het briefje was geplakt met de tekst “LUBLIN, [adres], [naam], Tel. [telefoonnummer]”, bevatte 20 pakketten met gedroogd plantenmateriaal. Uit onderzoek bleek dat deze 67 pakketten gedroogde hennepproducten bevatten met een netto totaalgewicht van 37,085 kilogram.

Het is een feit van algemene bekendheid dat Lublin een stad in Polen is.

Onderzoek naar de telefonische gesprekken van de verdachte (met telefoonnummer

Uit onderzoek naar de telefoon, die in de grijze Mercedes, voorzien van het Poolse kenteken [Pools kenteken], is aangetroffen blijkt dat met die telefoon op 26 mei 2007 te 11.26.47 uur is gebeld met telefoonnummer [telefoonnummer] (het hof begrijpt: het telefoonnummer van de verdachte).

De medeverdachte [C] heeft tegenover de politie verklaard dat hij op 26 mei met de rode Opel Combo voor de verdachte een televisie heeft gekocht en deze vervolgens naar het [woonwagenkamp] heeft gebracht. In een aldaar gelegen garage zag hij twee auto’s staan - een Ford en een Mercedes - waarvan in elk geval een met een Pools kenteken. Ook zag hij daar ten minste twee Polen staan die hij herkende van een vorige keer op het [woonwagenkamp]. In de garage stonden ook een aantal televisies waarvan er een aan de achterzijde open was gemaakt. Naar zijn zeggen wist hij toen dat deze televisies werden gebruikt voor een transport van wiet naar Polen.

[C] verklaarde er zeker vijf maal getuige van te zijn geweest dat de Polen bij de verdachte wiet kwamen kopen. Dat was meestal op een zaterdag. De verdachte haalde dan altijd zelf de wiet voor de Polen. Bij een eerdere gelegenheid verklaarde hij dat de Polen sinds ongeveer drie maanden (het hof begrijpt gelet op de datum van het verhoor en mede gelet op bovenomschreven observaties: sinds maart 2007) een à tweemaal per week wiet bij de verdachte kwamen halen.

De medeverdachte [Poolse medeverdachte 1], die de Ford Escort bestuurde, verklaarde dat hij - toen hij op 26 mei 2007 werd aangehouden door de politie - op de weg was richting Antwerpen.

De medeverdachte [Poolse medeverdachte 3], die in de Mercedes zat, verklaarde - toen hij op 26 mei 2007 werd aangehouden door politie - dat zij (het hof begrijpt: [Poolse medeverdachte 3], [Poolse medeverdachte 2] en [Poolse medeverdachte 4]) op weg naar huis waren. Hij gaf als woonplaats op Lublin (Polen).

De raadsvrouwe van verdachte heeft ter terechtzitting in hoger beroep betoogd dat de verdachte van het onder 1 ten laste gelegde dient te worden vrijgesproken. Zij heeft daartoe aangevoerd dat de verdachte zijn betrokkenheid steeds stellig heeft ontkend, dat niet feitelijk is vastgesteld dat hennep buiten het grondgebied van Nederland is gebracht en dat verdachtes opzet daar ook niet op gericht was. De omstandigheid dat de verdachte relaties onderhield met Polen kan die gevolgtrekking niet rechtvaardigen, aldus de raadsvrouwe.

Het hof overweegt hieromtrent als volgt.

Vooropgesteld wordt dat de enkele omstandigheid dat niet kon worden vastgesteld dat de hennep daadwerkelijk buiten het grondgebied van Nederland is gebracht, de verdachte nog niet straffeloos maakt. Immers, ingevolge artikel 1, vijfde lid, van de Opiumwet wordt onder “buiten het grondgebied van Nederland brengen” onder meer verstaan “het met bestemming naar het buitenland vervoeren”, terwijl uit vaste jurisprudentie blijkt dat niet hoeft te worden vastgesteld dat de middelen ook daadwerkelijk naar het buitenland zijn vervoerd.

Uit de hiervoor door het hof vastgestelde feiten en omstandigheden komt naar voren dat de verdachte meermalen hennep verkocht aan Polen. Het ging om grote hoeveelheden (de door de politie onderschepte partij had een gewicht van ruim 37 kilogram). Die hennep werd op het [woonwagenkamp] te [pleegplaats 1] verpakt in televisies. De verdachte had daartoe televisies en tape aangeschaft of liet deze door [C] kopen. De televisies met de daarin verpakte hennep werden daarna op het [woonwagenkamp] in een personenauto met Poolse kentekenplaten geladen. De Poolse bestuurder van die auto reed vervolgens in de richting van Antwerpen, terwijl een van de andere betrokken Polen verklaarde op weg te zijn naar Polen. De verdachte heeft verder telefonisch contact gelegd met personen die belden vanaf buitenlandse telefoonnummers (0032, België en 0044, Verenigd Koninkrijk). Bovendien is gebleken dat de verdachte ook op 26 mei 2007 aanwezig was op het [woonwagenkamp], toen die grote partij hennep in lege televisiekasten - met op een van die televisiekasten een briefje met een Pools adres - ten vervoer werd ingeladen in de auto met het Pools kenteken.

Die omstandigheden laten naar het oordeel van het hof geen andere gevolgtrekking toe dan dat de verdachte willens en wetens de aanmerkelijke kans heeft aanvaard dat de door hem aan de Polen verkochte hennep naar België en/of Polen, althans naar het buitenland, zou worden getransporteerd.

Het verweer wordt daarom verworpen.

Parketnummer 01/839125-07, feit 3

Op grond van het procesdossier en het verhandelde ter terechtzitting stelt het hof het volgende vast.

Op 28 juni 2007 hebben doorzoekingen plaatsgevonden in onder meer de woningen aan [het woon/verblijfadres van verdachte] te [pleegplaats 1] en [het adres van A] te [pleegplaats 1].

[D] heeft tegenover de politie verklaard dat de verdachte zo nu en dan verblijft in haar woning aan [het woon/verblijfadres van verdachte] en dat de aangetroffen geldbedragen alsook de Mercedes Benz aan de verdachte toebehoren. Ook verklaarde zij te weten dat de verdachte in de hennephandel zat.

Medeverdachte [A] heeft tegenover de politie verklaard dat het geldbedrag van EUR 22.600,-- dat is aangetroffen in de vitrinekast van de verdachte was. Het geld mocht zij gebruiken voor boodschappen. De geldtelmachine is eveneens van de verdachte. De in beslag genomen BMW heeft de verdachte voor haar gekocht voor een bedrag van ongeveer EUR 85.000,--. Blijkens een latere verklaring was zij ervan op de hoogte dat er in haar woning aan de [het adres van A] werd gehandeld in hennep. Daarover zei ze dat zij dan weg ging, omdat ze wist wat er dan gebeurde. Het risico dat ze daarmee liep, nam zij voor lief. Ze kreeg geld om van te leven en als ze iets nodig had, dan kreeg ze het.

[C] heeft verklaard dat de verdachte hennep verhandelde aan Polen en dat hij weleens heeft gezien dat het geld aan de verdachte in de woonwagen van zijn schoonmoeder (het hof begrijpt: [A]) werd overhandigd, vervolgens werd geteld met een geldtelmachine en werd opgeborgen in de, zich in die woonwagen bevindende, spiegelkast. Het waren behoorlijke pakketten met bankbiljetten.

De raadsvrouwe van verdachte heeft ter terechtzitting in hoger beroep betoogd dat de verdachte van het onder 3 primair en subsidiair ten laste gelegde dient te worden vrijgesproken. Daartoe heeft zij aangevoerd dat de verdachte heeft verklaard de geldbedragen van EUR 102.110,-- en EUR 3.300,-- te hebben verdiend met zijn autohandel en dat hij met de inkomsten van die autohandel ook de in beslag genomen Mercedes-Benz, voorzien van kenteken [kenteken Mercedes], heeft bekostigd.

De verdachte heeft dat geld ook niet getracht te verhullen. De geldbedragen die zijn aangetroffen in de woonwagen van [A] behoren bovendien niet aan de verdachte toe. Ten aanzien van de Volkwagen Golf, voorzien van kenteken [kenteken VW Golf 2], heeft de verdachte verklaard dat hij bij de koop slechts als tussenpersoon is opgetreden, maar dat deze is betaald door [B] en ook haar eigendom is. Voor de aanschaf van de BMW, voorzien van kenteken [kenteken BMW], zijn [B] en verdachte een lening aangegaan van EUR 55.000,--. Het openbaar ministerie heeft niet in afdoende mate kunnen aantonen dat al deze voorwerpen zijn verkregen uit enig misdrijf, aldus de raadsvrouwe.

Het hof overweegt hieromtrent als volgt.

Ten aanzien van de gestelde inkomsten uit verdachtes autobedrijf

De verdachte heeft ter terechtzitting in hoger beroep de stelling betrokken dat hij in de “gouden” jaren van 1985 tot 1990 veel geld heeft verdiend met zijn autobedrijf. Die inkomsten had hij naar eigen zeggen niet allemaal opgegeven aan de belastingdienst.

Nog daargelaten de omstandigheid dat verdachte zijn autohandel volgens zijn eigen verklaring tegenover de politie eerst in 1997 is gestart, acht het hof in casu de verklaring van de boekhouder [H] van belang.

Deze heeft verklaard dat hij sinds enkele jaren de boekhouding van verdachtes autobedrijf doet en dat de winstmarge ieder jaar nihil is.

Bovendien werden op het vestigingsadres van de autohandel diverse goederen aangetroffen die geschikt zijn voor het opzetten van een hennepkwekerij. De verdachte verklaarde daarover dat hij op dat adres in totaal 150 tot 160 hennepplanten had staan.

Daarbij in ogenschouw genomen dat de verdachte in hennep handelde, kan het naar het oordeel van het hof niet anders dan dat de hoge inkomsten van de verdachte voortkwamen uit enig misdrijf.

Ten aanzien van de bij [het woon/verblijfadres van verdachte] aangetroffen geldbedragen en de Mercedes-Benz

Gelet op die vaststelling kan het naar het oordeel van het hof niet anders dan dat de in de woning [het woon/verblijfadres van verdachte] aangetroffen geldbedragen van EUR 102.110,-- en EUR 3.300,-- niet zijn verdiend met de autohandel, maar uit de hennephandel van de verdachte dan wel enig ander misdrijf afkomstig zijn. Dat geldt ook voor de bij die woning aangetroffen Mercedes-Benz. Uit het dossier blijkt dat deze op 18 juli 2006 aan [bedrijf 1] werd verkocht voor een bedrag van EUR 40.010,25 en vervolgens op 2 augustus 2006 op naam werd gesteld van de verdachte.

De verdachte heeft de gelden ad in totaal EUR 105.410,-- en de Mercedes-Benz voorhanden gehad, terwijl hij wist dat deze uit misdrijf afkomstig waren. Het hof acht niet bewezen dat hierbij een mededader betrokken is geweest.

Ten aanzien van de bij [het adres van A] aangetroffen geldbedragen en de BMW

Uit de hiervoor door het hof vastgestelde feiten en omstandigheden blijkt dat de verdachte in de woning aan [het adres van A], de woning van verdachtes ex-echtgenote [A], hennep heeft verhandeld en dat het daaruit voorhanden gekregen geld in de vitrinekast werd gelegd. Naast de verdachte kon ook [A] daarover beschikken en mocht zij dat gebruiken.

Naast de reeds besproken resultaten uit het autobedrijf merkt het hof nog op dat het bedrijf van de verdachte gevestigd was aan de [adres van autobedrijf] te [pleegplaats 2] en derhalve niet (meer) op het [woonwagenkamp] te [pleegplaats 1].

Uit deze omstandigheden, mede gelet op de grote hoeveelheid die is aangetroffen, trekt het hof de conclusie dat niet alleen het geld in de vitrinekast maar ook dat op de verwarmingsketel afkomstig is uit de door de verdachte gedreven hennephandel. Dit geldt temeer nu [A] voor de aanwezigheid van het geld op de verwarmingsketel geen aannemelijke verklaring heeft kunnen geven, terwijl zij bovendien op de hoogte was van de hennephandel in haar woning.

De BWM met het kenteken [kenteken BMW] heeft de verdachte naar eigen zeggen samen met zijn ex-schoonmoeder [B] voor [A] gekocht, terwijl zij daartoe een lening van EUR 55.000,-- hebben afgesloten.

Volgens de gegevens van de Rijksdienst voor het Wegverkeer stond de auto met het kenteken [kenteken BMW] op naam van [B] en vertegenwoordigde deze een waarde van EUR 84.120,--.

De auto werd gekocht bij automobielbedrijf [bedrijf 2]. De directeur verklaarde ten aanzien van de overdracht tegenover de politie het volgende.

“De personenauto van het merk BMW type 330 CI Cabrio en voorzien van het kenteken [kenteken ingeruilde BMW] […] werd gekocht bij ons bedrijf door [de verdachte]. […] De koopovereenkomst dateert van 8 april 2005. Het factuurbedrag bedraagt 41.000 euro. […] Het voertuig is op naam gezet van [B]. [...] Dat is gebeurd nadat [de verdachte] een uittreksel van het geboorteregister bij ons bedrijf had afgegeven. De afspraak met [de verdachte] was dat het factuurbedrag in drie keer contant werd betaald. De eerste contante betaling werd door [de verdachte] gedaan op 26 april 2005 en betrof 14.000,00 euro. De tweede werd door [de verdachte] gedaan op 7 mei 2005 en was 13.000,00 euro. Het resterende bedrag van 14.000,00 euro werd contant betaald op 21 mei 2005. […] Van deze contante betalingen zijn geen kwitanties geschreven. […] Van deze contante betalingen is door ons bedrijf geen MOT-melding gedaan. Het is mogelijk dat ik tegen [de verdachte] heb verteld dat bij contante betalingen van minder dan 15.000,00 euro er geen meldingsplicht is ter zake de MOT-melding.

[De verdachte] is in de maand februari 2007 bij ons automobielbedrijf geweest ter zake aan- en verkoop van een personenauto. Het betrof de aankoop van de personenauto van het merk BMW type 335I Cabrio en voorzien van het kenteken [kenteken BMW].

[De verdachte] wilde een personenautovoertuig inruilen. Het betrof het voertuig van het merk BMW type 330 CI Cabrio en voorzien van het kenteken [kenteken ingeruilde BMW].

Het factuurbedrag van de BMW 335I betrof 84.120,00 euro. De inruilwaarde van de BMW type 330 CI Cabrio betrof 28.620,00 euro. Het te betalen bedrag was 55.500,00 euro. […] Ook werd de afspraak gemaakt met [de verdachte] dat op de achterzijde de naam van zijn vrouw “[NAAM]” werd geplaatst. […]

Op 9 juni 2007 is via een bankoverdracht de betaling gedaan […] van een bedrag van 55.000,00 euro. […] Het resterende bedrag van 500,00 euro werd door [de verdachte] contant betaald. Nadat de betaling was voldaan is de personenauto opgehaald door de heer en mevrouw [achternaam van verdachte].”

[A] heeft tegenover de politie bevestigd dat zij de auto “mee opgehaald” heeft (het hof begrijpt: samen met de verdachte) en dat de op de achterzijde van de auto vermelde naam “[NAAM]” overeenkomt met haar naam (het hof begrijpt: haar roepnaam).

In overweging nemende nogmaals de slechte bedrijfsresultaten van de autohandel van de verdachte, de omstandigheid dat de verdachte in hennep handelde en de - minstgenomen - vreemde wijze waarop de aankoop van de ingeruilde BMW geschiedde, kan het naar het oordeel van het hof niet anders dan dat in ieder geval die ingeruilde BMW met crimineel geld is gefinancierd en dat op die manier de BMW, voorzien van kenteken [kenteken BMW], ten minste deels middellijk uit enig misdrijf afkomstig is.

Het hof kan daarmee in het midden laten of de verdachte met de beweerdelijk door hem en

[B] afgesloten lening ten belope van EUR 50.000,-- al dan niet de criminele herkomst van dat geld heeft willen verhullen. Immers, het is reeds voldoende om vast te stellen dat een deel van het voorwerp uit enig misdrijf afkomstig is.

Het hof is bovendien van oordeel dat ook [A] - nu zij, zoals reeds is overwogen, ervan op de hoogte was dat [de verdachte] hoge inkomsten had verkregen door middel van het verhandelen van hennep - wist dat zij met het accepteren van het ‘cadeau’, een BMW met een waarde van EUR 84.120,--, een auto voorhanden zou krijgen waarvan zij wist dat die middellijk of onmiddellijk afkomstig was uit enig misdrijf.

Het vorenstaande brengt met zich dat het hof wettig en overtuigend bewezen acht dat de verdachte tezamen en in vereniging met [A] de in de woning aan [het adres van A] aangetroffen gelden ad in totaal EUR 48.100,-- alsmede de BMW met het kenteken [kenteken BMW] hebben witgewassen.

Het verweer van de raadsvrouwe wordt dan ook verworpen.

telkens voorwerpen, te weten een hoeveelheid euro’s en een auto, voorhanden heeft gehad, terwijl hij wist dat die voorwerpen - onmiddellijk of middellijk - afkomstig waren uit enig misdrijf; en

telkens tezamen en in vereniging met een ander voorwerpen, te weten een hoeveelheid euro’s en een auto voorhanden heeft gehad, terwijl hij en zijn mededader wisten dat die voorwerpen - onmiddellijk of middellijk - afkomstig waren uit enig misdrijf.

Het hof acht niet bewezen hetgeen verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven is bewezen verklaard, zodat hij daarvan zal worden vrijgesproken.

Strafbaarheid van het bewezen verklaarde

Het bewezen verklaarde onder 1 is voorzien bij artikel 3, aanhef en onder A, van de Opiumwet, junctis de artikelen 47, eerste lid, aanhef en onder 1º, en 57, van het Wetboek van Strafrecht, en strafbaar gesteld in artikel 11, vierde lid en vijfde lid, van de Opiumwet.

Het bewezen verklaarde onder 3A is voorzien bij en strafbaar gesteld in artikel 420bis, eerste lid, aanhef en onder b, juncto het artikel 57, van het Wetboek van Strafrecht.

Het bewezen verklaarde onder 3B is voorzien bij en strafbaar gesteld in artikel 420bis, eerste lid, aanhef en onder b, junctis de artikelen de artikelen 47, eerste lid, aanhef en onder 1°, en 57, van het Wetboek van Strafrecht.

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten. Het wordt gekwalificeerd zoals hierna in de beslissing wordt vermeld.

Strafbaarheid van de verdachte

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluiten.

De verdachte is daarom strafbaar voor het hiervoor bewezen verklaarde.

Op te leggen straf

Het hof komt tot een veroordeling voor het buiten het grondgebied van Nederland brengen van grote hoeveelheden hennep alsook voor het witwassen van in totaal twee auto’s, ter waarde van EUR 124.130,25, en van hoeveelheden euro’s tot een totaalbedrag van EUR 153.510,--.

De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het hof aan de verdachte een gevangenisstraf voor de duur van drie jaren zal opleggen, doch is bij zijn vordering eveneens uitgegaan van bewezenverklaring van de bij parketnummer 01/820523-08 ten laste gelegde heling.

De raadsvrouwe heeft bepleit dat de door de advocaat-generaal gevorderde straf niet aan de orde is en verzoekt het hof in strafverminderende zin acht te slaan op het blanco strafblad van de verdachte en de omstandigheid dat het openbaar ministerie te ruime perioden heeft gehanteerd.

Het hof overweegt als volgt.

Bij de bepaling van de op te leggen straf is gelet op de aard en de ernst van hetgeen bewezen is verklaard, op de omstandigheden waaronder het bewezen verklaarde is begaan en op de persoon van de verdachte, zoals een en ander bij het onderzoek ter terechtzitting naar voren is gekomen.

In verband met de ernst van het bewezen verklaarde en de omstandigheden waaronder dit is begaan heeft het hof in het bijzonder gelet op het volgende.

De verdachte heeft zich beziggehouden met grootschalige internationale hennephandel. Hij heeft daarbij ook zijn familieleden betrokken. Het hof heeft voorts kunnen vaststellen dat hij ten minste een geldbedrag van EUR 153.510,-- alsmede twee auto’s, die een waarde van EUR 124.130,25 vertegenwoordigen, heeft witgewassen.

Naar het oordeel van het hof kan op grond van het vorenstaande niet worden volstaan met een andere of lichtere sanctie dan een straf die (een deels) onvoorwaardelijke vrijheidsbeneming voor de hierna te vermelden duur met zich brengt. Het hof heeft daarbij rekening gehouden met: