RvS, 18-11-2008, nr. 200807623/1

Bij besluit van 20 september 2008 is [de vreemdeling] (hierna: de vreemdeling) in vreemdelingenbewaring gesteld. Dit besluit is aangehecht.

Bij uitspraak van 8 oktober 2008, verzonden op dezelfde dag, heeft de rechtbank ’s Gravenhage, nevenzittingsplaats Amsterdam (hierna: de rechtbank), het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep gegrond verklaard, de opheffing van de maatregel van bewaring met ingang van die dag bevolen en de vreemdeling schadevergoeding toegekend. Deze uitspraak is aangehecht.

Tegen deze uitspraak heeft de staatssecretaris van Justitie (hierna: de staatssecretaris) bij brief, bij de Raad van State binnengekomen op 15 oktober 2008, hoger beroep ingesteld. Deze brief is aangehecht.

De vreemdeling heeft een verweerschrift ingediend.

Vervolgens is het onderzoek gesloten.

In de enige grief klaagt de staatssecretaris dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat het uitblijven van een categoriewijziging de bewaring van de vreemdeling onrechtmatig maakt, omdat de met de voortzetting van de bewaring gediende belangen niet in redelijke verhouding staan tot de ernst van het gebrek en de daarmee gediende belangen, met name gelet op het feit dat de vreemdeling geen criminele antecedenten heeft en niet ongewenst is verklaard en het feit dat ten tijde van de behandeling ter zitting reeds een week was verstreken zonder dat een categoriewijziging had plaatsgevonden.

Daartoe betoogt de staatssecretaris, samengevat weergegeven, dat de rechtbank, door aldus te overwegen, niet heeft onderkend dat bij de beoordeling of de met de voortzetting van de bewaring gediende belangen in redelijke verhouding staan tot de ernst van het gebrek en de daarmee gediende belangen, van belang is dat hij gehouden is binnen vier weken te beslissen op de door de vreemdeling ingediende aanvraag om hem een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd te verlenen en deze termijn op 8 oktober 2008 nog niet verstreken was. Voorts kon aan de gronden van de maatregel van bewaring het vermoeden worden ontleend dat de vreemdeling zich aan uitzetting zou onttrekken, aldus de staatssecretaris.

Ingevolge artikel 59, eerste lid, aanhef en onder b, van de Vreemdelingenwet 2000 (hierna: de Vw 2000), voor zover thans van belang, kan, indien het belang van de openbare orde zulks vordert, met het oog op de uitzetting, de vreemdeling die rechtmatig verblijf heeft op grond van artikel 8, onder f, van de Vw 2000 in bewaring worden gesteld.

Ingevolge het vierde lid, voor zover thans van belang, duurt de krachtens het eerste lid, onder b, opgelegde bewaring niet langer dan vier weken.

Bij besluit van 20 september 2008 is de vreemdeling krachtens artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw 2000 in bewaring gesteld. Aan deze maatregel heeft de staatssecretaris ten grondslag gelegd dat de vreemdeling zich niet heeft gemeld bij de korpschef, geen vaste woon- of verblijfplaats heeft, eerder niet rechtmatig in Nederland heeft verbleven en niet beschikt over voldoende middelen van bestaan om in zijn levensonderhoud te voorzien en/of om zijn terugreis te bekostigen. Deze gronden zijn door de vreemdeling niet betwist. Op 26 september 2008 heeft de vreemdeling een aanvraag om hem een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd te verlenen ingediend. Niet in geschil is dat de staatssecretaris de bewaring vervolgens ten onrechte niet krachtens artikel 59, eerste lid, aanhef en onder b, van de Vw 2000 heeft voortgezet.

Zoals de Afdeling eerder heeft overwogen (onder meer uitspraak van 31 juli 2002 in zaak nr. 200203208/1, JV 2002/316), maakt het uitblijven van een categoriewijziging de voortzetting van de bewaring onrechtmatig, indien de met de voortzetting van de bewaring gediende belangen niet in redelijke verhouding staan tot de ernst van het gebrek en de daardoor geschonden belangen.

Van een dergelijke onevenwichtigheid is, anders dan de rechtbank heeft overwogen, in dit geval geen sprake. Ingevolge artikel 59, vierde lid, voor zover thans van belang, is de staatssecretaris gehouden om binnen vier weken op de door de vreemdeling op 26 september 2008 ingediende aanvraag te beslissen. Die termijn was op 8 oktober 2008, de dag waarop de rechtbank uitspraak heeft gedaan, nog niet verstreken. Voorts mocht de staatssecretaris ten tijde van de aangevallen uitspraak aan de aan de maatregel van bewaring ten grondslag gelegde feiten en omstandigheden, die zich op dat moment nog immer voordeden, het vermoeden ontlenen dat de vreemdeling zich aan uitzetting zou onttrekken.

De rechtbank is hieraan ten onrechte voorbijgegaan en heeft bij de door haar gemaakte belangenafweging ten onrechte doorslaggevend gewicht toegekend aan de omstandigheden dat ten tijde van de behandeling ter zitting een week was verstreken zonder dat een categoriewijziging had plaatsgevonden en dat de vreemdeling niet is veroordeeld wegens het plegen van een misdrijf en niet ongewenst is verklaard.

De grief slaagt.

Het hoger beroep is kennelijk gegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden vernietigd. Doende hetgeen de rechtbank zou behoren te doen, zal de Afdeling, nu uit het hiervoor overwogene voortvloeit dat de aangevoerde beroepsgrond geen aanleiding geeft tot een ander oordeel, het beroep van de vreemdeling tegen het besluit van 20 september 2008 van de staatssecretaris alsnog ongegrond verklaren. Er is geen grond voor schadevergoeding.

Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State

Recht doende in naam der Koningin:

Verzonden: 18 november 2008

Voor eensluidend afschrift,

de secretaris van de Raad van State,

voor deze,

mr. H.H.C. Visser,

directeur Bestuursrechtspraak