Rb. 's-Gravenhage, 29-01-2007, nr. 09/757402-06

verdachte heeft zich begeven in een gesprekssituatie met (onder meer) een 14-jarige jongen - het latere slachtoffer - terwijl hij in het bezit was van een pistool, een voor dat pistool geschikte houder en een tweetal scherpe patronen die geschikt waren om met dat pistool te worden afgevuurd;

verdachte heeft vervolgens het initiatief genomen om dit pistool aan die jongen te tonen en het hem vast te laten houden, waarbij het wapen tussen de jongen, verdachte en een derde "van hand tot hand ging";

op enig moment heeft verdachte de - tot dan toe nog door hem apart bewaarde - onderdelen van het wapen en de munitie samengevoegd, althans toegelaten dat dit gebeurde; immers zijn de patronen in de houder geplaatst en de houder met de patronen in het pistool;

ook daarna ging het - aldus schietklaar gemaakte - wapen van hand tot hand, terwijl verdachte daarbij voortging met het tot zich nemen van alcoholhoudende drank;

nadat verdachte het wapen weer in handen had gekregen heeft hij de trekker overgehaald terwijl hij het op korte afstand in de richting dan wel tegen de kleding hield van de jongen, en dat zonder na te gaan of het wapen (inmiddels) wel of niet was doorgeladen en/of wel of niet tegen schieten was beveiligd.

Hoewel de rechtbank, evenals de officier van justitie en de verdediging, het primair tenlastegelegde opzet op het van het leven beroven van de jongen niet bewezen acht, is hier naar haar oordeel sprake geweest van een vorm van roekeloosheid aan de zijde van verdachte die opzet in voorwaardelijke vorm dicht benadert.

Daarbij doet niet ter zake de beantwoording van de - door de verdediging aan de orde gestelde - vraag of er sprake is geweest van een schot waarbij het wapen tegen het lichaam van het slachtoffer is gehouden dan wel een schot dat van korte afstand is afgevuurd, nu ook in dat laatste geval de door verdachte aan de dag gelegde roekeloosheid niet als minder vergaand kan worden beschouwd.

De bewezenverklaring.

Door de voormelde inhoud van vorenstaande bewijsmiddelen - elk daarvan, ook in zijn onderdelen, gebruikt voor het bewijs van datgene waarop het blijkens zijn inhoud betrekking heeft - staan de daarin genoemde feiten en omstandigheden vast. Op grond daarvan is de rechtbank tot de overtuiging gekomen en acht zij wettig bewezen, dat de verdachte de onder 1 subsidiair en 2 tenlastegelegde feiten heeft begaan, met dien verstande, dat de rechtbank bewezen acht - en als hier ingelast beschouwt, zulks met verbetering van eventueel in de tenlastelegging voorkomende type- en taalfouten, zoals weergegeven in de bewezenverklaring, door welke verbetering de verdachte niet in de verdediging is geschaad - de inhoud van de tenlastelegging, zoals deze is vermeld in de fotokopie daarvan, gemerkt B.

Strafbaarheid van het bewezenverklaarde en van de verdachte.

Het bewezenverklaarde is volgens de wet strafbaar.

De verdachte is deswege strafbaar, nu geen strafuitsluitingsgronden aannemelijk zijn geworden.

Strafmotivering.

Na te melden straf en maatregel zijn in overeenstemming met de ernst van de gepleegde feiten, de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en gegrond op de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan tijdens het onderzoek ter terechtzitting is gebleken.

Voorts wordt in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.

Als gevolg van het roekeloze handelen van verdachte heeft een 14-jarige jongen het leven verloren. Zoals is gebleken uit de ter terechtzitting voorgedragen verklaring van de ouders van het slachtoffer zijn deze door het feit zwaar getroffen, meer in het bijzonder omdat zij hun zoon hebben verloren door het gedrag van iemand (te weten de verdachte) die door het slachtoffer juist werd gezien als een goede vriend, vergelijkbaar met een oudere broer, tegen wie het slachtoffer opzag.

Verdachte heeft er ter zitting - zoals ook al eerder in de verhoren - blijk van gegeven de aan zijn schuld te wijten dood van het slachtoffer zeer te betreuren.

De rechtbank heeft acht geslagen op een de verdachte betreffend uittreksel van het Justitieel Documentatieregister d.d. 4 april 2006, waaruit blijkt dat verdachte zich meermalen schuldig heeft gemaakt aan strafbare feiten, waaronder geweldsdelicten en verboden wapenbezit.

Voorts heeft de rechtbank kennis genomen van een voorlichtingsrapport van Leger des Heils Jeugdzorg en Reclassering d.d. 23 juni 2006, opgemaakt en ondertekend door reclasseringswerker I. Moes, en mede ondertekend door R.E. Scheenstra, manager Jeugdzorg en Reclassering, waaruit volgt dat verdachte het hulpverleningsaanbod afwijst en er geen gronden zijn om verdachte binnen een verplicht reclasseringscontact te begeleiden.

Gelet op alle voormelde omstandigheden acht de rechtbank een aanzienlijke onvoorwaardelijke gevangenisstraf van na te melden duur passend en geboden.

De vordering van de benadeelde partij.

[benadeelde partij], wonende aan de [adres], hebben zich als benadeelde partij gevoegd ter zake van de vordering tot schadevergoeding, groot € 16.100,-.

Voorzover de vordering betrekking heeft op de begrafeniskosten, de reiskosten en de kosten voor rechtsbijstand heeft de verdediging zich gerefereerd.

Dit gedeelte van de vordering is eenvoudig van aard en vindt rechtstreeks haar grondslag in het onder 1 subsidiair aan verdachte tenlastegelegde en bewezenverklaarde feit. De hoogte van de vordering (€ 5350,-) komt de rechtbank niet onredelijk voor, zodat de rechtbank deze vordering in zoverre zal toewijzen.

De vordering, voorzover deze betrekking heeft op de immateriële schade, is door de verdediging weersproken. De verdediging acht de vordering onvoldoende onderbouwd en niet van zo eenvoudige aard dat deze in dit bestek aan bod zou kunnen komen, en verzoekt de benadeelde partij daarin niet-ontvankelijk te verklaren.

Hoewel de benadeelde partij op dit punt ontvankelijk is in haar vordering, is die vordering niet toewijsbaar, nu daarvoor geen deugdelijke grondslag is gesteld of gebleken. De enkele omstandigheid dat de ouders van het slachtoffer zelf door het feit getroffen zijn, is - hoe aannemelijk ook - daarvoor immers onvoldoende.

De verdachte dient te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij tot aan deze uitspraak in verband met het toegewezen deel van haar vordering heeft gemaakt, welke kosten de rechtbank begroot op nihil, en de kosten die de benadeelde partij ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog moet maken.

Schadevergoedingsmaatregel.

Nu verdachte jegens de benadeelde partij naar burgerlijk recht aansprakelijk is voor de schade die door het onder 1 subsidiair bewezenverklaarde strafbare feit is toegebracht en verdachte voor dit feit zal worden veroordeeld, zal de rechtbank aan verdachte de verplichting opleggen tot betaling aan de staat van een bedrag groot € 5.350,- ten behoeve van de benadeelde partij genaamd [benadeelde partij].

De toepasselijke wetsartikelen.

De op te leggen straf en maatregel zijn gegrond op de artikelen:

36f, 43a, 57 en 307 van het Wetboek van Strafrecht;

26 en 55 van de Wet wapens en munitie.