Rb. Noord-Holland, 08-08-2023, nr. 15.268008.20

Aan de verdachte is, na wijziging van de tenlastelegging, ten laste gelegd dat:

1hij op of omstreeks 18 oktober 2020 te Heemstede als verkeersdeelnemer, namelijk als bestuurder van een motorrijtuig (personenauto), daarmede rijdende over de weg, de Heemsteedse Dreef, zich zodanig heeft gedragen dat een aan zijn schuld te wijten verkeersongeval heeft plaatsgevonden door -na voorafgaand gebruik van lachgas- roekeloos, in elk geval zeer, althans aanmerkelijk, onvoorzichtig en/of onoplettend, met een niet toegestane zodanig hoge snelheid en/of bij een bocht naar rechts de controle over het motorrijtuig kwijt te raken en/of in de linker berm van de weg met grote impact op te botsen of aan te rijden tegen een boom, waardoor aan een inzittende van dat door hem bestuurde motorrijtuig (genaamd [benadeelde] ) zwaar lichamelijk letsel, te weten een breuk van de 3e lendewervel, of zodanig lichamelijk letsel werd toegebracht, dat daaruit tijdelijke ziekte of verhindering in de uitoefening van de normale bezigheden is ontstaan, terwijl hij, verdachte verkeerde in de toestand als bedoeld in artikel 8, eerste, tweede, derde, vierde of vijfde lid van de Wegenverkeerswet 1994, dan wel na het feit niet heeft voldaan aan een bevel gegeven krachtens artikel 163, tweede, zesde, zevende of negende lid van genoemde wet;subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:hij op of omstreeks 18 oktober 2020 te Heemstede als bestuurder van een voertuig (personenauto, kenteken [kenteken] ), daarmee rijdende op de weg, deHeemsteedse Dreef, met een niet toegestane zodanig hoge snelheid dat hij in een bocht naar rechts de controle over het door hem bestuurde voertuig is kwijtgeraakt en in de linker berm van die weg is opgebotst of aangereden tegen een boom, door welke gedraging(en) van verdachte gevaar op die weg werd veroorzaakt, althans kon worden veroorzaakt, en/of het verkeer op die weg werd gehinderd, althans kon worden gehinderd;

2hij op of omstreeks 18 oktober 2020 te Hoofddorp, gemeente Haarlemmermeer en/of te Heemstede en/of te Haarlem als bestuurder van een voertuig, (personenauto, kenteken [kenteken] ), dit voertuig heeft bestuurd, terwijl hij verkeerde onder zodanige invloed van een stof, te weten lachgas, waarvan hij wist of redelijkerwijs moest weten, dat het gebruik daarvan - al dan niet in combinatie met het gebruik van een andere stof - de rijvaardigheid kon verminderen, dat hij niet tot behoorlijk besturen in staat moest worden geacht.

De rechtbank heeft vastgesteld dat de dagvaarding geldig is, dat zij bevoegd is tot kennisneming van de zaak, dat de officier van justitie ontvankelijk is in de vervolging en dat er geen redenen zijn voor schorsing van de vervolging.

Het bewezenverklaarde levert op:

Ten aanzien van feit 1 primair:

Overtreding van artikel 6 van de Wegenverkeerswet 1994, terwijl de schuld bestaat in roekeloosheid en het een ongeval betreft waardoor een ander zodanig lichamelijk letsel is toegebracht dat daaruit verhindering in de uitoefening van de normale bezigheden is ontstaan.

Ten aanzien van feit 2:

Overtreding van artikel 8, eerste lid van de Wegenverkeerswet 1994.

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden waardoor de wederrechtelijkheid aan het bewezenverklaarde zou ontbreken. Het bewezenverklaarde is derhalve strafbaar.

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is derhalve strafbaar.

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte zal worden veroordeeld tot gevangenisstraf voor de duur van zes maanden, waarvan twee maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar.

Daarnaast heeft de officier van justitie gevorderd de verdachte te veroordelen tot een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor de duur van drie jaren, met aftrek van de tijd dat het rijbewijs van de verdachte ingevorderd is geweest, waarvan 1 jaar voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar.

Bij haar strafeis heeft de officier van justitie gelet op de ernst van het feit, de oriëntatiepunten, de straffen die in vergelijkbare zaken wordt opgelegd en de justitiële documentatie van de verdachte.

Bij het formuleren van haar eis heeft de officier van justitie ook rekening gehouden met de overschrijding van de redelijke termijn en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte.

Standpunt van de verdediging

De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat het opleggen van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf zijn doel voorbij schiet. De raadsman heeft verzocht om, rekening houdend met de overschrijding van de redelijke termijn en de tijd dat het rijbewijs reeds ingevorderd is geweest, een passende straf op te leggen, waarbij ook rekening gehouden wordt met de persoonlijke omstandigheden van de verdachte. Hij heeft zijn leven op orde. Hij is timmerman en heeft zijn rijbewijs nodig om naar de werkplek te komen en voor het vervoer van zijn gereedschap en materialen. Bovendien wordt hij in januari vader van zijn eerste kind.

Oordeel van de rechtbank

Bij de beslissing over de sancties die aan de verdachte moeten worden opgelegd, heeft de rechtbank zich laten leiden door de aard en de ernst van het bewezenverklaarde en de omstandigheden waaronder dit is begaan, alsmede de persoon van de verdachte, zoals van een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken.

In het bijzonder heeft de rechtbank het volgende in aanmerking genomen.

Ernst van de feiten

De verdachte heeft zich als bestuurder van een auto roekeloos gedragen. Hij bestuurde een auto waarmee hij de ter plaatse toegestane maximum snelheid fors overschreed, waardoor hij in een bocht de controle over zijn voertuig verloor en met hoge snelheid tegen een boom is aangereden. Hierbij is hijzelf maar ook zijn bijrijder gewond geraakt. De rechtbank rekent het de verdachte zwaar aan dat hij bovengenoemd levensgevaarlijk verkeersgedrag heeft vertoond. Dit geldt des te meer nu de verdachte een uur eerder ook al door de politie was staande gehouden naar aanleiding van het het vertonen van soortgelijk verkeersgedrag waarbij hij slingerend met fors te hoge snelheden reed, terwijl hij tijdens het rijden, via een ballon, lachgas inhaleerde. Verdachte heeft bij de staande houding tegen de agenten gezegd dat hij het niet meer zou doen en er echt van had geleerd.

Door zijn gedrag heeft de verdachte laten zien dat hij zich niets aantrekt van de verkeersregels, de verkeersveiligheid en van aanwijzingen die hem zijn gegeven door de politie. Door zijn levensgevaarlijke verkeersgedrag heeft de verdachte niet alleen zijn eigen leven in de waagschaal gesteld, maar ook dat van anderen, waaronder zijn vriend. Ter terechtzitting heeft de verdachte weliswaar spijt betuigd, maar heeft hij ook verklaard dat hij een “doorrijder” is en dat hij iemand is die 90 rijdt waar je 80 mag. Het baart de rechtbank zorgen dat de verdachte ook nu nog de ernst van zijn handelen niet volledig lijkt in te zien en recent nog een strafbeschikking heeft gekregen vanwege het overtreden van de maximumsnelheid.

De persoon van de verdachte

Met betrekking tot de persoon van de verdachte heeft de rechtbank in het bijzonder gelet op

het op naam van de verdachte staand Uittreksel Justitiële Documentatie, van 27 juni 2023, waaruit blijkt dat de verdachte voor het rijden zonder rijbewijs is veroordeeld. Voorts blijkt uit dat Uittreksel dat de verdachte, na het terugontvangen van zijn rijbewijs in deze zaak, een strafbeschikking opgelegd heeft gekregen in verband met een forse snelheidsovertreding. De rechtbank weegt deze omstandigheden ten nadele van de verdachte mee bij de straftoemeting.

Verder heeft de rechtbank kennis genomen van het over de verdachte uitgebrachte voorlichtingsrapport gedateerd 24 juli 2023 van [reclasseringswerker] , als reclasseringswerker verbonden aan Reclassering Nederland. Uit dit rapport blijkt dat de verdachte zijn leven op orde heeft en dat de persoonlijke omstandigheden geen aanknopingspunten vormen voor het opstellen van een plan van aanpak. De kans op recidive wordt door de reclassering ingeschat als laag. Interventies of toezicht worden niet geïndiceerd geacht.

Redelijke termijn

In artikel 6, eerste lid, van het Europees Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens en de fundamentele vrijheden (EVRM) is het recht van iedere verdachte gewaarborgd om binnen een redelijke termijn te worden berecht. Als uitgangspunt heeft hierbij te gelden dat de behandeling van een zaak ter terechtzitting moet zijn afgerond met een eindvonnis binnen twee jaren nadat de op zijn redelijkheid te beoordelen termijn is aangevangen, tenzij sprake is van bijzondere omstandigheden, zoals de ingewikkeldheid van een zaak, de invloed van de verdachte op het procesverloop en de wijze waarop de zaak door de bevoegde autoriteiten is behandeld.

De rechtbank stelt vast dat de op zijn redelijkheid te beoordelen termijn is aangevangen op 29 oktober 2020, nu de verdachte op die dag voor het eerst is gehoord door de politie. De verdachte kon daaraan in redelijkheid de verwachting ontlenen dat tegen hem strafvervolging zou worden ingesteld. Het eindvonnis wordt op 8 augustus 2023, gewezen. De redelijke termijn is daarom met ruim 10 maanden overschreden. De rechtbank is van oordeel dat de overschrijding van de redelijke termijn niet aan de verdachte valt toe te rekenen en dat niet anderszins is gebleken van bijzondere omstandigheden. Regel is dat overschrijding van de redelijke termijn wordt gecompenseerd door vermindering van straf die zou zijn opgelegd als de redelijke termijn niet zou zijn overschreden. Bij het bepalen van de straf heeft de rechtbank hiermee rekening gehouden.

Alles afwegende is de rechtbank van oordeel dat een onvoorwaardelijke gevangenisstraf, met name vanwege het tijdsverloop en de jeugdige leeftijd van de verdachte ten tijde van het ongeval niet langer op zijn plaats is. Wel zal een voorwaardelijke gevangenisstraf van twee maanden worden opgelegd met een proeftijd van twee jaar, opdat de verdachte ervan wordt weerhouden zich voor het einde van die proeftijd schuldig te maken aan een strafbaar feit.

Daarnaast is de rechtbank van oordeel dat een taakstraf bestaande uit het verrichten van onbetaalde arbeid van honderd uren moet worden opgelegd.

Tenslotte acht de rechtbank het passend en geboden om aan de verdachte een ontzegging van de rijbevoegdheid op te leggen voor de duur van twee jaren, met aftrek van de tijd dat het rijbewijs van de verdachte ingevorderd is geweest. De rechtbank zal daarbij bepalen dat een gedeelte daarvan, te weten een jaar, vooralsnog niet ten uitvoer zal worden gelegd en zal daaraan eveneens een proeftijd verbinden van twee jaar, opdat de verdachte ervan wordt weerhouden zich voor het einde van de proeftijd schuldig te maken aan een strafbaar feit.

De rechtbank komt tot een lagere straf dan gevorderd door de officier van justitie, omdat de rechtbank, anders dan de officier van justitie, niet bewezen acht dat de verdachte zich ten tijde van het ongeval of kort daarvoor heeft schuldig gemaakt aan de strafverzwarende omstandigheid van het rijden onder invloed van een middel zoals bedoeld in artikel 8, lid 1 WVW.

De volgende wetsartikelen zijn van toepassing:

9, 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 57 van het Wetboek van Strafrecht;

6, 8, 175, 176, 179 van de Wegenverkeerswet 1994.

De rechtbank:

Verklaart bewezen dat de verdachte de onder 1 primair en 2 ten laste gelegde feiten heeft begaan zoals hiervoor onder 3.4. weergegeven.

Verklaart niet bewezen wat aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven als bewezen is aangenomen en spreekt hem daarvan vrij.

Bepaalt dat de onder 3.4. bewezen verklaarde feiten de hierboven onder 4. vermelde strafbare feiten opleveren.

Verklaart de verdachte hiervoor strafbaar.

Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 2 (twee) maanden, met bevel dat deze straf niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten op grond dat de verdachte voor het einde van de op twee jaren bepaalde proeftijd zich aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.

Veroordeelt de verdachte tot het verrichten van 100 (honderd) uren taakstraf die bestaat uit het verrichten van onbetaalde arbeid, bij het niet of niet naar behoren verrichten daarvan te vervangen door 50 dagen hechtenis.

Veroordeelt de verdachte ter zake van feit 1 primair tot een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor de duur van 2 (twee) jaren met aftrek overeenkomstig artikel 179, zesde lid, van de Wegenverkeerswet 1994.

Beveelt dat een gedeelte van deze bijkomende straf van 1 (één) jaar, niet zal worden ten uitvoer gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten op grond dat de verdachte voor het einde van de op twee jaren bepaalde proeftijd zich aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.

Samenstelling rechtbank en uitspraakdatum

Dit vonnis is gewezen door

mr. E.G. van Roest, voorzitter,

mr. M.E. Allegro en mr. P.A. Hesselink, rechters,

in tegenwoordigheid van de griffier G.A.M. Delis,

en uitgesproken op de openbare terechtzitting van 8 augustus 2023.