De vennootschapsbelastingplicht van lichamen

Op 19 september 2023 (Prinsjesdag) heeft de regering twee wetsvoorstellen ingediend voor een aanpassing van de subjectieve belastingplicht voor de vennootschapsbelasting. Het betreft het voorstel Wet fiscaal kwalificatiebeleid rechtsvormen en het voorstel Wet aanpassing fonds voor gemene rekening en vrijgestelde beleggingsinstelling. Beide wetsvoorstellen zijn inmiddels aangenomen door het parlement. De Wet fiscaal kwalificatiebeleid rechtsvormen bevat ook een wijziging van de omschrijving van de inhoudingsplichtigen voor de dividendbelasting en de bronbelasting.

Ik zal in deze bijdrage de regeling voor de vaststelling van de subjectieve belastingplicht voor de vennootschapsbelasting bespreken. Ik pleit voor het aanknopen bij het bezit van rechtspersoonlijkheid als criterium voor het zijn van belastingplichtige voor de vennootschapsbelasting in plaats van de nu ingevoerde regeling. Ik meen dat zo een aanzienlijke vereenvoudiging van de wetgeving kan worden bereikt met minder kans op kwalificatieverschillen in de subjectieve belastingplicht voor de vennootschapsbelasting tussen Nederland en andere landen. De wijzigingen met betrekking tot de inhoudingsplichtigen voor de dividendbelasting en bronbelasting laat ik buiten beschouwing. De omschrijving van de inhoudingsplichtigen voor de dividendbelasting en bronbelasting kan, als mijn voorstel wordt gevolgd, in lijn daarmee worden aangepast.

Ik begin met een bespreking van de in de Wet fiscaal kwalificatiebeleid rechtsvormen opgenomen regeling van de subjectieve belastingplicht voor de vennootschapsbelasting. Hierna ga ik in op de in art. 2 lid 1 onder b AWR gegeven omschrijving van lichamen voor de belastingheffing. Vervolgens zet ik mijn voorstel voor de subjectieve belastingplicht van lichamen uiteen. Ik besteed aan de subjectieve belastingplicht van doelvermogens en van fondsen voor gemene rekening afzonderlijk aandacht. Ik sluit ten slotte af met een samenvatting.

De Wet fiscaal kwalificatiebeleid rechtsvormen wijzigt de subjectieve belastingplicht van lichamen.2 Als gevolg van de wet zullen vanaf 2025 open commanditaire vennootschappen en andere vennootschappen zonder rechtspersoonlijkheid met een in aandelen verdeeld kapitaal niet langer zelf aan de vennootschapsbelasting onderworpen zijn.3 Er is voorzien in overgangsrecht dat geldt voor het jaar 2024.4 Daarnaast wordt in de wet vastgelegd wanneer voor de belastingheffing in Nederland lichamen naar buitenlands recht (buitenlandse rechtsvormen) zelf belastingplichtig zijn (fiscaal niet transparant zijn) en wanneer hun winst of inkomen bij de deelgerechtigden in hun vermogen wordt belast (ze fiscaal transparant zijn). Ook deze wijziging treedt vanaf 2025 in werking.5 Met de wijzigingen wordt beoogd om het aantal hybridemismatches als gevolg van een verschil in kwalificatie van de subjectieve belastingplicht van lichamen tussen Nederland en andere landen zo veel mogelijk te beperken.6

Voor de vaststelling van de zelfstandige belastingplicht van lichamen naar buitenlands recht wordt thans de rechtsvormvergelijkingsmethode gebruikt. Het buitenlandse lichaam wordt vergeleken met lichamen naar Nederlands recht. De winst of het inkomen van het buitenlandse lichaam wordt in Nederland op dezelfde wijze in de belastingheffing betrokken als die van een lichaam naar Nederlands recht met een vergelijkbare rechtsvorm. Omdat deze rechtsvormvergelijkingsmethode niet in alle gevallen voldoet, wordt zij nu aangevuld met twee aanvullende methoden: de vaste methode en de symmetrische methode. De vaste methode houdt in dat een lichaam naar buitenlands recht waarvan de rechtsvorm niet vergelijkbaar is met die van een lichaam naar Nederlands recht en dat in Nederland is gevestigd, altijd wordt aangemerkt als een zelfstandig belastingplichtig lichaam voor de vennootschapsbelasting (niet-transparant lichaam). De symmetrische methode geldt voor lichamen naar buitenlands recht waarvan de rechtsvorm niet vergelijkbaar is met die van een lichaam naar Nederlands recht en die niet in Nederland gevestigd zijn. Zij zijn voor de belastingheffing in Nederland zelfstandig belastingplichtig (niet-transparant) indien zij dat ook zijn voor de belastingheffing van de staat waarvan zij inwoner zijn.7

De subjectieve belastingplicht voor de vennootschapsbelasting van open commanditaire vennootschappen en andere vennootschappen met een in aandelen verdeeld kapitaal eindigt vanaf 2025 door de afschaffing van het toestemmingsvereiste. Indien een vennootschap zonder rechtspersoonlijkheid een in aandelen verdeeld kapitaal heeft, is zij thans zelf vennootschapsbelastingplichtig. Een vennootschap heeft volgens het arrest HR 24 november 1976, BNB 1978/13,8 een in aandelen verdeeld kapitaal wanneer haar vennootschappelijk kapitaal geheel of gedeeltelijk is verdeeld in gelijke of evenredige aandelen, voor de vervreemding waarvan niet de toestemming van alle vennoten is vereist. Aan dit laatste wordt voldaan als niet alle vennoten toestemming behoeven te geven aan een vennoot om zijn aandeel (aandelen) in de vennootschap aan een derde te vervreemden.9 Geldt het toestemmingsvereiste, dan is een vennootschap besloten en is zij niet zelf vennootschapsbelastingplichtig, ook als zij een vennootschappelijk kapitaal heeft dat geheel of gedeeltelijk in gelijke of evenredige aandelen (participaties) is verdeeld. De Hoge Raad heeft het criterium voor de beoordeling wanneer sprake is van een andere vennootschap met een in aandelen verdeeld kapitaal, die zelf belastingplichtig is voor de vennootschapsbelasting, ontleend aan de omschrijving van een open commanditaire vennootschap in art. 2 lid 3 onder c AWR. Op grond van art. 2 lid 3 onder f AWR worden de commanditaire participaties in een open commanditaire vennootschap voor de belastingheffing gelijkgesteld met aandelen. Door de rechtspraak van de Hoge Raad geldt voor open commanditaire vennootschappen en andere vennootschappen zonder rechtspersoonlijkheid met een in aandelen verdeeld kapitaal hetzelfde criterium voor het zelf belastingplichtig zijn. Het onderscheid dat tot nu toe bestaat tussen maat- en vennootschappen zonder rechtspersoonlijkheid die zelf vennootschapsbelastingplichtig zijn (open, niet-transparant), en maat- en vennootschappen zonder rechtspersoonlijkheid die niet zelf vennootschapsbelastingplichtig zijn (besloten, transparant) verdwijnt vanaf 2025 door het vervallen van het toestemmingsvereiste. Vanaf 2025 zijn hierdoor personenvennootschappen naar Nederlands recht (maatschappen, vennootschappen onder firma en commanditaire vennootschappen) in geen geval meer zelf vennootschapsbelastingplichtig.10

Voor de omschrijving van de vennootschapsbelastingplicht kan daarom vanaf 2025 worden volstaan met: ‘rechtspersonen’. Afhankelijk van hun vestigingsplaats zijn rechtspersonen dan in Nederland aan de vennootschapsbelasting onderworpen als binnenlandse of buitenlandse belastingplichtigen. De wettelijke regeling van de rechtsvormvergelijkingsmethode is niet nodig. Door aan te knopen bij het bezit van rechtspersoonlijkheid als primair criterium voor de subjectieve belastingplicht voor de vennootschapsbelasting kan de zelfstandige belastingplicht van lichamen aanzienlijk eenvoudiger worden geregeld dan zoals nu is opgenomen in de Wet fiscaal kwalificatiebeleid rechtsvormen. Ik werk dit hierna verder uit.

Doelvermogens worden in art. 2 lid 1 onder b AWR afzonderlijk naast verenigingen en andere rechtspersonen en maat- en vennootschappen als lichamen aangemerkt voor de belastingheffing. Het privaatrecht kent de figuur van het doelvermogen niet. Het gaat hier om een zuiver fiscaal begrip. Kenmerk van het doelvermogen is dat het gaat om een vermogen dat is afgezonderd voor een bepaald doel en dat juridisch als rechtssubject wordt erkend. Het gaat blijkens HR 24 januari 2020, ECLI:NL:HR:2020:115, om afgescheiden vermogens die geen rechtspersoonlijkheid bezitten.23 Onder ‘doelvermogens’ in art. 2 lid 1 onder b AWR valt de Anglo-Amerikaanse trust. Een trust is een afgescheiden vermogen dat als rechtssubject wordt erkend maar geen rechtspersoonlijkheid bezit. Op grond van het Haags Trustverdrag worden trusts in het Nederlands recht als rechtssubject erkend.24

Doelvermogens kunnen thans voor de vennootschapsbelasting enkel buitenlands belastingplichtig zijn. Een doelvermogen is voor de belastingheffing in Nederland niet transparant,25 tenzij het is aan te merken als een afgezonderd particulier vermogen in de zin van art. 2.14a Wet IB 2001. Het zal in deze gevallen gaan om doelvermogens die niet in Nederland belastingplichtig zijn. Heeft het doelvermogen een aanmerkelijk belang in een Nederlandse vennootschap, ter zake waarvan het op grond van art. 17 lid 3 onder b Wet Vpb 1969 buitenlands belastingplichtig zou kunnen zijn, dan brengt de toerekening op grond van art. 2.14a Wet IB 2001 mee dat geen Nederlandse inkomstenbelasting wordt ontgaan. Daardoor is dan niet voldaan aan de voorwaarden voor buitenlandse belastingplicht op grond van art. 17 lid 3 onder b Wet Vpb 1969 (technisch a.b.).

De omschrijving van lichamen die binnenlands belastingplicht kunnen zijn voor de vennootschapsbelasting, moet worden uitgebreid met doelvermogens, zoals ook in de Wet fiscaal kwalificatiebeleid rechtsvormen is geregeld. Ook al gaat het om rechtsvormen die naar Nederlands recht niet mogelijk zijn, doelvermogens kunnen daarom nog wel in Nederland gevestigd zijn. Denk aan een trust met een trustee die in Nederland woont of gevestigd is.

Fondsen voor gemene rekening worden in art. 2 lid 1 onder b AWR niet afzonderlijk als lichamen genoemd. Zij worden wel in art. 2 lid 1 onder f Wet Vpb 1969 afzonderlijk als binnenlandse belastingplichtigen genoemd. In art. 2 lid 4 Wet Vpb 1969 is omschreven wat onder een fonds voor gemene rekening moet worden verstaan.26 Fondsen voor gemene rekening zijn derhalve lichamen in de zin van art. 2 lid 1 onder b AWR die voldoen aan de omschrijving in art. 2 lid 4 Wet Vpb 1969. Dit roept de vraag op welke lichamen in de zin van art. 2 lid 1 onder b AWR dat zijn.

De vraag kan niet eenvoudig aan de hand van het privaatrecht worden beantwoord. Het privaatrecht kent niet ‘fonds’ of ‘fonds voor gemene rekening’ als aparte rechtsvorm. De vraag is daardoor wat de privaatrechtelijke rechtsvorm is van lichamen die voor de vennootschapsbelasting als fondsen voor gemene rekening zijn aan te merken.

Een fonds voor gemene rekening is geen rechtspersoon. Het gaat immers om een rechtsvorm die in het privaatrecht niet bekend is. Het is ook geen doelvermogen. In zijn arrest van 24 januari 2020, ECLI:NL:HR:2020:115,27 besliste de Hoge Raad dat uit de definitie in art. 2 lid 4 Wet Vpb 1969 volgt dat van een fonds voor gemene rekening alleen sprake kan zijn indien vermogen belegd wordt voor gemeenschappelijke rekening van twee of meer deelgerechtigden. Is sprake van vermogen dat slechts voor één daartoe gerechtigde wordt belegd dan is geen sprake van een fonds voor gemene rekening. Dat vermogen is dan blijkens het arrest HR 24 januari 2020, ECLI:NL:HR:2020:115, ook geen doelvermogen. Van een doelvermogen kan geen sprake zijn indien het gaat om vermogen dat toebehoort aan een of meer daartoe gerechtigden.28

Omdat een fonds voor gemene rekening noch een rechtspersoon noch een doelvermogen is, kan het alleen een maat- of vennootschap zijn. Dit strookt met de schaarse civielrechtelijke rechtspraak over fondsen voor gemene rekening. Daaruit volgt dat een fonds voor gemene rekening naar burgerlijk recht een maatschap in de zin van art. 7A:1655 BW is.29 Fondsen voor gemene rekening zijn dan voor de belastingheffing als maatschappen lichamen in de zin van art. 2 lid 1 onder b AWR. De bestaande onduidelijkheid zou kunnen worden weggenomen door in de definitie van ‘fonds voor gemene rekening’ in art. 2 lid 4 Wet Vpb 1969 de zinsnede ‘Onder een fonds voor gemene rekening wordt verstaan een fonds’ te vervangen door ‘Onder een fonds voor gemene rekening wordt verstaan een maatschap of vennootschap’.

Fondsen voor gemene rekening zijn tot nu toe alleen vennootschapsbelastingplichtig indien zij open zijn. Dit criterium is hetzelfde als dat wat tot nu toe geldt voor de zelfstandige belastingplicht van open commanditaire vennootschappen en andere vennootschappen met een geheel of ten dele in aandelen verdeeld kapitaal. Zie hiervoor hoofdstuk 2.

Ook voor fondsen voor gemene rekening vervalt het huidige toestemmingsvereiste. De wijziging van belastingplicht met ingang van 2025 is geregeld in een aparte wet, de Wet aanpassing fonds voor gemene rekening en vrijgestelde beleggingsinstelling. Anders dan open commanditaire vennootschappen en andere vennootschappen met een in aandelen verdeeld kapitaal blijven fondsen voor gemene rekening ook na 2024 vennootschapsbelastingplichtig. Voor de belastingplicht wordt echter voortaan aangeknoopt bij de Wet op het financieel toezicht (Wft). Alleen maat- en vennootschappen die voldoen aan de omschrijving van ‘beleggingsfonds’ of van ‘fonds voor collectieve belegging in effecten’ in art. 1:1 Wft zijn vanaf 2025 nog vennootschapsbelastingplichtig. Voorts moeten de bewijzen van deelgerechtigdheid in het fonds verhandelbaar zijn. Dit is enkel niet het geval als de participaties uitsluitend aan het fonds zelf kunnen worden vervreemd. Het criterium voor verhandelbaarheid is daarmee veel ruimer dan thans.

De handhaving van de belastingplicht van fondsen voor gemene rekening brengt mee dat ‘fondsen voor gemene rekening’ apart moeten worden genoemd als belastingplichtige lichamen in art. 2 Wet Vpb 1969. Omdat het gaat om maat- en vennootschappen zonder rechtspersoonlijkheid zijn zij niet al als rechtspersonen vennootschapsbelastingplichtig. Fondsen voor gemene rekening kunnen ook maat- en vennootschappen naar buitenlands recht zijn. Uit de Wet op het financieel toezicht volgt niet dat alleen maat- en vennootschappen naar Nederlands recht een beleggingsfonds of fonds voor collectieve belegging in effecten kunnen zijn.

Fondsen voor gemene rekening worden in art. 3 Wet Vpb 1969 tot nu toe niet genoemd als lichamen die buitenlands belastingplichtig kunnen zijn.30 De Wet fiscaal kwalificatiebeleid rechtsvormen brengt mee dat dit vanaf 2025 wel het geval is. De vraag is of het noodzakelijk is. Het is namelijk de vraag of niet in Nederland gevestigde maat- en vennootschappen die aan de omschrijving van een fonds voor gemene rekening voldoen, aan buitenlandse belastingplicht toekomen, omdat de aard van hun in de Wet op het financieel toezicht omschreven werkzaamheden meebrengt dat deze geen Nederlands inkomen zullen opleveren. De vermelding van fondsen voor gemene rekening als buitenlandse belastingplichtige lichamen is dan een loze bepaling.

De Wet fiscaal kwalificatiebeleid rechtsvormen en de Wet aanpassing fonds voor gemene rekening en vrijgestelde beleggingsinstelling bakenen de subjectieve belastingplicht voor de vennootschapsbelasting opnieuw af. Door de Wet fiscaal kwalificatiebeleid rechtsvormen is vanaf 2025 het toestemmingsvereiste niet langer relevant als criterium voor de vennootschapsbelastingplicht. Daardoor zijn vanaf 2025 vennootschappen zonder rechtspersoonlijkheid in Nederland in geen geval meer aan de vennootschapsbelasting onderworpen. Naar huidig Nederlands recht zijn dit maatschappen, vennootschappen onder firma en commanditaire vennootschappen. Volstaan kan daarom worden bij de omschrijving van de belastingplichtigen voor de vennootschapsbelasting met: ‘rechtspersonen’. Dit geldt zowel voor de binnenlandse als de buitenlandse belastingplicht. Aldus wordt ook bereikt dat rechtspersonen in alle gevallen vennootschapsbelastingplichtig zijn. In de Wet fiscaal kwalificatiebeleid rechtsvormen ontbreekt een restbepaling waardoor onduidelijk is of rechtspersoonlijkheid bezittende lichamen met een andere rechtsvorm dan die van de lichamen die als belastingplichtigen worden genoemd, vennootschapsbelastingplichtig zijn. Dit kunnen ook rechtspersonen naar Nederlands recht zijn die niet in Boek 2 BW geregeld zijn, zoals verenigingen van eigenaars.

In geval van een lichaam naar buitenlands recht moet, als mijn voorstel wordt gevolgd, op basis van het op dat lichaam toepasselijke privaatrecht worden beoordeeld of het een rechtspersoon is. Is dit het geval, dan is het, afhankelijk van zijn vestigingsplaats, in Nederland als binnenlandse of buitenlandse belastingplichtige aan de vennootschapsbelasting onderworpen. Maat- en vennootschappen naar buitenlands recht zonder rechtspersoonlijkheid zijn, net zoals maat- en vennootschappen naar Nederlands recht, in Nederland niet zelf aan de vennootschapsbelasting onderworpen. Dit is anders indien de vennootschap in de staat welks privaatrecht op haar van toepassing is, als een niet-transparant lichaam wordt beschouwd. Dit moet dan voor de belastingheffing in Nederland worden gevolgd. Dit geldt ook als een vennootschap zonder rechtspersoonlijkheid gevestigd is in een andere staat dan die welks privaatrecht op haar van toepassing is, en zij voor de belastingheffing in deze staat als een niet-transparant lichaam wordt beschouwd. De behandeling voor de belastingheffing in de vestigingsstaat is dan voor de vennootschapsbelastingplicht in Nederland leidend. Hetzelfde geldt voor rechtspersonen die voor de belastingheffing in de staat welks privaatrecht op hen van toepassing is, als transparante lichamen worden beschouwd. Dit kan zich met name voordoen bij personenvennootschappen naar buitenlands recht die volgens dit recht rechtspersoonlijkheid bezitten.

Behalve met vennootschappen zonder rechtspersoonlijkheid die voor de belastingheffing niet transparant zijn, moet de omschrijving van de vennootschapsbelastingplichtige lichamen nog worden uitgebreid met doelvermogens, fondsen voor gemene rekening en omgekeerde hybride lichamen. Dit zijn lichamen zonder rechtspersoonlijkheid die ook na de aanpassing van de belastingplicht vennootschapsbelastingplichtig blijven. In art. 2 lid 1 onder b AWR worden nog ‘ondernemingen van publiekrechtelijke rechtspersonen’ afzonderlijk als lichamen voor de belastingheffing genoemd. Dit is door de Wet modernisering Vpb-plicht overheidsondernemingen achterhaald. Ondernemingen van publiekrechtelijke rechtspersonen worden sinds de inwerkingtreding van die wet niet meer als zodanig aangemerkt als vennootschapsbelastingplichtige lichamen. Hun vermelding in art. 2 lid 1 onder b AWR kan daarom vervallen.

Doelvermogens zijn blijkens HR 24 januari 2020, ECLI:NL:HR:2020:115, afgescheiden vermogens die geen rechtspersoonlijkheid bezitten. Zij kunnen thans alleen als buitenlands belastingplichtige zelf aan de vennootschapsbelasting onderworpen zijn. Omdat zij ook in Nederland gevestigd kunnen zijn, moeten zij ook worden opgenomen bij de omschrijving van de binnenlands belastingplichtige lichamen. Een doelvermogen kan een afgezonderd particulier vermogen in de zin van art. 2.14a Wet IB 2001 zijn. Dit is alleen het geval als het niet vennootschapsbelastingplichtig is.

Fondsen voor gemene rekening zijn maat- en vennootschappen zonder rechtspersoonlijkheid die voldoen aan de omschrijving van art. 2 lid 4 Wet Vpb 1969. Dat het om maat- en vennootschappen gaat, zou uitdrukkelijk in de omschrijving van art. 2 lid 4 Wet Vpb 1969 moeten worden opgenomen. Fondsen voor gemene rekening blijven, anders dan maat- en vennootschappen zonder rechtspersoonlijkheid in het algemeen, ook na 2024 vennootschapsbelastingplichtig. Wel wordt als gevolg van de Wet aanpassing fonds voor gemene rekening en vrijgestelde beleggingsinstelling de omschrijving in art. 2 lid 4 Wet Vpb 1969 aangepast. Evenals bij open commanditaire vennootschappen en andere vennootschappen met een in aandelen verdeeld kapitaal is het toestemmingsvereiste niet langer bepalend voor het zelf vennootschapsbelastingplichtig zijn. Een fonds voor gemene rekening is vanaf 2025 zelf vennootschapsbelastingplichtig als zijn bewijzen van deelgerechtigdheid verhandelbaar zijn. Dit is enkel niet het geval als de bewijzen uitsluitend aan het fonds zelf vervreemd kunnen worden. Voorts kunnen vanaf 2025 alleen nog maat- en vennootschappen die voldoen aan de omschrijving van ‘beleggingsfonds’ of van ‘fonds voor collectieve belegging in effecten’ in art. 1:1 Wft, vennootschapsbelastingplichtig zijn. Fondsen voor gemene rekening zijn tot nu toe niet aangewezen als lichamen die buitenlands belastingplichtig voor de vennootschapsbelasting kunnen zijn. Vanaf 2025 kunnen zij wel buitenlands belastingplichtig zijn. De vraag is evenwel of een niet in Nederland gevestigd fonds voor gemene rekening, gezien de aard van zijn werkzaamheden, aan buitenlandse belastingplicht in Nederland toekomt.

Omgekeerde hybride lichamen zijn feitelijk in Nederland gevestigde vennootschappen die voldoen aan de omschrijving van art. 2 lid 12 Wet Vpb 1969 (tekst 2023). Dit kunnen zowel vennootschappen naar Nederlands recht als naar buitenlands recht zijn.

Rechtspersonen zijn, omdat zij rechtssubject zijn, voor de belastingheffing niet transparant. Daarom moet alleen als een rechtspersoon voor de belastingheffing transparant is, uitdrukkelijk in de wet worden bepaald dat zijn vermogen, winst en inkomen worden toegerekend aan de deelgenoten in zijn vermogen. Dit is niet mogelijk bij een afgescheiden vermogen dat rechtspersoonlijkheid bezit, zoals een stichting naar Nederlands recht. Is een dergelijke rechtspersoon niet vennootschapsbelastingplichtig, dan blijft de winst of zijn inkomen onbelast, tenzij hij als een afgezonderd particulier vermogen in de zin van art. 2.14a Wet IB 2001 is aan te merken. Omdat het bij een afgezonderd particulier vermogen óf om een rechtspersoon óf om een doelvermogen gaat, is het niet nodig afgezonderde particuliere vermogens apart te vermelden als belastingplichtigen voor de vennootschapsbelasting.

Vennootschappen zonder rechtspersoonlijkheid zijn in beginsel voor de belastingheffing transparant omdat hun vermogen, winst en inkomen goederenrechtelijk toekomen aan haar vennoten. Het is daarom niet nodig om, zoals in de Wet fiscaal kwalificatiebeleid is voorgesteld, uitdrukkelijk in de wet te bepalen dat het vermogen, de winst en het inkomen van een transparante vennootschap voor de belastingheffing in aanmerking worden genomen bij haar vennoten. Dit is anders voor vennootschappen die rechtspersoonlijkheid bezitten. Dan is een uitdrukkelijke wettelijke regeling wel nodig. Dit geldt na de modernisering van het personenvennootschapsrecht ook voor personenvennootschappen naar Nederlands recht. Deze krijgen dan rechtspersoonlijkheid. Omdat het de bedoeling is dat zij voor de belastingheffing transparant blijven, moet de transparantie uitdrukkelijk in de wet geregeld worden.

Door voor de vennootschapsbelastingplicht uit te gaan van de rechtspersoonlijkheid van een lichaam en aan te sluiten bij het privaatrecht dat op het lichaam van toepassing is, is de rechtsvormvergelijkingsmethode niet nodig. De desbetreffende bepalingen uit de Wet fiscaal kwalificatiebeleid rechtsvormen kunnen dan vervallen. Ook wordt zo de kans op hybridemismatches door een verschil in kwalificatie voor de belastingplicht zo veel mogelijk beperkt.