NJB 2026/191

Een weduwnaar krijgt een relatie met zijn thuiszorgverlener. De thuiszorgverlener wordt ontslagen, maar zij zet de zorg voort. Zij sluiten een samenlevingscontract. Herhaaldelijk wordt een testament opgemaakt. Zij trouwen. De weduwnaar overlijdt. In het testament staat dat de wettelijke verdeling van toepassing is. De nieuwe echtgenote staat vermeld als executeur/afwikkelingsbewindvoerder, maar niet als mede-erfgename. Zij vordert een verklaring voor recht dat het testament zo moet worden uitgelegd dat zij tot mede-erfgename is benoemd. In reconventie vorderen de kinderen uit het eerste huwelijk een verklaring voor recht dat het testament (voor zover nodig) gedeeltelijk is vernietigd op de wettelijke grond dat de nieuwe echtgenote als professioneel zorgverleenster geen voordeel uit het testament kan trekken. De nieuwe echtgenote voert aan dat het beroep op de vernietigingsgrond is verjaard. Het hof verwerpt het beroep op verjaring. Hoge Raad: 1. Vernietigingsgrond. Verjaring. Aanvallend en afwerend beroep. Het beroep op de vernietigingsgrond is afwerend. Aan een zodanig beroep kan verjaring niet worden tegengeworpen. 2. Bevoordelingsverbod. Beroepsbeoefenaar op het gebied van de individuele gezondheidszorg. Uitzondering voor echtgenoot. a. Peilmoment. De vraag of de uitzondering zich voordoet, moet worden beoordeeld naar het moment van testeren. b. Samenlevingscontract. De opvatting dat de uitzondering van overeenkomstig toepassing is op een partner met een samenlevingscontract, vindt geen steun in wet. c. BIG-register. Voor het antwoord op de vraag of de nieuwe echtgenote moet worden aangemerkt als beroepsbeoefenaar op het gebied van de individuele gezondheidszorg, is niet beslissend is of zij BIGgeregistreerd was.