Rb. Groningen, 24-03-2010, nr. 116031/ HA RK 10-82

'Wegens het uiten van dreigende taal, handtastelijkheid en gedwongen vasthouding van een medewerkster van onze Stichting Vredewold is het niet meer mogelijk om u nog langer in ons verzorgingshuis toe te laten. Wij verbieden u daarom vanaf heden de toegang tot 1 jaar in en om ons verzorgingshuis, gevestigd aan de Pulvertorenstraat 1 te Leek'.

'(...) [verzoeker] zocht mij enige minuten laten weer op in mijn kantoor. Hij uitte zijn ongenoegen op een misdragende, schreeuwende en intimiderende manier: "Doe gaast er verdomme voor zorgen dat het motblik en veger terug komt. En ast doe dat niet doest bin de gevolgen voor diezelf'. (...) [verzoeker] kwam voor mij staan. Ik ben vervolgens opgestaan van mijn bureaustoel. [verzoeker] duwde mij in de hoek en stond dicht bij mij te schreeuwen. (...)

Ik was alleen en stond in een hoek geduwd met een hevig verbaal agressief en intimiderend (...) heerschap. Dit heeft voor mij een gevoel gegeven van onveiligheid. Ik was op dat moment bang. (...) Cliënten reageerden hevig ontdaan en er waren een aantal cliënten, die hun appartementen niet meer durfden te verlaten (...). Op het moment dat ik naar beneden wilde lopen om een managementlid te roepen, kwam ik voorbij het appartement van mw. van der Wijk. [verzoeker] stond in de deuropening en op het moment dat ik wilde passeren, greep hij mij bij mijn vest en wilde mij het appartement ingooien. Ik heb mij los gerukt en heb mijn weg vervolgd. (...)

[verzoeker] heeft omtrent het incident onder andere het volgende verklaard:

'(...) Wel heeft eiser 2 [[verzoeker], rb] een personeelslid (inmiddels hebben eisers uit berichten afkomstig van gedaagde begrepen, dat deze persoon [werkneemster] heet) kort bij de schouder vastgepakt. (...)',

'Het is mogelijk dat [verzoeker] zich met stemverheffing heeft geuit. (...) [verzoeker] heeft [werkneemster] even aan haar vest vastgehouden in een verzoek om mee te komen naar de kamer van zijn moeder. [werkneemster] heeft zich toen zo bewogen dat het vest aan een kant over de arm naar beneden gleed. (...)',

'(...) Mijn cliënt ontkent dat hij [werkneemster] in de hoek van de kamer heeft gedrukt; wel heeft hij dichtbij haar gestaan toen hij met haar sprak. (...)',

'(...) Mijn cliënt erkent dat hij [werkneemster] bij de mouw van haar vest heeft vastgepakt, maar omdat zij doorliep zakte het vest van haar schouder en gebeurde er verder niets. (...)

De rechtbank is van oordeel dat voorgaande verklaringen en erkenningen van [verzoeker] in lijn zijn met de verklaring die [werkneemster] omtrent het incident heeft afgelegd. [verzoeker] verklaart immers dat hij met stemverheffing tegen [werkneemster] heeft gesproken, dat hij daarbij dicht tegen haar heeft aangestaan en dat hij haar bij haar vest heeft vastgepakt. In die zin verschillende partijen dan ook niet van inzicht over hetgeen zich op 16 oktober 2009 heeft voorgedaan.

Partijen verschillen wel van mening over de waardering van deze handelingen en over de vraag of die handelingen het door verweerster op 16 oktober 2009 gegeven lokaalverbod kunnen dragen, oftewel of voornoemde handelingen zijn aan te merken als 'het uiten van dreigende taal, handtastelijkheid en gedwongen vasthouding'.

De vraag of de betreffende handelingen aangemerkt kunnen worden als het uiten van dreigende taal, handtastelijkheid en gedwongen vasthouding, is een juridische en niet een feitelijke vraag, die in een bodemprocedure aan de rechter kan worden voorgelegd.

Nu partijen niet van mening verschillen over de feiten die verweerster aan het door haar gegeven lokaalverbod ten grondslag heeft gelegd, hebben verzoekers onvoldoende belang bij het onderhavige verzoek tot het houden van een voorlopig getuigenverhoor om diezelfde feiten te onderzoeken. Om die reden zal het verzoek dan ook worden afgewezen.

Verzoekers zullen als de in het ongelijk gestelde partij in de kosten van deze procedure worden veroordeeld. Deze kosten worden aan de zijde van verweerster begroot op EUR 263,00 aan vast recht en EUR 904,00 aan salaris (2 punten x EUR 452,00).