Rb. Amsterdam, 26-07-2024, nr. 13.223785.23 (A), 13.061364.24 (B) en 13.041838.24 (C)

Ten aanzien van het in zaak A onder 2 en 3 ten laste gelegde:

De officier van justitie heeft gerekwireerd tot een bewezenverklaring van het medeplegen van diefstal met geweld van het geld, de sleutelbos, de kaarthouder met pasjes en de fiets van [naam benadeelde partij 2] op 25 augustus 2023. Voor het wegnemen van de telefoon geldt dat dit als medeplegen van afpersing moet worden gekwalificeerd.

[verdachte] heeft het ten laste gelegde bekend en zijn raadsvrouw heeft zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.

De rechtbank acht op grond van de onderstaande bewijsmiddelen bewezen dat [verdachte] zich schuldig heeft gemaakt aan het medeplegen van diefstal met geweld van [naam benadeelde partij 2] op 25 augustus 2023 te Amsterdam.

Op grond van de na te noemen bewijsmiddelen concludeert de rechtbank, anders dan de officier van justitie en de raadsvrouw, dat de telefoon van [naam benadeelde partij 2] eveneens is weggenomen. Weliswaar is op de camerabeelden te zien dat aangeefster iets van haar schouder haalt en aan [medeverdachte] geeft, maar nu met onvoldoende zekerheid kan worden vastgesteld dat dit de telefoon van aangeefster betreft, zal de rechtbank de verklaring van de aangeefster op dit punt volgen, namelijk dat [medeverdachte] de telefoon uit haar handen greep. Dit brengt mee dat de rechtbank [verdachte] vrij spreekt van de onder feit 3 ten laste gelegde afpersing.

Gebruikte bewijsmiddelen

1. Een proces-verbaal van aangifte van [naam benadeelde partij 2] van 25 augustus 2023, met nummer PL1300-2023192983-2, opgemaakt op 25 augustus 2023 in de wettelijke vorm door daartoe bevoegde opsporingsambtenaar [naam 9] , voor zover inhoudende (p. ZD02 02 0001-0002):

plaats delict: [adres 1] Amsterdam

Ik ben op 25-08-2023 omstreeks 23:10 uur achtervolgd door twee jongens. Ik fietste rond 23:10 tot 23:15 uur, over de Papaverweg in Amsterdam. Ik fietste in de richting van de Theo Fransmanbrug. Ik zat op mijn fiets en passeerde twee jongens die midden op het fietspad stil stonden. Ik zag een van de jongens een beweging in mijn richting maakte. Ik zag dat hij een stap zetten in mijn richting. Ik keek om en zag dat de twee jongens mij volgden. Ik kan de jongens als volgt omschrijven:

Signalement NN1: 16 Jaar, Small mager postuur, Pet met iets oranje kleurig, had iets in zijn hand.

Signalement NN2: 18 jaar, Grijze vest, Capuchon dragend.

Ik ben van mijn fietsgesprongen en richting de Theo Fransmanbrug gerend. Ik zag dat NN1 naast mij rende. Hier schrok ik zo erg van dat ik handen in de lucht stak en stopte met rennen. Ik zag dat hij een voorwerp in zijn linkerhand had. NN1 riep naar mij "Give me your money, Give me your money". Ik antwoorde hier op dat mijn geld in mijn tas zat. Ik hoorde NN1 hierop zeggen dat ik mijn telefoon moest geven. NN1 greep mijn telefoon (Iphone SE) uit mijn handen. Ik zag dat hij naar mijn telefoon keek en deze vervolgens hard op de grond voor mij neer gooide. Ik zag ondertussen dat NN2 mijn fiets met tas gepakt had. Ik zag dat NN2 weg ging over de Papaverweg in de richting van de Ridderspoorweg. Ik zag dat NNl achter NN2 aan rende en bij hem achterop sprong.

In mijn gestolen tas zat het volgende:

Kaarthouder zwart met inhoud:

ABN AMRO pas.

Creditkaart.

Zorgpas.

ID-kaart.

Portemonnee.

2x 20 euro.

Divers munt geld van ongeveer 5 euro.

Sleutelbos met huissleutel en tag.

2. Een proces-verbaal van bevindingen betreffende beschrijving camerabeelden, met nummer 2023192983, opgemaakt op 29 augustus 2023 in de wettelijke vorm door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaar [naam 10] , voor zover inhoudende (p. ZD02 05 0014-16):

Dit betreffen camerabeelden van Waternet gelegen op de [adres 2] en CCTR Camera's 1126, 1127 en 1128. De beelden van de camera 1127 van CCTR zijn gevorderd van 25 augustus 2023 te 22.29.59 uur tot 25 augustus te 25 augustus 2023 te 23.29.59 uur.

NN1: man, grijze trui met capuchon, grijze broek, zwarte schoudertas, zwarte sneakers met witte zool.

NN2: man, oranje trui met capuchon, donkerkleurige jas, groene broek met oranjestreep langs de zijkant, donkerkleurige schoenen, voorwerp in linkerhand.

Ik zag dat het slachtoffer NN1 en NN2 wilde passeren op het fietspad van de Papaverweg. Ik zag dat NN2 een aanloop van ongeveer twee meter nam en het slachtoffer op de fiets een duw gaf. Ik zag het slachtoffer met haar fiets, door de duw van NN2, in het gras terecht kwam. Ik zag dat NN2 zijn pas versnelde in de richting het slachtoffer die hij net geduwd had. Ik zag het slachtoffer, enkele seconden later, aan de linkerkant het beeld van de camera weer kwam inrennen. Ik zag dat het slachtoffer rende richting de Theo Fransmanbrug. Ik zag dat NN1 naast het slachtoffer rende over het fietspad richting de Theo Fransmanbrug. Ik zag dat het slachtoffer zich omdraaide en probeerde terug te rennen naar haar fiets waar zij van afgeduwd was door NN2. Ik zag dat NN2 vanaf de plek waar hij het slachtoffer van haar fiets duwde achter het slachtoffer aanrende. Ik zag dat NN1 en NN2 het slachtoffer insloten op de oprit van het Waternet. Ik zag dat het slachtoffer stopte met rennen. Ik zag dat NN1 naar het slachtoffer toe rende vanaf het fietspad. Ik zag dat NN2 iets in zijn rechterhand hield. Ik zag dat hij het voorwerp in zijn rechterhand wees in de richting van het slachtoffer. Ik zag dat het slachtoffer haar beiden handen in de lucht hield. Ik zag dat NN1 en NN2 op het slachtoffer afkwamen terwijl zij haar handen in de lucht hield. Ik zag dat NN1 voor het slachtoffer stond. Ik zag dat NN1 in de richting rende van de fiets van het slachtoffer. Ik zag dat NN2 nog voor het slachtoffer stond. Ik zag dat NN1 aan de linkerkant van het camerabeeld het beeld uitliep richting de Boterbloemstraat en de fiets van het slachtoffer. Ik zag dat NN2 met kracht een voorwerp, wat hij in zijn rechterhand hield, kapot gooide op de oprit van de Waterweg. Ik zag dat NN2 vervolgens aan de linkerkant van het camerabeeld het beeld uitrende. Ik zag dat het slachtoffer NN1 en NN2 nakeek in de richting van de Boterbloemstraat. Ik zag dat het tijdstip op de camerabeelden 23.11.45 uur was.

Ik zag dat NN1 en NN2 aan de rechterkant het beeld van de camera in kwamen fietsen. Ik zag dat NN1 aan het fietsen was en NN2 achterop zat. Ik zag dat er een tas met de handvaten om het stuur hing van de fiets waar NN1 en NN2 op zaten (zie screenshot 7).

3. Een proces-verbaal van verhoor minderjarige verdachte [verdachte] van 11 september 2023, met nummer 2023193624, documentcode 18456768, opgemaakt op 20 september 2023 door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaar [naam 11] , voor zover inhoudende (p. PD03 0059-63):

A: Ja, oké. Ik ben het. Er was niks afgesproken. [medeverdachte] wou het constant doen omdat hij geld nodig had. Ik heb uiteindelijk gezegd, ja prima, gaan we. Ze kwam gewoon langs en hij rende er gewoon op af. Hij rende en zei: “kom, kom”. We waren op een fietspad. Wij kwamen daar en hij had haar een soort van duw gegeven. Toen viel zij van de fiets. Toen is zij opgestaan en probeerde zij weg te rennen. Toen is hij met haar gaan praten of heeft hij iets gedaan. Hij ging gewoon heel intimiderend staan.

Ten aanzien van het in zaak A onder 4 en 5 ten laste gelegde:

[verdachte] heeft het ten laste gelegde bekend en zijn raadsvrouw heeft zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank. De rechtbank acht, met de officier van justitie, bewezen dat [verdachte] zich schuldig heeft gemaakt aan het medeplegen van diefstal met geweld van een telefoon en fiets van [naam benadeelde partij 1] op 25 augustus 2023 in Amsterdam.

Daarnaast acht de rechtbank, met de officier van justitie, bewezen dat [verdachte] zich schuldig heeft gemaakt aan het medeplegen van afpersing van een tas en sleutels van [naam benadeelde partij 1] op 25 augustus 2023 in Amsterdam.

De rechtbank heeft hierna de wettige bewijsmiddelen met de voor de bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden opgenomen.

Gebruikte bewijsmiddelen

1. Een proces-verbaal van aangifte van [naam benadeelde partij 1] van 26 augustus 2023, met nummer PL1300-2023193672-2, opgemaakt op 27 augustus 2023 in de wettelijke vorm door daartoe bevoegde opsporingsambtenaar [naam 12] , voor zover inhoudende (p. ZD02 05 0060-62):

Op zaterdag 26 augustus omstreeks 00:40 uur, fietste ik op de Theo Fransmanbrug te

Amsterdam. Ik fietste op de Buiksloterweg richting het NDSM terrein. Ik hoorde ineens voetstappen achter mij, snel, dichterbij komen. Ik hoorde dat er meerdere personen aan kwamen rennen. Ik keek over mijn linkerschouder achterom en ik zag twee jongens met vaart mijn richting oprennen. Ik voelde een harde duw op mijn rug. Ik viel daardoor op de grond. Ik stond op en zag toen twee jongens voor mij staan.

NN1: jong, ongeveer 18 jaar, iets langer dan 1,73 meter lang, witte huidskleur, donkere hoodie, ik denk grijskleurig. Capuchon over zijn hoofd en ik zag een rand onder de capuchon die deed mij denken aan een beanie of pet.

NN2: jong, ongeveer 18 jaar, iets later dan 1,73 meter land, witte huidskleur, donkere hoodie met capuchon over zijn hoofd.

NN1, die links voor mij stond, greep toen mijn telefoon uit mijn hand en gooide mijn

telefoon over de rand van de brug, in het water. Ik zag op dat moment dat NN2 een mes in zijn handen had. Ik zag dat hij een groot mes vasthield en deze op buikhoogte met twee handen vast hield. Hij had het mes op mij gericht. Ik hoorde NN1 en NN2 een aantal keer zeggen, "geef je tas, geef alles wat je hebt." Ik deed mijn tas af en gaf deze aan NN2. Mijn sleutels zaten in mijn tas. Ik hoorde hierop NNl en NN2 nogmaals zeggen dat ik alles moest geven wat ik had. Ik denk dat NN1 toen mijn fiets van de grond pakte. Ik zag toen dat NNl en NN2 met mijn fiets, over de brug, richting de Buiksloterweg liepen.

2. Een proces-verbaal van bevindingen betreffende bevindingen camerabeelden straatroof 26/08/2023, met documentcode 18394932, opgemaakt op 4 september 2023 in de wettelijke vorm door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaar [naam 13] , voor zover inhoudende (p. ZD02 05 0065-0069):

NN1: man, grijze trui met capuchon, grijze broek, zwarte schoudertas, zwarte sneakers met witte zool.

NN2: man, oranje capuchon, donkerkleurige jas, groene broek met oranje streep langs de zijkant, donkerkleurige schoenen.

Ik, verbalisant, zag dat omstreeks 00.34 uur, NN1 en NN2 liepen in de richting van Theo

Fransmanbrug. Ik, verbalisant, zag dat om 00.39 uur, het slachtoffer fietste in de richting van Theo Fransmanbrug. Ik, verbalisant, zag dat omstreeks 00.41 uur, NN2 linksboven in beeld kwam en in zijn linkerhand een zwart schoudertasje van hield. Uit de aangifte bleek dat het slachtoffer beroofd was van een zwart schoudertasje, vermoedelijk dat het om hetzelfde tasje gaat.

3. Een proces-verbaal van verhoor minderjarige verdachte [verdachte] van 11 september 2023, met nummer 2023193624, documentcode 18456768, opgemaakt op 20 september 2023 door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaar [naam 11] , voor zover inhoudende (p. PD03 0064):

De tweede straatroof is hetzelfde gegaan. Hij zei tegen mij: “kom we doen het nog een keer op dezelfde plek”. Toen was er ook een vrouw op de fiets.

4. Een proces-verbaal van verhoor minderjarige verdachte [verdachte] van 12 september 2023, met nummer 2023193624, documentcode 18428803, opgemaakt op 20 september 2023 door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaar [naam 11] , voor zover inhoudende (p. PD03 0108):

Die vrouw lag daar en [medeverdachte] zegt tas geven, tas geven, tas geven. Dus hij pakt die tas en hij begint gewoon uit het niets fucking hard weg te rennen.

Ten aanzien van het in zaak A onder 1 ten laste gelegde:

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft tot bewezenverklaring van het medeplegen van de doodslag van [naam 1] gerekwireerd.

Het standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft vrijspraak bepleit van het primair en subsidiair ten laste gelegde. Ten aanzien van de meer subsidiair ten laste gelegde openlijke geweldpleging heeft de raadsvrouw zich aan het oordeel van de rechtbank gerefereerd.

De raadsvrouw heeft aangevoerd dat [verdachte] slechts één steen in de richting van het slachtoffer heeft gegooid. Daarmee is geen sprake van medeplegen of medeplichtigheid aan de dood van slachtoffer [naam 1] . Het handelen van [verdachte] is immers naar de uiterlijke verschijningsvorm niet gericht geweest op het overlijden van het slachtoffer en ook heeft [verdachte] de aanmerkelijke kans op dit gevolg niet daadwerkelijk aanvaard.

Het oordeel van de rechtbank

Op 27 augustus 2023 om 03:03 uur ontving het Operationeel Centrum van de Eenheid Amsterdam een melding van getuigen [naam 14] en [naam 15] dat op het [adres 3] te Amsterdam een man in een plas bloed lag met een steen op zijn hoofd. De politie is om 03:08 uur ter plaatse gekomen en trof het slachtoffer aan op zijn buik. Op het hoofd van het slachtoffer lag een stoeptegel en bij zijn voeten lagen nog twee stenen. De agenten hoorden bij het slachtoffer een snurkende ademhaling. De stoeptegel, later bleek van ruim 17 kilo, is van het hoofd van het slachtoffer gehaald waarna hij een minuut later stopte met ademhalen. Het slachtoffer is ter plaatse gereanimeerd en is vervolgens met een hartslag en ademhaling door de ambulance naar het ziekenhuis vervoerd. Om 04:31 uur arriveerde het slachtoffer in het ziekenhuis en werd bij hem uitgebreid aangezichts- en schedelhersenletsel geconstateerd. Het slachtoffer is hierna van 04:59 uur tot 07:07 uur geopereerd. Op 1 september 2023 om 18:05 uur overleed het slachtoffer in het ziekenhuis. Vlak na zijn overlijden heeft een schouw van het lichaam plaatsgevonden. De forensisch arts concludeerde bij de schouw dat de oorzaak van het overlijden het gevolg was van fors schedelhersenletsel. De arts was niet overtuigd van een natuurlijk overlijden op 1 september 2023. Hierna heeft forensisch pathologisch onderzoek plaatsgevonden.

Doodsoorzaak

In het rapport dat is opgemaakt naar aanleiding van het forensisch pathologisch onderzoek wordt geconcludeerd dat het overlijden van het slachtoffer volledig wordt verklaard door (verwikkelingen van) traumatisch schedelhersenletsel als gevolg van (hevige) stomp botsende en/of samendrukkende krachtinwerking(en) aan het hoofd.

Er kan volgens de forensisch arts geen zeker onderscheid gemaakt worden tussen een accidentele of niet-accidentele oorzaak van de individuele letsels. Het gehele letselbeeld aan het hoofd kan echter niet worden verklaard door een simpele/enkelvoudige val uit staande positie. Het totale letselbeeld zou onder andere kunnen zijn ontstaan door (herhaalde) impact met een voorwerp (zoals bijvoorbeeld slaan met of gooien van een zwaar voorwerp) tegen het hoofd of het pletten van het hoofd tussen twee voorwerpen en/of oppervlakten (zoals bijvoorbeeld het pletten van het hoofd tussen een zware tegel en de grond), al dan niet in combinatie met letsel door een val op het hoofd.

Hoewel uit het rapport niet kan worden afgeleid welke (combinatie van) geweldshandeling(en) exact tot het overlijden van het slachtoffer heeft (hebben) geleid, is de rechtbank van oordeel dat het toegepaste geweld, waaronder het gooien van de stoeptegel op het hoofd, zoals hieronder zal worden besproken, het hierboven genoemde totale letselbeeld van [naam 1] kan verklaren. Anders dan de raadsvrouw stelt, kan naar het oordeel van de rechtbank op basis van de bevindingen in het rapport niet worden vastgesteld dat het laten vallen van de stoeptegel op het hoofd de doodsoorzaak is geweest. Het rapport sluit immers niet uit dat een combinatie van geweldshandelingen tot het overlijden van het slachtoffer heeft geleid. Dat het [medeverdachte] en [verdachte] zijn geweest die de geweldshandelingen die tot de dood van het slachtoffer hebben geleid, hebben gepleegd, staat voor de rechtbank vast nu uit de bewijsmiddelen blijkt dat zij kort voor het aantreffen van het slachtoffer stenen tegen of in de richting van het slachtoffer hebben gegooid.

De geweldshandelingen

Vast staat, dat het slachtoffer om 01:51 uur arriveerde met de pont op de NDSM-werf. Om 02:29 uur zijn verdachten [verdachte] en [medeverdachte] van de pont gegaan. Om 02:36 uur worden zij op het NDSM-plein ter hoogte van [adres 4] gezien. [medeverdachte] en [verdachte] hebben beiden verklaard dat zij in confrontatie kwamen met het slachtoffer. Vanaf dit punt lopen de verklaringen van [verdachte] en [medeverdachte] over het geweld richting het slachtoffer, uiteen. De rechtbank heeft in ieder geval het volgende over het geweld kunnen vaststellen, waarbij de volgorde waarin de geweldshandelingen hebben plaatsgevonden onduidelijk is gebleven.

[medeverdachte] heeft bij de politie verklaard dat hij en [verdachte] een steen op de grond zagen liggen en dat zij deze hebben gepakt. [medeverdachte] heeft verklaard dat hij meerdere stenen tegen het slachtoffer heeft gegooid en het slachtoffer ook met een steen op het hoofd heeft geslagen. Ook [verdachte] heeft een steen gegooid naar het slachtoffer volgens [medeverdachte] , hetgeen ook door [verdachte] is verklaard. [verdachte] heeft daarbij echter verklaard dat de bewuste steen het slachtoffer niet heeft geraakt, maar dat hij deze steen voor het slachtoffer op de grond heeft laten vallen. [medeverdachte] heeft verder verklaard dat hij niet heeft gezien waar de steen van [verdachte] terecht is gekomen want hij was de grote stoeptegel aan het pakken. Toen [medeverdachte] terugkwam lag het slachtoffer op de grond. [medeverdachte] heeft vervolgens de grote steen op het hoofd van het slachtoffer laten vallen.

De verklaring van [medeverdachte] vindt steun in het DNA onderzoek van de stenen. Op de randen van de grote steen zit het DNA van [medeverdachte] en het slachtoffer. Op drie kleinere stenen wordt eveneens DNA van [medeverdachte] en van het slachtoffer aangetroffen. Er is daarnaast een steen aangetroffen met het DNA van [verdachte] en van het slachtoffer. De rechtbank vindt de verklaring van [medeverdachte] temeer betrouwbaar op dit punt, nu [medeverdachte] een verklaring over de stenen heeft afgelegd voordat het DNA onderzoek gereed was. Ook de verklaring van [medeverdachte] over de liggende positie van het slachtoffer toen [medeverdachte] de grote steen op zijn hoofd liet vallen, sluit naar het oordeel van de rechtbank aan bij de manier waarop het slachtoffer is aangetroffen.

Gelet op het voorgaande stelt de rechtbank vast dat [medeverdachte] een stoeptegel op het hoofd van het slachtoffer heeft laten vallen, meermalen stenen op/tegen het hoofd en/of het lichaam heeft gegooid en met een steen op het hoofd van het slachtoffer heeft geslagen. Ook stelt de rechtbank vast dat [verdachte] tijdens de geweldshandelingen van [medeverdachte] een steen in de richting van het slachtoffer heeft gegooid. In het licht van de hierna te noemen bewijsmiddelen schuift de rechtbank de verklaring van [verdachte] , dat alleen de stoeptegel van [medeverdachte] het slachtoffer heeft geraakt, als onaannemelijk terzijde.

Anders dan de officier van justitie en met de raadsvrouw, is de rechtbank van oordeel dat niet kan worden bewezen dat de steen die [verdachte] richting het slachtoffer heeft gegooid, het slachtoffer daadwerkelijk heeft geraakt. Hoewel op een steen (steen 5) die dichtbij het slachtoffer is aangetroffen (en later aan de overkant van de plaats delict is gevonden omdat [verdachte] deze daar een dag na het voorval had neergegooid) een DNA mengprofiel met zowel het DNA van [verdachte] als het DNA van het slachtoffer is aangetroffen, valt niet uit te sluiten dat het DNA van het slachtoffer via secundaire overdracht op de steen terecht is gekomen. Daarnaast geldt dat, ook al zou kunnen worden vastgesteld dat de steen die [verdachte] heeft gegooid het slachtoffer wel heeft geraakt, niet kan worden uitgesloten dat het slachtoffer op een andere wijze dan door de steen van [verdachte] op de grond terecht is gekomen.

Hoewel het dossier aanwijzingen bevat voor het schoppen en slaan van het slachtoffer zonder stenen, ziet de rechtbank voor dit punt van de tenlastelegging onvoldoende wettig en overtuigend bewijs. Van dit deel van de tenlastelegging zal de rechtbank [verdachte] vrijspreken.

Medeplegen

De rechtbank stelt voorop dat de betrokkenheid aan een strafbaar feit als medeplegen kan worden bewezenverklaard indien is komen vast te staan dat bij het begaan daarvan sprake is geweest van een voldoende nauwe en bewuste samenwerking.

De materiële en/of intellectuele bijdrage van de verdachte aan het strafbare feit zal dan van voldoende gewicht moeten zijn. Bij de beoordeling of daaraan is voldaan, kan rekening worden gehouden met onder meer de intensiteit van de samenwerking, de onderlinge taakverdeling, de rol in de voorbereiding, de uitvoering of de afhandeling van het delict en het belang van de rol van de verdachte, diens aanwezigheid op belangrijke momenten en het zich niet terugtrekken op een daartoe geëigend tijdstip. Het accent ligt op de samenwerking, minder op wie welke feitelijke handelingen heeft verricht.

De rechtbank is van oordeel dat uit de hiervoor weergegeven vaststelling van de feiten en omstandigheden volgt dat [medeverdachte] en [verdachte] nauw en bewust hebben samengewerkt bij het geweld tegen het slachtoffer. De bijdrage van [verdachte] is van voldoende gewicht geweest om hem als medepleger verantwoordelijk te houden voor het gepleegde geweld. De rechtbank overweegt hiertoe dat [medeverdachte] en [verdachte] samen waren toen zij in confrontatie kwamen met het slachtoffer. [verdachte] en [medeverdachte] hebben verklaard dat [verdachte] aan [medeverdachte] heeft aangegeven dat hij weg wilde, maar [verdachte] is vervolgens tijdens het gehele incident bij [medeverdachte] en bij het slachtoffer gebleven. [verdachte] heeft daarmee voor een getalsmatig overwicht gezorgd. Beiden hebben een steen gepakt en deze naar het slachtoffer gegooid. Het feit dat de steen van [verdachte] het slachtoffer mogelijk niet heeft geraakt, doet niet af aan de omstandigheid dat hij een steen pakte en in de richting van het slachtoffer gooide, terwijl het slachtoffer werd belaagd door [medeverdachte] en zich al in een zeer kwetsbare positie bevond. Met het gooien van de steen heeft [verdachte] zich aangesloten bij de geweldshandelingen en zich niet gedistantieerd. Toen [medeverdachte] de grote steen haalde, bleef [verdachte] bij het slachtoffer staan. Op dat moment lag het slachtoffer al weerloos op de grond. Op het moment dat [medeverdachte] met de grote stoeptegel aan kwam lopen en deze vervolgens boven het hoofd van het slachtoffer hield, greep [verdachte] niet in, hij keek weg, naar eigen zeggen, om het niet te hoeven zien, maar distantieerde zich niet. [verdachte] was zodoende bij alle geweldshandelingen aanwezig en heeft daar ook (weliswaar in mindere mate dan [medeverdachte] ) aan bijgedragen. Samen hebben zij ondanks hun minderjarigheid overwicht kunnen bieden aan het volwassen slachtoffer. Na het laten vallen van de stoeptegel zijn [medeverdachte] en [verdachte] samen weggerend en de volgende dag zijn zij samen teruggegaan naar de plaats delict om de stenen te verstoppen, zodat deze niet als bewijs konden dienen.

Opzet

Uit het dossier kan de rechtbank niet afleiden dat [verdachte] vol opzet op de dood van het slachtoffer heeft gehad. De rechtbank gaat hieronder in op het voorwaardelijk opzet op de dood van het slachtoffer.

Allereerst stelt de rechtbank vast dat het een algemene ervaringsregel is dat het hoofd een vitaal en kwetsbaar deel van het lichaam is. Zoals hierboven is beschreven is niet duidelijk welke geweldshandeling dan wel een combinatie van geweldshandelingen heeft geleid tot de dood van het slachtoffer. De rechtbank is van oordeel dat in ieder geval met het laten vallen van een stoeptegel van ruim zeventien kilo op het hoofd van het slachtoffer, dat weerloos op de grond ligt en zich niet meer kan verweren, de aanmerkelijke kans op de dood van het slachtoffer heeft bestaan.

De vraag die aan de rechtbank voor ligt is of [verdachte] met zijn handelen deze aanmerkelijke kans op de dood van [naam 1] bewust heeft aanvaard. In dat verband overweegt de rechtbank dat [verdachte] aanwezig was en dat voor hem duidelijk was dat er reeds geweldshandelingen hadden plaatsgevonden richting het slachtoffer op het moment dat [medeverdachte] de stoeptegel op het hoofd van het slachtoffer, dat op dat moment op de grond lag, heeft laten vallen. Op het moment dat [medeverdachte] met de stoeptegel aan kwam lopen heeft [verdachte] niet ingegrepen, dit terwijl hij op zitting heeft verklaard dat hij zag dat [medeverdachte] met de steen ging gooien. Op het moment van het laten vallen van de stoeptegel heeft [verdachte] zijn hoofd afgewend omdat hij het niet wilde zien. [verdachte] heeft op de zitting verklaard dat hij weet wat [medeverdachte] kan doen als hij boos en geïrriteerd is. De rechtbank concludeert op basis hiervan dat het voor [verdachte] voldoende duidelijk was dat [medeverdachte] de stoeptegel op het hoofd van het slachtoffer zou laten vallen. Door ook een steen te gooien, waardoor het slachtoffer weerlozer werd, en door te blijven staan en niet in te grijpen, heeft [verdachte] het risico op dodelijk letsel, en daarmee het intreden van de dood, van het slachtoffer op de koop toegenomen. Van aanwijzingen voor contra-indicaties is niet gebleken. Er was dus sprake van voorwaardelijk opzet van [verdachte] op de dood van het slachtoffer.

Conclusie

De rechtbank acht, gelet op het hiervoor overwogene, anders dan de raadsvrouw en met de officier van justitie, wettig en overtuigend bewezen dat [verdachte] zich schuldig heeft gemaakt aan het medeplegen van doodslag.

Gebruikte bewijsmiddelen

1. Een proces-verbaal van bevindingen, met nummer PL1300-2023193624-2, opgemaakt op 27 augustus 2023, in de wettelijke vorm door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaren [naam 12] en [naam 16] , voor zover inhoudende (p. ZD01 05 0001):

Op zondag 27 augustus 2023 omstreeks 03:04 uur, kregen wij, verbalisanten [naam 16] en [naam 12]

, de portofonische melding om te gaan naar het [adres 3] . Daar zou een man

niet bij bewustzijn zijn. De man zou in een plas bloed liggen en er zou een steen op

zijn hoofd liggen. De man zou wel ademhaling hebben. Wij zijn ten spoedigste ter

plaatse gegaan. Omstreeks 03:08 uur, kwamen wij, verbalisanten [naam 16] en [naam 12] , ter plaatse op het [adres 3] . Aldaar zagen wij een man op zijn buik liggen. Wij zagen dat er een stoeptegel op het hoofd van de man lag. Verder zagen wij dat er achter de voeten van de man 2 bakstenen lagen. Wij hoorden dat het slachtoffer een snurkende ademhaling had.

Ik, verbalisant [naam 16] , sprak met voor mij twee (2) onbekende mensen op het plaatse

delict. Deze mensen bleken later de getuigen/ melders te zijn [naam 15] en

[naam 14] .

2. Een proces-verbaal van bevindingen, met nummer PL1300-2023193624-4, opgemaakt op 27 augustus 2023, in de wettelijke vorm door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaren [naam 17] en [naam 18] , voor zover inhoudende (p. ZD01 05 0003-4):

Ik zag dat er op zijn achterhoofd een grote steen lag van ongeveer 30 centimeter in de lengte en breedte. Ik heb deze steen van het hoofd van de man getild. Ik zag dat de man een capuchon op had. Ik heb de capuchon van zijn hoofd afgehaald. Ik zag dat er een grote plas bloed om het hoofd van de man heen lag. Ik hoorde een soort rochelende ademhaling. Ik

voelde op de rug van de man en voelde dat de man ademde.

Reanimatie

Wij hoorden dat de ademhaling van de man stopte. Dit was enkele minuten nadat wij ter plaatse waren gekomen. Na enkele minuten gereanimeerd te hebben had de man weer een

ademhaling en een hartslag. De arts is samen met de man meegegaan in de ambulance naar het Amsterdam UMC.

3. Een geschrift, zijnde een schouwverslag van het samenwerkingsverband forensische geneeskunde Noordwest Nederland van 1 september 2023, opgemaakt door dr. K. van den Hondel, forensisch arts, voor zover inhoudende (p. ZD01 08 01 0025-27):

Datum/tijd schouw 01-09-2023 19:00

Overledene kwam op 27-08-2023 om 4:31 op de OK aan. De operatie startte om 4:59 en duurde tot 7:07. Na reanimatie wordt er in het ziekenhuis uitgebreid aangezicht- en schedelhersenletsel geconstateerd. Het overlijden treedt ondanks uitgebreid medisch handelen in als gevolg van het schedelhersenletsel. Oorzaak van overlijden is het gevolg vanwege fors schedelhersenletsel. Het aantreffen van het uitgebreide aangezichts- en schedelhersenletsel is waarschijnlijker onder de hypothese toedracht dan accidenteel.

4. Een geschrift, zijnde een verslag van forensisch pathologisch onderzoek naar aanleiding van een mogelijk niet-natuurlijke aard van overlijden van het Nederlands Forensisch Instituut, opgemaakt op 23 november 2023 door drs. I.H.R. Hundscheid, voor zover inhoudende (p. ZD 01 08 03 0047-49):

Letselbeeld

Op basis van de forensisch pathologische bevindingen kan geen zeker onderscheid

gemaakt worden tussen een accidentele of niet-accidentele oorzaak van de

individuele letsels.

Het gehele letselbeeld aan het hoofd kan echter niet worden verklaard door een simpele/enkelvoudige val uit staande positie. Het totale letselbeeld zou onder andere (maar niet uitsluitend) kunnen zijn ontstaan door (herhaalde) impact met een voorwerp (zoals bijvoorbeeld slaan met of gooien van een zwaar voorwerp tegen het hoofd) of het pletten van het hoofd tussen twee voorwerpen en/of oppervlakten (zoals bijvoorbeeld het pletten van het hoofd tussen een zware tegel en de grond, zie verkregen informatie), al dan niet in combinatie met letsel door een val op het hoofd.

5. Een proces-verbaal van verhoor getuige [naam 14] , met nummer 2023193624, documentcode 18369544, opgemaakt op 27 augustus 2023, in de wettelijke vorm door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaar [naam 19] , voor zover inhoudende (p. ZD01 03 0015):

Vannacht 27 augustus 2023 was ik samen met mijn vriendin [naam 15] uit geweest op

[adres 5] te Amsterdam. We gingen omstreeks 02:55 uur weer naar buiten.

Ik hoorde opeens een zwaar ‘baksteen’ geluid: het geluid van een zware baksteen die over een andere baksteen schuift of werd gegooid. Ik hoorde daarna direct gelach/rumoer van iemand van diezelfde plek. Ik keek direct op en zag vanaf de plek waar het geluid vandaan was gekomen opeens twee jongens wegrennen mijn richting op. Ik zag dat ze vervolgens een klein stukje verder achter een van de voertuigen die daar geparkeerd stonden gingen staan. Verder zag ik daar niemand, het viel mij dus op. Ik hield die jongens gelijk in de gaten. Vervolgens fietsen ik en [naam 15] om het dranghek en kwamen wij langs de plek waar ik dat geluid vandaan had horen komen en waar die jongens vandaan waren gerend. Ik zag vervolgens twee uitstekende benen op de grond liggen en toen direct dat er een man op zijn buik op de grond lag. Ik zag toen ook dat er op zijn hoofd een grote stenen stoeptegel lag. Ik heb direct foto's gemaakt van hoe we de man aantroffen, er was toen nog niets verplaatst.

6. Een proces-verbaal van verhoor getuige [naam 15] , met nummer 2023193624, documentcode 18369548, opgemaakt op 27 augustus 2023, in de wettelijke vorm door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaar [naam 20] , voor zover inhoudende (p. ZD01 03 0021):

Ik was samen met mijn vriend [naam 14] op een feestje geweest op het [adres 6] in Amsterdam. Rond ongeveer 02.55 uur stonden wij buiten. Na ongeveer twintig meter zagen wij die twee jongens aan de linkerzijde van de weg staan ter hoogte van een betonblok. Toen zag ik dat achter dit blok twee benen uitstaken over de grond. Ik zag dat hij op zijn buik lag en dat zijn hoofd in de richting van het pand lag. Ik zag dat hij op zijn achterhoofd en nek een stoeptegel had liggen.

7. Een proces-verbaal van bevindingen betreffende camerabeelden totaal, met nummer 2023193624, documentcode 18411141, opgemaakt op 13 september 2023 in de wettelijke vorm, door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaar [nummer 1] , voor zover inhoudende (ZD01 05 0064-68):

De pont meert om 01:51 uur aan in Amsterdam Noord. Op het moment dat de pont is

aangemeerd loopt [naam 1] over de NDSM-kade linksaf.

Op 27 augustus 2023 te 02:13 uur lopen [verdachte] en [medeverdachte] pont 66 op, gaand in de

richting van Amsterdam Noord en verlaten de pont om 02:29 uur. Op 27 augustus 2023 te 02:36 uur komen [verdachte] en [medeverdachte] aanlopen en om 02:38 uur in beeld bij [adres 4] .

8. Een proces-verbaal van forensisch onderzoek plaats delict, met nummer PL1300-2023193624-10, opgemaakt op 5 september 2023, in de wettelijke vorm door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaren [naam 21] en [naam 22] , voor zover inhoudende (p. ZD01 08 01-3):

Op de locatie waar het SO (de rechtbank begrijpt: het slachtoffer) met zijn hoofd had gelegen zagen wij een viertal stenen. De stenen werden door ons genummerd van #l t/m #4. Steen #l betrof de steen welke aangetroffen werd op het hoofd van het slachtoffer. Deze steen hebben wij veiliggesteld en voorzien van SIN: AAQL9185NL . De steen werd door ons gewogen en woog 17.08 kg.

Steen #2: SIN AAQX7984NL

Steen #3 en #4: SIN: AAQX7986NL .

9. Een proces-verbaal van forensisch onderzoek plaats delict, met nummer PL1300-2023193624-44, opgemaakt op 6 november 2023, in de wettelijke vorm door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaren [naam 23] en [naam 24] , voor zover inhoudende (p. ZD08 01 0046):

Aan de overzijde van de straat zagen wij drie stenen op straat liggen. Wij zagen dat deze

bij elkaar, onder een evenementenhek lagen. Wij zagen dat twee van de drie stenen overeen kwamen met de stenen die ons eerder op foto’s werden getoond. Wij zagen namelijk dat de specifieke vormen en de verfspatten op de stenen identiek waren.

Steen #5 - Klinker vanaf openbare weg aan overkant van de straat - SIN AAMB8687NL ;

Steen #6 - Klinker vanaf openbare weg aan overkant van de straat - SIN AAMB8686NL .

10. Een geschrift, zijnde een rapport van onderzoek naar biologische sporen en DNA-onderzoek van het Nederlands Forensisch Instituut van 13 december 2023, opgemaakt door ing. Van Marion , voor zover inhoudende (p. ZD01 08 03 0032-33):

Bemonstering AAOX7986NL#Q1 (randen van de grote steen). Uit de berekeningen volgt dat het DNA-mengprofiel het beste wordt verklaard wanneer de bemonstering DNA bevat

van slachtoffer [naam 1] en verdachte [medeverdachte] gezamenlijk (hypothese 1).

DNA-mengprofiel AAQX7986NL#01 is ten minste 93 miljoen keer waarschijnlijker wanneer hypothese 1 waar is, dan wanneer één van de andere hypothesen waar is.

Bemonstering AAMB8686NL#01 (randen van de steen). Uit de berekeningen volgt dat het DNA-mengprofiel het beste wordt verklaard wanneer de bemonstering DNA bevat van slachtoffer [naam 1] en verdachte [medeverdachte] gezamenlijk (hypothese 1).

DNA-mengprofiel AAMB8686NL#01 is ten minste 1,6 miljoen keer waarschijnlijker wanneer hypothese 1 waar is, dan wanneer één van de andere hypothesen waar is.

Bemonstering AAMB8687NL#r01 (randen van de steen). Uit de berekeningen volgt dat het DNA-mengprofiel het beste wordt verklaard wanneer de bemonstering DNA bevat van slachtoffer [naam 1] en verdachte [verdachte] gezamenlijk (hypothese 1).

DNA-mengprofiel AAMB8687NL#01 is ten minste 43 miljoen keer waarschijnlijker wanneer hypothese 1 waar is, dan wanneer één van de andere hypothesen waar is.

DNA-mengprofiel AAQX7984NL#01 is ongeveer 470 duizend keer waarschijnlijker wanneer het DNA afkomstig is van verdachte [medeverdachte] en een willekeurige onbekende persoon, dan wanneer het DNA afkomstig is van twee willekeurige onbekende personen.

11. Een geschrift, zijnde een rapport van onderzoek naar biologische sporen en DNA-onderzoek van het Nederlands Forensisch Instituut van 13 september 2023, opgemaakt door ing. Van Marion , voor zover inhoudende (p. ZD01 08 03 0022):

Het DNA-profiel van verdachte [medeverdachte] komt overeen met het DNA-profiel van onbekende man [naam 1] . Dit betekent dat bemonsteringen AAQL9185NL #0l t/m #03 (van steen 17,08 kg) en DNA bevatten dat afkomstig kan zijn van verdachte [medeverdachte] . Elk van de DNA-profielen AAQL918SNL#0l t/m #03 is meer dan 1 miljard keer waarschijnlijker wanneer het DNA afkomstig is van verdachte [medeverdachte] , dan wanneer het DNA afkomstig is van een willekeurige, niet aan verdachte [medeverdachte] verwante, onbekende persoon.

12. Een proces-verbaal van verhoor minderjarige verdachte [medeverdachte] van 12 september 2023, met nummer 2023193624, documentcode 18452237, in de wettelijke vorm opgemaakt door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaar [naam 26] , voor zover inhoudende (p. PD04 0100-113):

A: Jullie hebben alleen die steen gepakt die daarnaast lag. Want er lagen nog twee kleine stenen naast hem, maar die hebben jullie ook niet meegenomen. Want de dag daarna, toen ik langskwam langs die plaats delict. Die stenen lagen daar nog allemaal en daarna heeft [verdachte] ze achter het hek weggegooid

[naam 1] was aan het schreeuwen, maar we moesten langslopen. Toen werd ik boos. We pakten allebei een steen. Eerst, we sloegen hem op zijn hoofd. Toen hij lag op de grond, gingen we hem op zijn borstkast gooien. Zijn ribben en zo, allebei. En daarna, toen hij aan de grond lag, zag ik een grote steen liggen. Zijn kleine steen, van [verdachte] , lag ernaast en ik pakte die grote steen en ik gooide hem op zijn hoofd en toen renden we weg. [verdachte] heeft met zijn eigen steen gegooid.

Ik pakte eerst de steen en daarna [verdachte] .

A: Ik weet niet eens of hij die steen aan zag komen, maar ik raakte hem wel. Maar niet op z'n hoofd gelijk. Hier of zo, meer zijn schouder nek. Maar daarna, [verdachte] pakte er één en toen gingen we hem slaan en toen gooide ik hem op z'n hoofd. A: Na de tweede steen ging hij liggen.

A: Nadat ik de steen had gegooid. [verdachte] liep al een paar stappen naar voren, zodat hij kon wegrennen nadat hij het had gedaan, maar ik zei dat hij moest blijven.

A: Ik pakte gewoon die grote steen en daarna gooide ik die op zijn hoofd en toen gingen we pas wegrennen.

V: Jij gooide de eerste steen, die kwam hier terecht. [verdachte] gooide de eerste steen. Je

hebt niet precies gezien waar die terecht kwam, maar die man ging liggen. Je zegt ik heb dat

niet precies gezien omdat ik een andere steen ging pakken.

A: Ja.

V: Die heb je gegooid op zijn borstkast

A Of op zijn ribben.

V: Na die tweede steen op die borstkast?

A Ja, toen gooide ik... Toen kwam ik dichtbij Ik ging bij hem staan. Ik ging hem op zijn hoofd slaan en toen pakte ik die andere steen.

V: Ja Oké Dus toen heb je met een steen op zijn hoofd geslagen. Hoe vaak heb je op zijn

hoofd geslagen?

A. Eén keer, twee keer, max.

V En waar op zijn hoofd?

A' Ja, hier ergens, midden, slaap.

V: Aan de voorkant?

A Ja, zijkant, voorkant.

V: Die grote steen, hoe ging dat dan?

A: Nou, ik stond gewoon met mijn voeten naast zijn hoofd en ik liet hem op zijn hoofd vallen. Ik liet hem vallen niet met kracht.

13. Een proces-verbaal van verhoor minderjarige verdachte [verdachte] van 12 september 2023, met nummer 2023193624, documentcode 18428803, opgemaakt op 20 september 2023 in de wettelijke vorm door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaar [naam 26] voor zover inhoudende (p. PD03 0075-94):

A: Toen is hij (de rechtbank begrijpt: [medeverdachte] ) naar achteren gegaan,

stoeptegel gepakt, toen stond ik hier. Toen zei hij tegen mij, "pak een steen", Toen zei ik oké. Toen heb ik hier een steentje gepakt of hier. Ergens één van die twee. Toen heeft hij een steen gepakt en die wou hij op die man gooien. En toen zei hij tegen mij, pak er ook eentje. Toen had ik een wat kleinere gepakt. Ik heb die toen weggegooid. En daarna hoorde ik gewoon een enorme klap. Een gil. Toen ben ik gewoon weggerend.

V: Hij stond achter die man en je zag hem staan met die tegel?

A: Ja

V: Met twee handen houdt hij hem vast?

A: Ja

V: Je deed voor of die tegel een beetje boven hem was.

A: Ja, die was boven hem, ja. Hij liet de tegel toen los.

V. Waar viel die tegel dan op?

A: Op die man zijn hoofd.

V: Op welk moment liet hij los. Maakte hij nog een beweging?

A.: Ja, zeg maar het was boven die man zijn hoofd en hij deed zo. Op dat moment heb ik

weggekeken. Ik wilde het niet zien. Toen hoorde ik in één keer die knal op zijn hoofd.

A: Toen heb ik gewoon het steentje gepakt, ernaar gekeken en vastgehouden naast me.

En toen daarna kwam hij met die grote. Dat heb ik gewoon zo gedaan.

V: Maar het komt op mij over als je misschien ook een heel klein beetje angst hebt voor hem. Een klein beetje bang misschien voor wat hij gaat doen.

A: Oh, dat ik angst heb voor de situatie die gaat gebeuren. Niet voor hemzelf, maar wel voor de dingen die hij wil gaan doen. Daar heb ik inderdaad spanning bij, ja. Daar heb ik inderdaad wel kippenvel bij.

14. Een proces-verbaal van verhoor minderjarige verdachte [verdachte] van 23 januari 2024, met nummer 2023193624, documentcode 19004147, opgemaakt op 8 februari 2024 in de wettelijke vorm door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaar [naam 26] voor zover inhoudende (p. PD03 00288-293):

Die steen van mij is links van mij terechtgekomen. Links van mij, rechts van [naam 1] . Ik heb die steen weggegooid richting de grond, richting [naam 1] .

A: Ja, die herken ik als de steen die ik toen links van me gegooid. Dat is een van de stenen die ik de volgende dag aan de overkant bij het hek heb weggegooid.

Ten aanzien van het in zaak B ten laste gelegde:

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gerekwireerd tot een bewezenverklaring van medeplegen van een poging tot doodslag.

Het standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft vrijspraak bepleit van het primair en subsidiair ten laste gelegde. Ten aanzien van de meer subsidiair ten laste gelegde poging tot zware mishandeling heeft de raadsvrouw zich aan het oordeel van de rechtbank gerefereerd.

De raadsvrouw heeft aangevoerd dat geen sprake is geweest van voorbedachten rade. Het medeplegen kan evenmin worden bewezen. [verdachte] heeft zelf geen geweldshandelingen verricht en zijn bijdrage die slechts ziet op het filmen van het delict is van onvoldoende gewicht om tot medeplegen te komen. Ook kan niet worden vastgesteld dat [verdachte] opzet, ook niet voorwaardelijk, op de dood van [naam 2] heeft gehad. Daarnaast bevat het dossier onvoldoende informatie om het letsel van [naam 2] te kunnen aanmerken als zwaar lichamelijk letsel in de zin van artikel 82 van het Wetboek van Strafrecht. De beschadiging aan de pezen en zenuwbanen in het gezicht en de gestelde pieptoon in beide oren kunnen niet worden vastgesteld nu dit letsel niet volgt uit de letselverklaring. Ten aanzien van het tandenverlies staat ook niet voldoende vast dat dit voortkomt uit het gepleegde geweld.

Het oordeel van de rechtbank

De rechtbank stelt op grond van de na te noemen bewijsmiddelen vast dat [medeverdachte] op

28 augustus 2023 te Tilburg aangever [naam 2] met grote kracht tegen zijn hoofd heeft geschopt terwijl dit gefilmd is door [verdachte] .

Medeplegen

Uit de bewijsmiddelen leidt de rechtbank af dat er drie jongens, onder wie [medeverdachte] en [verdachte] , in de buurt van het slachtoffer staan/zitten. De jongens zijn met elkaar in gesprek. In dat gesprek wordt op een gegeven moment gesproken over het geven van een trap. Er wordt gesproken over het geven van een ‘penalty’ tegen het hoofd van de man die op de grond ligt. Wie als eerste op het idee van een penalty kwam kan in het midden worden gelaten, nu naar het oordeel van de rechtbank is gebleken dat het voor alle verdachten voorafgaand aan de trap duidelijk was dat [medeverdachte] een ‘penalty’ zou gaan geven tegen het hoofd van [naam 2] en dat dit gefilmd zou worden. [verdachte] heeft hierover in een chatbericht aangegeven dat [medeverdachte] tegen hem zou hebben gezegd:“Waka ik ga die man een penalty geven, zet het op cam”. Hieruit blijkt van een afgesproken rolverdeling. Op de beelden is te zien dat [medeverdachte] en [verdachte] samen naar [naam 2] toelopen en hem van dichtbij bekijken. [verdachte] loopt naar achteren, pakt zijn telefoon, en neemt een positie in om [medeverdachte] te gaan filmen. [medeverdachte] gaat klaar staan en wacht totdat [verdachte] een seintje geeft dat hij klaar is om het te filmen. Naar het oordeel van de rechtbank heeft het filmen in deze situatie een aanmoedigende rol ten aanzien van het geweld gehad. Met het filmen heeft [verdachte] immers het ontremde gedrag van de geweldpleger aangemoedigd. [medeverdachte] neemt een aanloop en schopt tegen het gezicht/hoofd van het slachtoffer. Na het geven van de trap reageert [verdachte] door te zeggen: “hoppa”. Daarmee geeft [verdachte] naar het oordeel van de rechtbank bevestiging of een teken van goedkeuring aan [medeverdachte] . Direct na de trap en het filmen daarvan rennen alle drie de verdachten weg. [verdachte] heeft het filmpje na afloop via Snapchat gestuurd naar [naam 27] en [medeverdachte] . [verdachte] heeft alles overziend een actieve bijdrage geleverd aan het geweld van [medeverdachte] en hij heeft zich op geen enkel moment van dit geweld gedistantieerd of geprobeerd om [medeverdachte] op andere gedachten te brengen.

Gelet op het voorgaande komt de rechtbank tot de conclusie dat [medeverdachte] en [verdachte] nauw en bewust hebben samengewerkt bij het geven van de trap tegen het hoofd van [naam 2] . De rechtbank merkt hen beiden dan ook aan als medeplegers van het geweld.

Geen voorbedachten rade

Net als de officier van justitie en de raadsman is de rechtbank van oordeel dat niet kan worden vastgesteld dat verdachten met voorbedachten rade heeft gehandeld, zodat[verdachte] daarvan zal worden vrijgesproken.

Opzet

De vraag die de rechtbank vervolgens moet beantwoorden is of [verdachte] opzet op de dood van aangever [naam 2] heeft gehad. De rechtbank kan niet vaststellen dat [verdachte] vol opzet op de dood van [naam 2] heeft gehad. De volgende vraag is of sprake is geweest van voorwaardelijk opzet op de dood van [naam 2] .

De rechtbank overweegt allereerst dat hierboven reeds is vastgesteld dat het een algemene ervaringsregel is dat het hoofd een vitaal en kwetsbaar deel van het lichaam is. Wanneer met kracht met de voet op of tegen het hoofd getrapt wordt, bestaat een aanmerkelijke kans dat het slachtoffer als gevolg daarvan komt te overlijden. Schoppen tegen het hoofd kan in beginsel dus dodelijk letsel opleveren.

Het antwoord op de vraag of in een concreet geval een aanmerkelijke kans op het ontstaan van dergelijk dodelijk letsel heeft bestaan is afhankelijk van de omstandigheden van het geval. Daarbij komt hier onder meer betekenis toe aan de kracht van het schoppen, hoe vaak is geschopt, de positie van het slachtoffer, de plek waartegen is geschopt en het soort schoenen waarmee is geschopt.

Hiervoor is vastgesteld dat [verdachte] en [medeverdachte] naar [naam 2] lopen en hem van dichtbij bekijken. [naam 2] ligt op dat moment op de grond te slapen. De rechtbank concludeert op basis hiervan dat het niet anders kan dan dat [medeverdachte] en [verdachte] hebben gezien aan welke kant het hoofd van de aangever lag. Bovendien is van tevoren door [medeverdachte] voorgesteld de man op de grond een penalty tegen het hoofd te geven. [medeverdachte] heeft [naam 2] met geschoeide voet een trap gegeven alsof hij een penalty nam. Voordat hij de trap gaf, ging [medeverdachte] klaar staan en nam hij een aanloop. Hieruit blijkt dat hij met kracht heeft getrapt. Het hoofd van [naam 2] sloeg door de klap omhoog en klapte terug op de grond. Dat met flinke kracht is getrapt blijkt ook uit het uitgebreide letsel dat [naam 2] aan de trap heeft overgehouden. Met het handelen van [medeverdachte] , zoals hiervoor beschreven, is de aanmerkelijke kans op de dood van [naam 2] ontstaan. Daarbij neemt de rechtbank in aanmerking dat [naam 2] weerloos in zijn slaapzak lag te slapen en de trap niet heeft kunnen zien aankomen. Daardoor heeft hij zich in het geheel niet kunnen verweren.

De vraag die vervolgens dient te worden beantwoord, is of de aanmerkelijke kans op de dood ook door [verdachte] is aanvaard. De rechtbank beantwoordt die vraag bevestigend. Anders dan de raadsvrouw, is de rechtbank van oordeel dat het voor [verdachte] voldoende duidelijk was dat [medeverdachte] met deze kracht en intensiteit zou gaan trappen. [verdachte] was immers op de hoogte van het feit dat [medeverdachte] een penalty zou gaan nemen tegen het hoofd van [naam 2] . Voor [verdachte] was bovendien duidelijk tot welk geweld [medeverdachte] in staat was. Niet alleen doordat hij hem al lang kende, maar vooral door het grove geweld tegen andere slachtoffers, waaronder tegen het slachtoffer [naam 1] , die nog geen twee etmalen voordat [naam 2] tegen zijn hoofd werd getrapt, dodelijk werd verwond.

Conclusie

Gelet op het voorgaande acht de rechtbank bewezen dat [verdachte] zich schuldig heeft gemaakt aan het medeplegen van een poging tot doodslag van [naam 2] op 28 augustus 2023 te Tilburg.

Gebruikte bewijsmiddelen

1. Een proces-verbaal van aangifte van [naam 2] van 7 september 2023, met nummer PL2000-2023220017-8 opgemaakt op 7 september 2023 in de wettelijke vorm door een daartoe bevoegde opsporingsambtenaar [naam 28] , voor zover inhoudende (p. 5):

Ik slaap altijd op straat in de spoorzone in Tilburg. Op maandag 28 augustus 2023 was ik al vroeg gaan slapen. Ik ben tussen de Lochal en Mindlabs in gaan liggen, op de Locomotief boulevard in Tilburg. Op het moment dat ik in slaap doezelde hoorde ik nog wel een aantal stemmen in mijn directe omgeving. Ik werd wakker van een harde klap tegen mijn hoofd. Mijn hoofd sloeg door de klap omhoog en klapte terug op de grond. Ik voelde dat de huid rond mijn rechteroog en wang enorm opgezwollen was. Ik kon ook niet goed zien. Ik bloedde uit mijn mond. Ik voelde dat er stukjes tand uit mijn mond kwamen. Ook hoorde ik een pieptoon in mijn beide oren.

In het ziekenhuis bleek dat mijn rechteroogkas ingedeukt was. Het rechter kaakgewricht was naar binnen geschoten. Ik heb in de afgelopen week twee ingrepen gehad in het ziekenhuis om mijn gezicht te herstellen.

2. Een geschrift, zijnde een verslag van de spoedeisende hulp, van 29 augustus 2023, opgesteld door [naam 29] , anios SEH, voor zover inhoudende (p. 26):

Fractuur laterale begrenzing orbita alsook minimale fractuur in de orbitabodem rechts.Fractuur arcus zygomaticum met impressie van de fractuurdelen rechts.Fractuur sinus maxillaris anterieure en posterieure begrenzing rechts.

3. Een geschrift, zijnde een verslag van de mond-, kaak- en aangezichtschirurgie, van 29 augustus 2023, opgesteld door [naam 30] , aios kaakchirurgie, [naam 31] , MKA-chirurg en [naam 32] , MKA-chirurg, oncoloog, voor zover inhoudende, (p. 29):

Ingreep: Gesloten reductie van tetrapodfractuur os zygomaticum

4. Een geschrift, zijnde een verslag van mond-, kaak- en aangezichtschirurgie, van 29 augustus 2023, opgesteld door [naam 33] , aios MKA-chirurg en [naam 34] , MKA-chirurg, voor zover inhoudende (p. 31):

Dentate toestand: matige mondhygiëne, radix relicta 37-46-47

5. Een proces-verbaal van bevindingen, met nummer PL2000-2023220017-4, opgemaakt op 31 augustus 2023 in de wettelijke vorm door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaar [naam 35] , voor zover inhoudende (p. 11-12):

Op de beelden zag ik, verbalisant [naam 35] , dat de aangever [naam 2] (dakloos) in zijn slaapzak lag achter betonnen-bankjes tussen de LOC HAL en MINDLABS aan de

Locomotiefboulevard te Tilburg. Vervolgens komen drie personen aan gelopen naar de aangever [naam 2] . Op de beelden zag ik, verbalisant [naam 35] , de verdachte [medeverdachte] in de richting loopt van de aangever die kennelijk in zijn slaapzak op de grond nietsvermoedend slaapt. De twee andere personen die erbij waren pakte hun mobiele telefoons en stonden op een afstand met hun telefoon in handen kennelijk klaar om te filmen. Een van de personen, gekleed in een grijze sweatpants (trui en broek) die stond te filmen betreft [verdachte] .

Op de beelden is vervolgens te zien dat [medeverdachte] [geboortedatum 2] 2009 een soort van aanloopje neemt en vervolgens met enige kracht (geschoeide voet) tegen het hoofd trap van de aangever [naam 2] terwijl de overige twee personen (onder andere [verdachte] de "kopschop" filmen.

6. Een proces-verbaal van bevindingen betreffende filmpjes telefoon [verdachte] , met nummer 2023193624, documentcode 18564615, opgemaakt op 17 oktober 2023 in de wettelijke vorm door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaar [naam 36] , voor zover inhoudende (p. ZD01 05 0237):

Deze video staat opgeslagen in de map "camera" en betreft een video van 28 augustus 2023 te 20:55 uur. Op video is te zien en te horen dat [medeverdachte] tegen [verdachte] zegt: "Ja?" en [verdachte] hierop reageert met "Si". Vervolgens is te zien dat [medeverdachte] met een aanloop naar een persoon, die vermoedelijk op straat ligt te slapen, toeloopt, zijn linkerbeen achteruit slingert en de liggende persoon een schop tegen zijn hoofd geeft. Vervolgens is te horen dat [verdachte] reageert met: "hoppa". Na de schop loopt [medeverdachte] weg en eindigt het filmpje.

7. Eigen waarneming rechtbank van camerabeelden ‘b10 mishandeling buiten nachtingang’ ter terechtzitting van 10 juli 2024:

Er staan drie personen rondom [naam 2] . [medeverdachte] en [verdachte] lopen naar voren naar [naam 2] . [verdachte] kijkt goed naar [naam 2] . Op een gegeven moment loopt [medeverdachte] uit het groepje los en de andere twee jongens pakken hun telefoons. [verdachte] filmt. [medeverdachte] neemt een aanloopt en geeft een schop met kracht. [verdachte] en [naam 37] zijn op dat moment aan het filmen.

8. Een proces-verbaal van bevindingen betreffende belangrijke gesprekken TA002, met documentcode 18423609, opgemaakt op 12 september 2023 in de wettelijke vorm door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaar [naam 38] , voor zover inhoudende (p. ZD01 05 0150):

[verdachte] : Ik, [naam 39] en mijn broertje, we waren in Tilly(Tilburg) aan het chillen. Er lag zeg maar zo een toerist op de grond te slapen toch. Dus [naam 39] en ik zeiden tegen mijn broertje van: je weet toch? 'bluf je geeft die man een penalty op zijn hoofd.' Dus mijn broertje heeft die man een penalty gegeven op zijn hoofd. Toen zijn we gewoon gaan longen(rennen).

9. Een proces-verbaal van bevindingen betreffende OVC arrestantenbus 14-09-23, documentcode 18564466, opgemaakt op 17 oktober 2023 in de wettelijke vorm door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaar [naam 38] , voor zover inhoudende (p. ZD01 05 0275):

J: Ja, maar door die gesprek met [naam 40] weten ze nu ook alles.

10. Een proces-verbaal van verhoor getuige [naam 41] van 3 juni 2024 van de rechter-commissaris, belast met de behandeling van strafzaken in deze rechtbank, voor zover inhoudende:

Ik heb wel gezien dat er uiteindelijk iemand werd geschopt. [medeverdachte] trapte hem gewoon terwijl hij op de grond lag. Wij waren daar aan het zitten en toen zag ik zijn broertje een paar stappen naar achter doen. Wij zaten denk ik zo’n twee meter van die persoon op de grond af en ik had gewoon een voorgevoel. U zegt dat ik in mijn verklaring heb verteld dat ik zag dat hij een aanloop nam. Dat klopt.

[medeverdachte] en [verdachte] deden beide eigenlijk kinderachtig en waren onderling gelijk.

U houdt mij een tapgesprek van [verdachte] van 6 september 2023 voor waarin hij praat over een toerist die op de grond lag en die is gaan slapen en over een penalty op het hoofd. U zegt dat het lijkt alsof ik wel van tevoren wist wat er ging gebeuren. Het klopt dat er wel over is gesproken. [medeverdachte] kwam zelf op het idee en zei 'Zal ik hem een penalty geven op zijn hoofd?'. Met penalty bedoelt hij een trap op zijn hoofd en hij gebruikte ook de woorden: een penalty op zijn hoofd.

11. Een proces-verbaal van verhoor minderjarige verdachte [verdachte] van 30 november 2023, met nummer PL2000-2023220017-14, in de wettelijke vorm opgemaakt op 14 december 2023 door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaren [naam 6] en [naam 7] , voor zover inhoudende (p. 7-10):

O: Op 28 augustus 2023 omstreeks 21.00 uur is er een man slachtoffer geworden van een zware mishandeling, danwel poging doodslag. Dit was op de Locomotiefboulevard in Tilburg.A: Ik kan daarover vertellen dat we aan het chillen waren bij de fietsenstalling bij het Centraal bij de Lockhal en toen zei [medeverdachte] eigenlijk dat hij een man wilde gaan trappen. Die man die lag daar. Toen hebben we het gefilmd. [medeverdachte] zei het en toen heb ik gefilmd omdat [medeverdachte] dat wilde. Ik wist dat hij dat wilde omdat hij het heeft gezegd. Toen heeft [medeverdachte] getrapt als een soort voetbal aanloop. Penalty eigenlijk. Want hij noemde het ook een penalty. Hij noemde het een penalty toen hij het ging doen. Het is soort van straattaal. Hij zei: “Waka ik ga die man een penalty geven, zet het op cam”.

V: Je ziet dat hij een aanloop neemt, een sport penalty. En toen?A: Toen trapte hij. Hij trapte 1 keer. Je weet toch hoe een penalty gaat. Dus precies zo. Met kracht ja. Het filmpje heb ik gestuurd naar [naam 27] en naar [medeverdachte] via Snap.

[naam 3]

heeft zich als benadeelde partij gevoegd in het strafproces een schadevergoeding van € 150,00 aan materiële schade gevorderd. De schadevergoeding te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft geconcludeerd tot toewijzing van de vordering tot een bedrag van € 150,00. Dit bedrag te vermeerderen met de wettelijke rente en er is oplegging van de schadevergoedingsmaatregel gevorderd.

Het standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank ten aanzien van het weggenomen geldbedrag.

Het oordeel van de rechtbank

Materiële schade

De rechtbank stelt op basis van het dossier vast dat de bij de straatroof een bedrag van € 150,00 is weggenomen. De gevorderde materiële schade van € 150,00 is naar het oordeel van de rechtbank dan ook toewijsbaar.

Wettelijke rente

De rechtbank zal de schade toewijzen vermeerderd met de wettelijke rente van 22 augustus 2023, de datum waarop de schade is ontstaan.

Schadevergoedingsmaatregel

In het belang van [naam 3] wordt, als extra waarborg voor betaling aan laatstgenoemde, de maatregel van 36f van het Wetboek van Strafrecht aan [verdachte] opgelegd.

[naam benadeelde partij 2]

, bijgestaan door Slachtofferhulp Nederland, heeft zich als benadeelde partij gevoegd in het strafproces en een schadevergoeding van € 1.601,94,- aan schade gevorderd, waarvan € 751,94 aan materiële schade en € 850,- aan immateriële schade. De schadevergoeding te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft geconcludeerd tot algehele toewijzing van de vordering tot een bedrag. De vordering is goed onderbouwd en redelijk. De schade dient te worden vermeerderd met de wettelijke rente en er is oplegging van de schadevergoedingsmaatregel gevorderd.

Het standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank ten aanzien van de materiële schade. Wat betreft de immateriële schade is verzocht dit te matigen tot een bedrag van € 500,00.

Het oordeel van de rechtbank

Materiële schade

De gevorderde schadevergoeding is genoegzaam onderbouwd voor de schadeposten iPhone SE (€ 142,56), fiets (€ 74,90), sloten vervangen (€ 379,10), ID-kaart (€ 70,38), afschrift van bankpas (€ 40,00) en contant geld ( € 45,00). Dit zijn immers kosten voor de weggenomen gelden en goederen, en kosten die direct daarmee verband houden. Deze schadeposten zullen daarom worden toegewezen.

Immateriële schade

Op grond van artikel 6:106 aanhef en onder b van het Burgerlijk Wetboek (hierna: BW) heeft de benadeelde partij recht op een naar billijkheid vast te stellen vergoeding van de immateriële schade indien sprake is van lichamelijk letsel en van een aantasting in zijn persoon op andere wijze. De rechtbank stelt vast dat de benadeelde partij de aantasting van haar persoon ‘op andere wijze’ met concrete gegevens heeft onderbouwd en dat de aard en de ernst van de normschending bovendien meebrengen dat de in dit verband relevante nadelige gevolgen daarvan voor de benadeelde zo voor de hand liggen, dat een aantasting in de persoon ook kan worden aangenomen. De hoogte van de vordering is door de verdediging gemotiveerd betwist. De rechtbank is van oordeel dat ten aanzien van de immateriële schade met de huidige onderbouwing een bedrag van € 750,00 passend is. De benadeelde partij wordt voor het overige niet-ontvankelijk verklaard in de vordering.

Wettelijke rente

De rechtbank zal de schade toewijzen vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 25 augustus 2023, de datum waarop de schade is ontstaan.

Schadevergoedingsmaatregel

In het belang van [naam benadeelde partij 2] wordt, als extra waarborg voor betaling aan laatstgenoemde, de maatregel van 36f van het Wetboek van Strafrecht aan [verdachte] opgelegd.

[naam benadeelde partij 1]

, bijgestaan door mr. M. Ferwerda, heeft zich als benadeelde partij gevoegd in het strafproces een schadevergoeding van € 3.073,44 aan schade gevorderd, waarvan

€ 573,44 aan materiële schade en € 2.500,- aan immateriële schade. De schadevergoeding te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft geconcludeerd tot algehele toewijzing van de vordering tot een bedrag. De vordering is goed onderbouwd en redelijk. Dit schade te vermeerderen met de wettelijke rente en er is oplegging van de schadevergoedingsmaatregel gevorderd.

Het standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank ten aanzien van de materiële schade. Wat betreft de immateriële schade is verzocht dit te matigen tot een bedrag van € 500,00.

Het oordeel van de rechtbank

Materiële schade

De rechtbank zal de vordering voor zover deze betrekking heeft op de materiële schadepost EMDR behandeling (€ 386,00) toewijzen. De schade is voldoende door de benadeelde partij onderbouwd en de verdediging heeft zich gerefereerd wat betreft deze schadepost.

Ook de schadepost Apple Airpods (€ 157,44) vindt de rechtbank toewijsbaar. De vordering is voldoende onderbouwd tegenover de gemotiveerde betwisting. Uit het dossier volgt dat de case van de Airpods in de weggenomen tas zat. Naar het oordeel van de rechtbank zijn de Airpods niet voldoende bruikbaar zonder case. Zonder de case kunnen de Airpods immers niet worden opgeladen.

Wat betreft de gevorderde schade (€ 30,00) aan het verlies van make-up is de rechtbank van oordeel dat de vordering onvoldoende is onderbouwd. De benadeelde partij wordt daarom ten aanzien van deze schadepost niet-ontvankelijk verklaard.

Immateriële schade

De rechtbank stelt vast dat de benadeelde partij de aantasting van haar persoon ‘op andere wijze’ met concrete gegevens heeft onderbouwd en dat de aard en de ernst van de normschending bovendien meebrengen dat de in dit verband relevante nadelige gevolgen daarvan voor de benadeelde zo voor de hand liggen, dat een aantasting in de persoon ook kan worden aangenomen. De rechtbank is van oordeel dat ten aanzien van de immateriële schade met de huidige onderbouwing een bedrag van € 750,00 passend is. De benadeelde partij wordt voor het overige niet-ontvankelijk verklaard in de vordering.

Wettelijke rente

De rechtbank zal de schade toewijzen vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 26 augustus 2023, de datum waarop de schade is ontstaan.

Schadevergoedingsmaatregel

In het belang van [naam benadeelde partij 1] wordt, als extra waarborg voor betaling aan laatstgenoemde, de maatregel van 36f van het Wetboek van Strafrecht aan [verdachte] opgelegd.

[familie naam 1]

[naam 45] , [naam 46] , [naam 47] , [naam 48] , [naam 49] en [naam 50] , bijgestaan door mr. N. Uğur, hebben zich als benadeelde partij gevoegd in het strafproces en hebben gezamenlijk een schadevergoedingsvordering van € 397.029,31 aan schade gevorderd, waarvan € 142.500,00 aan immateriële schade en € 254.529,31 aan materiële schade. De minderjarige kinderen zijn in deze procedure wettelijke vertegenwoordigd door de moeder, [naam 46] . De schadevergoeding te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft geconcludeerd tot algehele toewijzing van de vordering tot een bedrag. De vordering is goed onderbouwd en redelijk. Dit schade te vermeerderen met de wettelijke rente en er is oplegging van de schadevergoedingsmaatregel gevorderd.

Het standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft primair bepleit dat de vorderingen niet-ontvankelijkheid moeten worden verklaard gelet op de bepleite vrijspraak van het medeplegen dan wel de medeplichtigheid aan de doodslag van het slachtoffer. Subsidiair heeft de verdediging bepleit de vordering wat betreft de schadeposten ‘gederfd levensonderhoud’ en ‘factuur rapport bureau [naam 51] ’ niet-ontvankelijk te verklaren om een onevenredige belasting van het strafproces te voorkomen. Voor de immateriële schade van het slachtoffer is verzocht dit bedrag te matigen. Ten aanzien van de overige schadeposten is geen verweer gevoerd.

Het oordeel van de rechtbank

De door de nabestaanden opgevoerde schade betreft geen rechtstreekse schade als bedoeld in het eerste lid van artikel 51f Sv. Zij zijn immers niet zelf het slachtoffer geworden van het bewezenverklaarde feit. Ook is bij alle vorderingen benadeelde partij geen sprake van een onder algemene titel verkregen vordering als bedoeld in het tweede lid. Dit brengt mee dat de vorderingen moeten worden beoordeeld op grond van het in artikel 6:108 BW bepaalde.

De schadeposten die op grond van artikel 6:108 BW in aanmerking komen betreffen gederfd levensonderhoud, de kosten van lijkbezorging en affectieschade.

Materiële schade

De echtgenote van het slachtoffer, [naam 46] , heeft € 204.762,50 aan gederfd levensonderhoud gevorderd. De minderjarige kinderen van het slachtoffer, [naam 47] , [naam 48] , [naam 49] en [naam 50] hebben ieder respectievelijk € 5.367,00, € 7.415,00, € 13.439,00 en € 18.269,00 aan gederfd levensonderhoud gevorderd. Voor de berekeningen van voornoemde bedragen is bureau [naam 51] ingeschakeld. De kosten hiervoor (€ 2.117,50) zijn eveneens ingediend als materiële schadepost.

De materiële schadeposten van gederfd levensonderhoud en de factuur van bureau [naam 51] zijn door de verdediging voldoende gemotiveerd betwist tegenover de onderbouwing van de benadeelden. Naar het oordeel van de rechtbank zijn de verzoeken tot schadevergoeding van gederfd levensonderhoud niet zo eenvoudig van aard dat deze in het onderhavige geding ten volle beoordeeld kunnen worden. Behandeling van de vorderingen levert een onevenredige belasting van het strafproces op. De benadeelde partijen kunnen dit deel van hun vordering daarom slechts bij de burgerlijke rechter aanbrengen. De kosten voor de berekeningen van het gederfd levensonderhoud hangen zodanig samen dat de benadeelden ook voor dit deel van hun vordering niet-ontvankelijk zijn. Dit deel van de vordering kunnen zij aanbrengen bij de burgerlijke rechter.

De verdediging heeft zich gerefereerd aan de materiële schadepost van de moeder, [naam 46] , voor de uitvaartkosten ( €3.000,00). De schade is door de benadeelde partij voldoende onderbouwd. De gevorderde schadevergoeding komt de rechtbank niet onrechtmatig of ongegrond voor en zal daarom worden toegewezen, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf het moment waarop het strafbare feit is gepleegd.

De materiële schadepost van de vader van het slachtoffer, [naam 45] , van reiskosten

(€ 276,81) is niet door de verdediging betwist. De schade is voldoende door de benadeelde partij voldoende onderbouwd. De gevorderde schadevergoeding komt de rechtbank niet onrechtmatig of ongegrond voor en zal daarom worden toegewezen, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf het moment waarop het strafbare feit is gepleegd.

Immateriële schade

De echtgenote van het slachtoffer, [naam 46] , heeft via vererving € 25.000,00 aan immateriële schadevergoeding gevorderd.

De rechtbank stelt voorop dat een benadeelde op grond van artikel 6:106 BW recht heeft op schadevergoeding indien er immateriële schade is ontstaan ten gevolge van het strafbare feit. Het recht op vergoeding van immateriële schade is een hoogstpersoonlijk recht. Dit recht kan in beginsel overgaan op de erfgenamen van de gerechtigde middels overgang onder algemene titel, op voorwaarde dat degene die het recht toekomt ex artikel 6:95 lid 2 BW aan de wederpartij heeft medegedeeld aanspraak te willen maken op vergoeding daarvan, het zogenoemde ‘mededelingsvereiste’.

De rechtbank is van oordeel dat het naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid, artikel 6:2 BW), onaanvaardbaar het mededelingsvereiste strikt te volgen, nu het slachtoffer zich in kritieke toestand bevond als gevolg van het toegebrachte letsel en waaraan hij uiteindelijk ook is overleden. De rechtbank is om die reden van oordeel dat de vordering van [naam 46] voor immateriële schadevergoeding voor vererving vatbaar is.

De rechtbank stelt vast dat het lichamelijk letsel van [naam 1] , als benadeelde, als gevolg van het bewezenverklaarde voldoende met concrete gegevens is onderbouwd. Benadeelde heeft als gevolg van het letsel door het toegepaste geweld zes dagen in het ziekenhuis gelegen waarna hij is komen te overlijden. De rechtbank is, gelet op de vergelijkbare zaken, van oordeel dat de gevorderde immateriële schade van € 25.000,00 passend en toewijsbaar is.

Affectieschade

De vader van het slachtoffer, [naam 45] , heeft € 17.500,00 aan affectieschade gevorderd. De echtgenote van het slachtoffer, [naam 46] , heeft € 20.000,00 aan affectieschade gevorderd. De minderjarige kinderen van het slachtoffer, [naam 47] , [naam 48] , [naam 49] en [naam 50] hebben ieder € 20.000,00 aan affectieschade gevorderd.

Sinds 1 januari 2019 is het voor een beperkte groep naasten en nabestaanden mogelijk om

aanspraak te maken op vergoeding van affectieschade (artikelen 6:107, 6:107a en 6:108 BW). Affectieschade betreft een vergoeding voor het verdriet en de pijn die is veroorzaakt doordat een persoon (de primair gekwetste) met wie men een affectieve band heeft, ernstig en blijvend gewond raakt of overlijdt. Dit betreft een afgeleide vorm van schadevergoeding en vormt dus een uitzondering op het uitgangspunt dat alleen de gekwetste zelf aanspraak kan maken op vergoeding van zijn schade indien een ander daarvoor aansprakelijk is.

Vaststaat dat de hiervoor genoemde benadeelde partijen als nabestaanden (ouder van het slachtoffer, echtgenote van het slachtoffer en minderjarige kinderen van het slachtoffer) schade hebben geleden en aanspraak kan maken op affectieschade, conform de forfaitair vastgestelde bedragen van het besluit vergoeding affectieschade. De vordering is wat de affectieschade betreft niet betwist. De gevorderde schadevergoeding voor affectieschade komt de rechtbank niet onrechtmatig of ongegrond voor en zal daarom worden toegewezen.

Wettelijke rente

De rechtbank zal de schade toewijzen vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 27 augustus 2023, de datum waarop de schade is ontstaan.

Schadevergoedingsmaatregel

In het belang van de [familie naam 1] wordt, als extra waarborg voor betaling aan hen, de maatregel van 36f van het Wetboek van Strafrecht aan [verdachte] opgelegd.

[naam 2]

[naam 10] , bijgestaan door mr. R. van der Steen, heeft zich als benadeelde partij gevoegd in het strafproces een schadevergoeding van € 8.035,00 aan schade gevorderd, waarvan € 535,00 aan materiële schade en € 7.500,00 aan immateriële schade. De schadevergoeding te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de materiële schadepost voor de verloren goederen. De materiële schadepost ziekenhuis daggeldvergoeding is toewijsbaar. Bij het bepalen van de hoogte van de immateriële schade moet rekening worden gehouden met het psychisch letsel van [naam 2] . Het letsel is, hoewel beperkt onderbouwd, goed voorstelbaar. Dit bedrag te vermeerderen met de wettelijke rente en er is oplegging van de schadevergoedingsmaatregel gevorderd.

Het standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft primair verzocht de benadeelde partij niet-ontvankelijk te verklaren gelet op de bepleite vrijspraak. Subsidiair is verzocht de materiële schadevergoeding wat betreft de verloren goederen niet-ontvankelijk te verklaren. De benadeelde partij is deze goederen niet verloren door toedoen van [verdachte] . De immateriële schade moet worden toegewezen tot een bedrag van € 5.000,00 en voor het overige worden afgewezen.

Het oordeel van de rechtbank

Materiële schade

De rechtbank zal de vordering voor zover deze betrekking heeft op de materiële schadepost ziekenhuisdaggeldvergoeding (€ 35,00) toewijzen. De schade is voldoende door de benadeelde partij onderbouwd en de verdediging heeft de vordering op dit punt niet betwist.

Wat betreft de gevorderde schade van de verloren goederen (€ 500,00) is de rechtbank van oordeel dat de vordering onvoldoende is onderbouwd tegenover de gemotiveerde betwisting van de verdediging. Nu gelegenheid geven voor een nadere onderbouwing zou een onevenredige belasting voor het strafproces opleveren. De benadeelde partij wordt daarom voor dit deel van de vordering tot materiële schade niet-ontvankelijk verklaard.

Immateriële schade

De rechtbank stelt vast dat de benadeelde partij zijn lichamelijk letsel en de aantasting van zijn persoon ‘op andere wijze’ als gevolg van het bewezenverklaarde met concrete gegevens heeft onderbouwd en dat de aard en de ernst van de normschending bovendien meebrengen dat de in dit verband relevante nadelige gevolgen daarvan voor de benadeelde zo voor de hand liggen, dat een aantasting in de persoon ook kan worden aangenomen. De rechtbank is van oordeel dat de gevorderde immateriële schade van € 5000,00 passend en toewijsbaar is.

Wettelijke rente

De rechtbank zal de schade toewijzen vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 28 augustus 2023, de datum waarop de schade is ontstaan.

Schadevergoedingsmaatregel

In het belang van [naam 2] wordt, als extra waarborg voor betaling aan laatstgenoemde, de maatregel van 36f van het Wetboek van Strafrecht aan [verdachte] opgelegd.

Ten aanzien van alle benadeelde partijen: hoofdelijkheid

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat bij toewijzing van de schade van de benadeelde partijen, slechts de helft van het vastgestelde schadebedrag dient te worden toegewezen ten laste van [verdachte] .

De raadsvrouw heeft bepleit de schadevergoeding van [naam 2] en de [familie naam 1] niet hoofdelijk toe te wijzen. De raadsvrouw heeft zich op het standpunt gesteld dat hoofdelijke aansprakelijkheid in dit geval niet billijk is gelet op het verschil in aandeel tussen [verdachte] en [medeverdachte] , de zeer jonge leeftijd van hen en daarmee de grote impact van de toewijzing van de omvangrijke vorderingen.

De rechtbank gaat voorbij aan het standpunt van de officier van justitie en aan het verweer van de raadsvrouw en wijst de vorderingen ten aanzien van de gezamenlijk gepleegde feiten, hoofdelijk toe.

Proceskosten

Nu de vorderingen van de benadeelde partijen zullen worden toegewezen, zal [verdachte] worden veroordeeld in de kosten door de benadeelde partijen gemaakt, tot op heden begroot op nihil, en in de kosten ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken.