RvS, 27-05-2015, nr. 201502447/1/A3 en 201502447/2/A3

201502447/1/A3 en 201502447/2/A3.

Datum uitspraak: 27 mei 2015

AFDELING

BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak van de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State op een verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening (artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: de Awb)) en, met toepassing van artikel 8:86 van die wet, op het hoger beroep van:

[appellant], wonend te [woonplaats],

tegen de uitspraak van de voorzieningenrechter van de rechtbank Midden-Nederland (hierna: de rechtbank) van 18 maart 2015 in zaken nrs. 15/678 en 15/680 in het geding tussen:

[appellant]

en

de korpschef van politie.

Procesverloop

Bij brief van 31 maart 2014 heeft de korpschef gereageerd op een verzoek van [appellant] van 26 maart 2014 om inzage in en/of verstrekking van hem betreffende politiegegevens.

Bij brief van 10 mei 2014 heeft de korpschef het daartegen door [appellant] bij hem ingediende bezwaarschrift van 14 april 2014 doorgezonden aan de rechtbank Noord-Nederland ter behandeling als beroepschrift.

Bij uitspraak van 3 december 2014 heeft de rechtbank Noord-Nederland zich onbevoegd verklaard om van het beroep kennis te nemen.

Bij besluit van 27 januari 2015 heeft de korpschef, in navolging van deze uitspraak, het bezwaar van [appellant] van 14 april 2014 niet-ontvankelijk verklaard.

Bij uitspraak van 18 maart 2015 heeft de rechtbank het beroep dat [appellant] bij brief van 4 februari 2015 daartegen heeft ingesteld, ongegrond verklaard.

Tegen deze uitspraak heeft [appellant] hoger beroep ingesteld. Tevens heeft [appellant] de voorzieningenrechter verzocht een voorlopige voorziening te treffen.

De voorzieningenrechter heeft het verzoek ter zitting behandeld op 9 april 2015, waar [appellant], vertegenwoordigd door mr. M.G.J. Smit, en de korpschef, vertegenwoordigd door mr. B. Boukema, werkzaam bij de politie, zijn verschenen.

Overwegingen

1. In dit geval kan nader onderzoek redelijkerwijs niet bijdragen aan de beoordeling van de zaak en bestaat ook overigens geen beletsel om met toepassing van artikel 8:86, eerste lid, van de Awb onmiddellijk uitspraak te doen in de hoofdzaak.

2. [appellant] voert in hoger beroep aan dat de rechtbank zijn wrakingsverzoek van 19 maart 2015 ten onrechte niet in behandeling heeft genomen. Hieromtrent overweegt de voorzieningenrechter dat uit artikel 8:15 van de Awb, gelezen in samenhang met de toelichting op die bepaling, valt af te leiden dat een verzoek om wraking niet kan worden gedaan, nadat uitspraak is gedaan. De rechtbank heeft de uitspraak in zaak nrs. 15/678 en 15/860 op 18 maart 2015 openbaar gemaakt. Nu het wrakingsverzoek nadien is gedaan, heeft de rechtbank dit verzoek terecht buiten behandeling gelaten.

3. Ambtshalve overweegt de voorzieningenrechter als volgt. De brief van 31 maart 2014 is aan [appellant] verzonden in reactie op zijn verzoek om inzage in en/of verstrekking van de hem betreffende gegevens die zijn vastgelegd door de eenheid Noord-Nederland van de politie in de periode van 1 maart 2011 tot en met 26 maart 2014. In de brief heeft de korpschef aan [appellant] medegedeeld dat de kennisneming van de over hem geregistreerde gegevens op grond van artikel 25 van de Wet politiegegevens (hierna: de Wpg) wordt toegestaan op de in deze brief nader aangegeven wijze, maar dat geen afschriften van de gegevens aan hem worden verstrekt. De brief is daarmee op rechtsgevolg gericht. De rechtbank heeft de brief van 31 maart 2014 dan ook ten onrechte niet aangemerkt als een besluit als bedoeld in artikel 1:3 van de Awb.

Gelet op artikel 7:1, eerste lid, aanhef en onder g, van de Awb, gelezen in samenhang met de bij deze wet horende bijlage 1 'Regeling rechtstreeks beroep' staat tegen besluiten op grond van artikel 25 en 28 van de Wpg rechtstreeks beroep open. De korpschef heeft op 27 januari 2015 dan ook ten onrechte een besluit op het bezwaar van [appellant] van 14 april 2014 genomen. De rechtbank heeft dit niet onderkend.

4. Het hoger beroep is gegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden vernietigd. De overige gronden die [appellant] in hoger beroep heeft aangevoerd, behoeven gelet hierop geen bespreking meer. Doende hetgeen de rechtbank zou behoren te doen, zal de voorzieningenrechter het beroep van [appellant] tegen het besluit van 27 januari 2015 gegrond verklaren en dat besluit vernietigen. Voorts zal de voorzieningenrechter, doende hetgeen de rechtbank zou behoren te doen, het bezwaar van [appellant] van 14 april 2014 aanmerken als een beroep tegen het besluit van 31 maart 2014 en dit beroep behandelen.

5. [appellant] heeft in dit beroep aangevoerd dat de korpschef hem ten onrechte geen afschrift van de verzochte gegevens heeft verstrekt.

5.1. Ingevolge artikel 25, eerste lid, eerste volzin, van de Wpg deelt de verantwoordelijke een ieder op diens schriftelijke verzoek binnen zes weken mede of, en zo ja welke, deze persoon betreffende politiegegevens zijn vastgelegd. Gelet op de geschiedenis van de totstandkoming van deze bepaling (Kamerstukken 2005/06, 30 327, nr. 3, blz. 84) is het aan de verantwoordelijke, in dit geval de korpschef, om te bepalen of de gegevens schriftelijk of mondeling worden verstrekt.

5.2. Bij besluit van 31 maart 2014 is [appellant] de gelegenheid geboden om van de verzochte gegevens kennis te nemen op het politiebureau in Groningen. Niet in geschil is dat [appellant] op 8 april 2014 en 22 april 2014 van deze gelegenheid gebruik heeft gemaakt. De politiegegevens zijn op die momenten mondeling aan [appellant] medegedeeld, waarbij hij aantekeningen heeft kunnen maken. De korpschef heeft [appellant] tijdens de zitting bij de rechtbank aangeboden om nogmaals langs te komen om van de verzochte gegevens kennis te nemen. De voorzieningenrechter is van oordeel dat de korpschef het verzoek van [appellant] op deze manier in overeenstemming met het bepaalde in artikel 25, eerste lid, eerste volzin, van de Wpg heeft afgedaan. Voor het verstrekken van een afschrift van de verzochte gegevens heeft de korpschef geen aanleiding hoeven zien.

6. Het beroep van [appellant] tegen het besluit van 31 maart 2014 is ongegrond.

7. Het verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening wordt afgewezen.

8. De korpschef dient op na te melden wijze tot vergoeding van de proceskosten te worden veroordeeld.

Beslissing

De voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

I. verklaart het hoger beroep gegrond;

II. vernietigt de uitspraak van de voorzieningenrechter van de rechtbank Midden-Nederland van 18 maart 2015 in zaken nrs. 15/678 en 15/680;

III. verklaart het beroep tegen het besluit van de korpschef van politie van 27 januari 2015, kenmerk N15.000831, gegrond;

IV. vernietigt het onder III vermelde besluit;

V. verklaart het beroep tegen het besluit van de korpschef van politie van 31 maart 2014, kenmerk N14.010192, ongegrond;

VI. wijst het verzoek af;

VII. veroordeelt de korpschef van politie tot vergoeding van de bij [appellant] in verband met de behandeling van het verzoek en het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 490,00 (zegge: vierhonderdnegentig euro), geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand.

Aldus vastgesteld door mr. J.A.W. Scholten-Hinloopen, als voorzieningenrechter, in tegenwoordigheid van mr. E.A. Binnema, griffier.

w.g. Scholten-Hinloopen w.g. Binnema

voorzieningenrechter griffier

Uitgesproken in het openbaar op 27 mei 2015

589.