Rb. 's-Hertogenbosch, 03-01-2011, nr. 01/839003-09

Inhoud onderzochte wijnflessen.

[getuige 1] en [getuige 2] waren aanwezig op genoemd feestje. Zij zijn achter de ambulance met daarin [slachtoffer] aangereden en hebben op het MMC een groenkleurige wijnfles (witte wijn) met kurkdop afkomstig uit de woning van verdachte voor onderzoek afgeleverd.12,13

[verbalisant 1] treft 1 januari 2009 in de voorraadkast in de woning van verdachte

een groene wijnfles aan met een wit etiket met daarop groene druiven en inhoudende een doorschijnende vloeistof. De fles stond rechts langs het achteraan gelegen wijnrek op de onderste plank.14

De in het MMC afgeleverde wijnfles is soortgelijk aan de in de voorraadkast in de woning van verdachte aangetroffen wijnfles, met uitzondering van de sluiting. De in het MMC afgeleverde fles is namelijk voorzien van een kurk en de fles uit de woning van verdachte heeft een schroefdop. Eerstgenoemde fles bevat circa 2 cc kleurloze vloeistof en laatst-genoemde fles bevat circa 100 cc kleurloze vloeistof.15 De inhoud van beide flessen

reageert positief op de aanwezigheid van GHB (4-hydroxyboterzuur).16,17

Beide flessen zijn voorzien van een etiket met de tekst: 'Bonne selection vin de pays des cotes de Gascogne'.18,19 Uit beide flessen is een monster genomen en voor onderzoek verzonden aan het NFI.20 Uit dit onderzoek is gebleken dat beide monsters GHB (4-hydroxyboterzuur) bevatten.21

Het standpunt van de officier van justitie.

De officier van justitie acht niet bewezen dat verdachte het (voorwaardelijk) opzet op de dood van [slachtoffer] heeft gehad. De officier van justitie acht op gronden zoals verwoord in haar schriftelijke requisitoir wel wettig en overtuigend bewezen dat het aan verdachtes schuld te wijten is dat [slachtoffer] is komen te overlijden en dat zijn handelen als roekeloos kan worden aangemerkt. In de kern genomen heeft verdachte een heel gevaarlijke situatie in het leven geroepen en in stand gehouden. Hij heeft GHB gemaakt en op verdekte wijze in de kelderkast gezet, zonder te voorkomen dat deze voor gewone wijn werd aangezien en zonder iemand te waarschuwen, dit terwijl hij kort voor de fatale vergissing nog over zelfgemaakte GHB heeft gesproken.

Het standpunt van de verdediging.

t.a.v. feit 1:

Volgens de raadsvrouwe is het op gronden zoals verwoord in haar pleitnota technisch onmogelijk dat [slachtoffer] is komen te overlijden door inname van de door verdachte zelfgemaakte, 'mislukte' GHB. Immers, indien zij daarvan wél had gedronken dan had

zij net als [persoon 1] -door de hoge zuurgraad- een verbrande slokdarm opgelopen

moeten hebben en daarvan is niets gebleken. Hierbij is van belang dat [persoon 1] slechts een slokje heeft ingenomen van de 'mislukte' GHB en uit het toxicologisch onderzoek blijkt

dat [slachtoffer], omgerekend, twee volle wijnglazen van de haar fataal geworden substantie heeft ingenomen. Uit de hoge concentratie GHB, gevonden in het lichaam van [slachtoffer]

volgt dat zij die fatale GHB eerder op de avond, op een andere wijze dan uit de fles 'mislukte' GHB en aldus afkomstig van iemand anders dan verdachte, moet hebben ingenomen. In dit verband verdient opmerking dat uit de verklaring van [getuige 2] volgt dat hij die bewuste avond GHB bij zich had en hiervan samen met [getuige 3] heeft gebruikt. Een alternatieve toedracht valt daarom niet uit te sluiten. Aldus dient vrijspraak te volgen. Daarbij valt volgens de raadsvrouwe ook overigens niet te bewijzen dat verdachte (voorwaardelijk) opzettelijk [slachtoffer] van het leven heeft beroofd. Hij heeft dat gevolg immers niet gewild. Evenmin volgt uit de bewijsmiddelen dat er sprake is van schuld

in de zin van artikel 307 Sr. Immers, verdachte heeft de flessen 'mislukte' GHB op zodanige wijze in de voorraadkast opgeborgen dat niemand die per ongeluk zou kunnen pakken. De flessen waren helemaal uit zicht.

t.a.v. feit 2:

Vrijspraak dient te volgen omdat er sprake is van onbruikbare GHB.

Het oordeel van de rechtbank.

Zoals hiervoor reeds is vast komen te staan is [slachtoffer] overleden als gevolg van -kort gezegd- een overdosis GHB.

Herkomst fatale dosis GHB.

De eerste vraag die de rechtbank dient te beantwoorden is of de fatale dosis GHB afkomstig is geweest uit de in het MMC afgeleverde wijnfles met kurkdop. Voor de beantwoording van deze vraag acht de rechtbank de navolgende verklaringen van doorslaggevend belang.

[getuige 4] staat omstreeks 5 uur met [slachtoffer 1] aan de hangtafel in de woonkamer. [slachtoffer 1] begint vervolgens te gillen nadat zij een slok uit haar wijnglas heeft genomen. [slachtoffer 1] roept: 'Dit is geen witte wijn.' [getuige 4] pakt het glas waaruit

[slachtoffer 1] heeft gedronken en ziet daarin een doorzichtige, stroperige vloeistof. De

substantie ruikt muf. Kort daarop ziet zij verdachte met een groene wijnfles in zijn

handen. Verdachte kijkt hierbij naar het etiket. Hierna ziet [getuige 4] verdachte

de inhoud van de fles in de gootsteen leeggooien. 22

[getuige 2] hoort omstreeks 5 uur dat [slachtoffer 1] iets verkeerds had gedronken. Iemand wijst daarbij in de richting van een groene wijnfles waar witte wijn in hoorde te zitten en die op de hangtafel in woonkamer staat. [getuige 2] nipt wat van de inhoud uit die fles en proeft een hele vieze zure smaak. Hij ziet vervolgens [persoon 1] van de inhoud van diezelfde fles proeven. Zij trekt een vies gezicht. [getuige 2] ziet kort hierop verdachte de inhoud van de bewuste fles in de gootsteen van het aanrecht in de keuken gieten. [getuige 2] heeft de fles samen met [getuige 1] naar het ziekenhuis gebracht. Hij hoort bij terugkomst dat [persoon 1] onwel was geworden en dat zij had overgegeven. Zij had last van een branderig gevoel in de keel en slokdarm. Zij is ook naar het ziekenhuis gebracht.23

[getuige 3] hoort [slachtoffer 1] omstreeks 5 uur in paniek zeggen: 'Dit is geen witte wijn' en ziet [slachtoffer 1] een glas in haar hand hebben en vervolgens in paniek naar het toilet rennen. [getuige 3] ziet [getuige 2] en [persoon 1] met een groene wijnfles. [getuige 2] nipt wat van de vloeistof uit de fles en [persoon 1] neemt een slok daarvan. [getuige 3] zegt tegen verdachte dat 'die fles' mee moet naar het ziekenhuis. Zij ziet verdachte met een groene wijnfles voor witte wijn in zijn hand. [getuige 3] doelt met 'die fles' op de wijnfles waaruit het spul is gekomen. De groene wijnfles stond op de statafel in de woonkamer. Zij heeft deze fles daar zien staan direct nadat [slachtoffer 1] zei dat het geen witte wijn was. Zij bedoelt met 'die fles' dus de fles die op de hangtafel stond. Op deze tafel stonden geen soortgelijke flessen.24

[persoon 1] hoort [slachtoffer 1] op enig moment, zij denkt omstreeks 04:30 uur, gillen en onder meer roepen: 'Het is geen witte wijn.' [persoon 1] ziet [getuige 2] met de fles in zijn handen en hoort hem zeggen 'Ik denk dat zij dit heeft gedronken.' Zij ziet [getuige 2] aan de inhoud van fles nippen en ziet hem een zuur gezicht trekken en hoort hem zeggen: 'Bah, wat zuur'. Vervolgens neemt zij zelf een flinke slok van de inhoud van die lichtgroene wijnfles met etiket. Het heeft een vieze smaak. Zij krijgt een branderig gevoel in haar mond. [persoon 1] ziet verdachte de fles pakken waarvan zij had gedronken en ziet hem die fles leeggooien in de gootsteen. [getuige 2] en [getuige 1] hebben de fles in het ziekenhuis afgeleverd. [persoon 1] voelt zich onwel worden en is naar het ziekenhuis gebracht.25

[getuige 1] hoort omstreeks 5 uur paniek ontstaan en ziet [slachtoffer 1] in de toiletruimte braken. Kort daarop ziet hij verdachte in de keuken staan met een groene glazen wijnfles voor witte wijn in de handen en ziet hem het etiket bestuderen. [getuige 1] heeft de bewuste fles samen met [getuige 2] naar het ziekenhuis gebracht.26

[persoon 2] is met [persoon 1] naar het ziekenhuis gegaan en verneemt dat zij een zuur binnen heeft gekregen.27

Uit de verklaring die verdachte ten overstaan van de rechter-commissaris heeft afgelegd

volgt dat de fles die hij aan het leeggieten was dezelfde fles betreft als de fles die in het ziekenhuis is afgeleverd.28 Verdachte heeft ter zitting verklaard dat hij ergens in juli/augustus 2008 en oktober 2008 GHB heeft gemaakt waarvan de PH-waarde (zuurgraad) niet in orde bleek te zijn. Hij heeft de substanties in twee identieke wijnflessen van 'de Gascogne' met schroefdop gegoten en heeft de flessen in de voorraadkast geplaatst.

Verdachte heeft met zijn vinger genipt in het glas dat [slachtoffer 1] na het onwel worden op het aanrecht heeft geplaatst. Verdachte proefde ervan en constateerde dat het

zuur was. De schroefdop van de fles die verdachte kort na het onwel worden van Prinsen grotendeels leeg heeft gegoten, is voordat deze in het ziekenhuis werd afgeleverd, vervangen door een kurk.29

De rechtbank concludeert op grond van de voorgaande verklaringen, in onderling verband en samenhang met elkander beschouwd alsmede met hiervoor onder I.3 vermelde bewijs-middelen, dat de voor [slachtoffer] noodlottig geworden dosis GHB afkomstig is geweest uit de in het MMC afgeleverde wijnfles met kurkafsluiting met het etiket 'Bonne selection vin de pays des cotes de Gascogne', zijnde één van de flessen waarin verdachte zelfgemaakte GHB heeft gedaan.

De andersluidende stelling van de raadsvrouwe wordt door de rechtbank verworpen.

Het hierbij genomen uitgangspunt dat [slachtoffer] overeenkomstig [persoon 1] een verbrande slokdarm zou moeten hebben opgelopen bij inname van dezelfde GHB (lees: afkomstig uit de in het MMC afgeleverde fles) wordt door de rechtbank niet onderschreven. Dat de slokdarm van [persoon 1] zou zijn verbrand wordt namelijk niet feitelijk ondersteund met medische stukken of anderszins en de enkele verklaring van [persoon 1] dat zij medicijnen slikt voor haar slokdarm is hiervoor onvoldoende. Ook overigens gaat de vergelijking van de raadsvrouwe niet op omdat er geen sprake is van vergelijkbare gevallen, omdat [slachtoffer] een veel grotere hoeveelheid GHB dan [persoon 1] (een slokje) heeft ingenomen, [slachtoffer] die avond alcohol heeft gedronken en [persoon 1], zoals zij verklaart, níet en [slachtoffer] direct na het innemen van de GHB heeft overgegeven.

Het door de raadsvrouwe opgeworpen (mogelijke) scenario dat de door [slachtoffer] ingenomen GHB van [getuige 2] afkomstig zou kunnen zijn geweest omdat hij die bewuste nacht GHB bij zich had, wordt door de rechtbank volstrekt niet aannemelijk geacht. [getuige 2] verklaart in dit verband dat hij een kleine gebruikershoeveelheid GHB bij zich had, dat hij hiervan omstreeks 21:00 uur samen met zijn partner [getuige 3] wat heeft ingenomen en dat hij het overgebleven kleine restant aan [persoon 1] heeft gegeven (blz. 160, 201, 202). Deze verklaring stemt overeen met hetgeen [getuige 3] (blz. 206) en [persoon 1] (blz. 164) hierover verklaren. De rechtbank leidt uit deze verklaringen af dat de door [getuige 2] meegenomen kleine hoeveelheid GHB door [getuige 2],[getuige 3] en [persoon 1] is

opgebruikt. De rechtbank concludeert dan ook dat het dossier geen aanknopingspunten bevat voor het door de raadsvrouwe geschetste scenario.

Opslag zelfgemaakte GHB en de toegang daartoe.

Verdachte heeft ter zitting verklaard dat hij de door hem vervaardigde GHB, waarvan de PH-waarde (zuurgraad) niet in orde was, in twee identieke wijnflessen van 'de Gascogne' met schroefdop heeft gegoten en deze flessen rechts achterin de voorraadkast (in de keuken) op de onderste plank had weggestopt. De flessen lagen niet rechtstreeks in zicht. Verdachte heeft de flessen niet gemarkeerd met enige waarschuwing of vermelding omtrent de daadwerkelijke inhoud van de flessen. Achterin de voorraadkast bevinden zich diverse wijnrekken alsmede de koelkast. In de koelkast zaten de bewuste nacht mede de diverse (fris)dranken ten behoeve van de gasten van het onderhavige feestje. De gasten konden daarvan gebruik maken.30

[getuige 1] verklaart: 'Het eten en drinken stond in de keuken en bijkeuken. Daar konden wij zelf gebruik van maken. Soms nam iemand het drinken mee voor mensen, maar over het algemeen werd door iedereen zijn eigen drinken gehaald' en