Rb. Haarlem, 05-12-2008, nr. 08/379 R

Sector civiel recht, unit insolventies

insolventienummer: 08/379 R

nummer verklaring: HAA0310800609

uitspraakdatum: 5 december 2008

toepassing schuldsanering

[verzoekster], wonende [woonplaats],

verzoekster,

heeft een verzoekschrift met bijlagen ingediend tot toepassing van de schuldsaneringsregeling.

Het verzoekschrift is behandeld ter terechtzitting van 4 december 2008. Daarbij is verzoekster gehoord.

De rechtbank is gelet op het bepaalde in artikel 3 lid 1 van Verordening 1346/2000 van de Raad van de Europese Unie bevoegd deze hoofdprocedure te openen nu het centrum van de voornaamste belangen van verzoekster in Nederland ligt.

Het verzoekschrift voldoet aan de daaraan gestelde eisen.

Gebleken is dat de rechtbank Haarlem reeds op 15 april 2005 ten aanzien van verzoekster de toepassing van de schuldsaneringregeling heeft uitgesproken. De rechtbank heeft vervolgens bij uitspraak van 16 januari 2007 de regeling tussentijds beëindigd. De rechtbank heeft overwogen dat verzoekster verwijtbaar de uit de voortvloeiende verplichtingen niet is nagekomen. Verzoekster had bovenmatige schulden laten ontstaan, niet aan haar afdrachtverplichting voldaan en de bewindvoerder niet voldoende geïnformeerd. Het Gerechtshof heeft in een arrest van 9 maart 2007 de uitspraak van de rechtbank bekrachtigd. Het daaropvolgende van rechtswege uitgesproken faillissement is op 24 april 2007 opgeheven wegens gebrek aan baten.

In een geval als dit bepaalt art 288 lid 2 sub d Faillissementswet dat het verzoek wordt afgewezen, indien de schuldsaneringsregeling minder dan tien jaar voorafgaand aan de dag waarop het verzoekschrift is ingediend van toepassing is geweest, tenzij deze toepassing is beëindigd op rond van artikel 350, derde lid, onder a of b of op grond van artikel 350, derde lid, onder d, om redenen die de schuldenaar niet waren toe te kennen.

Verzoekster heeft ter zitting verklaard dat zij samen met haar toenmalige echtgenoot tot de schuldsaneringsregeling was toegelaten. Haar man had tijdens de schuldsaneringsregeling een drankprobleem. Dit heeft ondermeer tot bovenmatige schulden geleid. Verzoekster had niet de beschikking over het inkomen van haar toenmalige echtgenoot. Zij kon daardoor de vaste lasten niet betalen. Tevens is zij slachtoffer geworden van huiselijk geweld. Deze situatie is toen niet op de beëindigingzitting naar voren gekomen. Inmiddels is de situatie veranderd. Verzoekster is gescheiden. Zij maakt gebruik van budgetbeheer en heeft geen nieuwe schulden meer laten ontstaan. De rechtbank is van oordeel dat de redenen die destijds bepalend zijn geweest voor het beëindigen van de schuldsaneringsregeling in hoofdzaak hun oorsprong hebben gehad in het gedrag van de ex-echtgenoot. De rechtbank acht aannemelijk dat verzoekster door de (gewelddadige) invloed van haar ex-echtgenoot niet bij machte was om desondanks aan de verplichtingen van de schuldsanering te voldoen. Naar het oordeel van de rechtbank is de regeling van artikel 288 lid 2 sub d Fw niet voor deze a-typishe situatie bedoeld. De rechtbank acht dan ook toelating van verzoekster tot de schuldsaneringsregeling gerechtvaardigd.

De rechtbank: