Rb. Den Haag, 20-08-2025, nr. C/09/687794 / FA RK 25-4957

Bij het verzoekschrift zijn de volgende bijlagen gevoegd:

- een op 16 juni 2025 ondertekende medische verklaring van [naam 1] , psychiater, die niet bij de behandeling betrokken was;

- een niet ingevulde zorgkaart;

- een zorgplan van 16 juni 2025;

- de bevindingen van de geneesheer-directeur van 1 juli 2025;

- een uittreksel uit de justitiële documentatie;

- een afschrift van de recente politiemutaties.

De mondelinge behandeling van het verzoek heeft aanvankelijk plaatsgevonden op

23 juli 2025. Het verzoek is toen toegewezen tot en met 23 augustus 2025 en aangehouden voor het overige.

De mondelinge (vervolg)behandeling van het verzoek heeft plaatsgevonden op

20 augustus 2025. Daarbij zijn gehoord:

- betrokkene, bijgestaan door zijn advocaat;

- de psychiater van het [afdeling] , mevrouw [naam 2] ;

- de psychiater uit het ambulante kader, de heer [naam 3] ;

- de wijkagent, de heer [naam 4] ;

- de politieagent van het basisteam Zuiderpark, de heer [naam 5]

- de casemanager van het Team Dreigingsmanagement (TDM), de heer [naam 6] .

Betrokkene heeft voorafgaand aan de zitting van 20 augustus 2025 een groot aantal aanvullende stukken ingediend.

Omdat door de officier van justitie een nadere toelichting op of motivering van het verzoek niet nodig werd geacht en het de rechtbank ter zitting is gebleken dat diens aanwezigheid ook niet noodzakelijk was om tot een inhoudelijke beslissing te kunnen komen, is de officier van justitie niet gehoord.

Betrokkene heeft ter zitting aangevoerd dat de zorgmachtiging moet worden afgewezen. Hij stelt dat hij geen gevaar vormt en dat daarvoor ook geen aanwijzingen zijn. Hij uit enkel kritiek. Volgens betrokkene is hij in staat tot een redelijke waardering van zijn belangen. Er is geen sprake van ernstig nadeel dat alleen door een opname kan worden afgewend. Daarbij wijst hij erop dat geen ambulante zorg is geprobeerd. Verder geeft betrokkene aan dat hij geen psychische stoornis heeft. De advocaat heeft gesteld dat er in juridische zin geen sprake is van een psychische stoornis. De medische verklaring is niet gebaseerd op een persoonlijk gesprek. Betrokkene heeft pas op de dag van de zitting voor het eerst een gesprek gehad met een psychiater, waarin betrokkene geen vragen heeft beantwoord. Als toch wordt aangenomen dat er sprake is van een psychische stoornis, dan is volgens de advocaat geen sprake van ernstig nadeel. De klachten van betrokkene worden door de politie namelijk niet in behandeling genomen en leveren hen dus geen extra werk op. Ook veroorzaakt betrokkene geen overlast in de buurt en roept hij geen agressie over zich af. Dat hij veel e-mails stuurt, maakt dit niet anders, omdat die geen dreigende toon hebben. De advocaat verzoekt daarom primair het verzoek af te wijzen. Subsidiair verzoekt hij dat betrokkene geen medicatie krijgt, nu niet is gebleken dat dit noodzakelijk is. Volgens de advocaat komt betrokkene met een paar goede gesprekken misschien ook tot het inzicht dat hij minder moet mailen naar de politie.

De psychiater van het [afdeling] heeft ter zitting toegelicht dat zij betrokkene voor de zitting kort heeft gezien, maar dat hij geen vragen wilde beantwoorden. Zij heeft op basis van de korte opname op de afdeling ook nog niet veel observaties kunnen doen. Volgens de psychiater is een opname nodig om de diagnostiek verder in gang te zetten en om te kijken of tot een goede samenwerking kan worden gekomen. Hoewel zij betrokkene zelf niet heeft kunnen spreken, geeft zij aan dat er bij de opname een gesprek is geweest met een andere arts. Dat betrokkene overlast veroorzaakt in de buurt en veel meldingen doet bij de politie lijkt volgens die arts voort te komen uit een uitgebreid waansysteem, waaruit wordt afgeleid dat sprake is van psychotische klachten. Er wordt voor de behandeling gedacht aan het starten met medicatie, antipsychotica.

De psychiater uit het ambulante kader heeft ter zitting verklaard dat hij geen kennis heeft kunnen maken met betrokkene, omdat hij niet op afspraken verschijnt. Hij geeft aan dat de indruk die hij van betrokkene heeft gekregen, in de medische verklaring is opgenomen. De psychiater licht toe dat zij denken dat er sprake is van een psychotische stoornis, maar dat ze het nader willen onderzoeken. Betrokkene doet de deur niet open en belt niet terug. Omdat ambulante zorg niet van de grond is gekomen, acht de psychiater een opname noodzakelijk. Na de vorige zitting is er niet meer zicht op betrokkene gekomen en het contact is nog steeds niet tot stand gekomen.

De wijkagent heeft ter zitting toegelicht dat hij betrokkene sinds 2018 kent. Betrokkene is toen in beeld gekomen, omdat zijn ouders zagen dat zijn psychische toestand veranderde en zich zorgen maakten over hem. Aanvankelijk verliep het contact met betrokkene goed, maar rond 2021 is het contact gestopt. Hij deed de deur niet meer open. Volgens de wijkagent lukt het sindsdien niet meer om in contact met betrokkene te komen. Uit de berichtgeving van betrokkene leidt de wijkagent af dat zijn toestand verslechtert. De wijkagent geeft aan dat er geen meldingen zijn van overlast door betrokkene in zijn portiek.

De politieagent van het basisteam Zuiderpark heeft ter zitting naar voren gebracht dat hij sinds kort betrokken is. Hij vindt de uitlatingen van betrokkene zorgelijk, ook die over buurtbewoners. Daarnaast geeft hij aan dat er sinds januari door betrokkene 105 meldingen bij de politie zijn gedaan, waarvan 26 in de afgelopen zes weken. En dit betreft dan alleen de berichten die betrokkene naar de politie stuurt.

De casemanager van het TDM heeft verklaard dat er zorgen bestaan over betrokkene. Er is sprake van een toename van het aantal klachten richting het Rijksdomein en de toon van deze klachten is heftig. Betrokkene benadert niet alleen de politie, maar ook personen binnen het Rijksdomein zelf. Omdat er geen contact met betrokkene tot stand komt, is onduidelijk in hoeverre hij naar zijn wanen zal handelen. Zo staat bijvoorbeeld in zijn stukken dat betrokkene denkt dat hij vermoord zal worden. Dat kan een angstaanjagende waan zijn. Er bestaat daarom ook een risico op het oproepen van agressie van derden.

De rechtbank stelt vast dat de onafhankelijke psychiater geen onderzoek in persoon heeft kunnen uitvoeren. Uit de medische verklaring blijkt voldoende waarom betrokkene niet in persoon is onderzocht en op welke gronden de psychiater toch tot de conclusie is gekomen dat is voldaan aan de vereisten voor een zorgmachtiging. De onafhankelijk psychiater heeft betrokkene uitgenodigd voor een gesprek en een huisbezoek aangekondigd. Betrokkene heeft enkel per mail gereageerd dat hij de afspraken wil annuleren en heeft bij het aangekondigde huisbezoek niet open gedaan. Uit de medische verklaring leidt de rechtbank af dat deze is opgesteld op basis van de dossierstukken, informatie vanuit het Openbaar Ministerie, de Gemeente en een buurman. Ook de psychiater die in het ambulante kader is betrokken, krijgt geen (telefonisch) contact met betrokkene en wordt niet binnengelaten. De rechtbank stelt vast dat door zowel de onafhankelijke psychiater als de psychiater in het ambulante kader meerdere pogingen zijn gedaan om met betrokkene in contact te komen. Dit is echter niet gelukt omdat betrokkene hier niet aan meewerkt en al het contact afhoudt. Ook nadat de zorgmachtiging voor één maand is afgegeven, is dit contact met betrokkene niet tot stand gekomen. Betrokkene is inmiddels opgenomen in een kliniek, maar deze opname heeft een dag voor de zitting pas plaatsgevonden. Bij het gesprek dat betrokkene heeft gehad met zijn behandelend psychiater binnen de kliniek, heeft betrokkene aangegeven geen vragen te zullen beantwoorden.

Uit de overgelegde stukken is gebleken dat betrokkene lijdt aan een psychische stoornis, te weten een (verdenking op) psychotische stoornis.

Deze stoornis leidt tot ernstig nadeel, gelegen in:

- levensgevaar;

- ernstig lichamelijk letsel;

- ernstige psychische schade;

- maatschappelijke teloorgang;

- de situatie dat betrokkene met hinderlijk gedrag agressie van anderen oproept;

- de situatie dat de algemene veiligheid van personen of goederen in gevaar is.

Zoals ook omschreven in de tussenbeschikking zorgt betrokkene voor overlast in zijn buurt, een onveilig gevoel in zijn portiek en stuurt hij naar verschillende instanties talloze mails en klachten. In de meldingen die betrokkene bij de politie doet is de toon van betrokkene aan het veranderen. De politie kwalificeert de situatie van betrokkene als dreigend. Zo wordt er gevreesd dat betrokkene vanuit zijn paranoia zal gaan handelen en bijvoorbeeld geweld zal gebruiken, maar ook dat betrokkene met zijn uitspraken en gedrag agressie van anderen over zich afroept. Daarbij is er ook sprake van maatschappelijke teloorgang.

Betrokkene heeft bij de rechtbank een groot aantal aanvullende stukken ingediend, waaronder een cassatieschriftuur, artikelen, e-mails, WhatsApp-berichten, een groot aantal klachten die bij de politie zijn ingediend en een aangifte. De rechtbank kan deze stukken niet in detail bespreken, maar zal zich beperken tot de belangrijkste punten. Uit de stukken blijkt met name dat betrokkene vindt dat onder meer de politie, Parnassia en zijn familie hem lastigvallen en stalken. Ook heeft betrokkene ter zitting gesteld dat de politie geen bewijs levert van de ingenomen stellingen. De rechtbank ziet echter geen aanleiding om te twijfelen aan door de politie ter zitting gegeven toelichting ten aanzien van de grote hoeveelheid klachten die betrokkene heeft ingediend en de toon van deze klachten. De rechtbank heeft van betrokkene zelf meerdere van de door hem bij de politie ingediende klachten ontvangen. Ook hieruit kan worden afgeleid dat betrokkene veel klachten indient en dat hij hierin situaties schetst die zeer zorgelijk zijn.

In de stukken heeft betrokkene verder meermaals aangegeven dat hij in hoger beroep is gegaan tegen een vermoeden van een psychische stoornis. Betrokkene heeft ook een cassatieschriftuur overgelegd. Voor zover betrokkene bedoelt dat hij tegen een arrest in een strafzaak is opgekomen, kan dit niet leiden tot de conclusie dat in onderhavige zaak niet van een psychische stoornis kan worden uitgegaan. Zoals hierboven is overwogen, is de rechtbank van oordeel dat in deze zaak voldoende informatie en duidelijkheid is om wel van uit te gaan van een psychische stoornis.

Om het ernstig nadeel af te wenden, de geestelijke gezondheid van betrokkene te stabiliseren, de geestelijke gezondheid van betrokkene te herstellen zodanig dat hij zijn autonomie zoveel mogelijk herwint en de door de stoornis bedreigde of aangetaste fysieke gezondheid van betrokkene te stabiliseren of te herstellen, heeft betrokkene zorg nodig.

Gebleken is dat er geen mogelijkheden voor passende zorg op vrijwillige basis zijn. Er is van alles geprobeerd om met betrokkene in contact te komen en hem in zorg te krijgen, maar dit is tot op heden niet gelukt. Om die reden is verplichte zorg nodig.

De in het verzoekschrift genoemde vormen van zorg zijn gebaseerd op de medische verklaring, het zorgplan en het advies van de geneesheer-directeur. Deze vormen van verplichte zorg zijn door de rechtbank tijdens de mondelinge behandeling besproken.

Gelet op het voorgaande acht de rechtbank de volgende vormen van verplichte zorg noodzakelijk om het ernstig nadeel af te wenden:

- toedienen van medicatie;

- verrichten medische controles;

- andere medische handelingen en therapeutische maatregelen;

- beperken van de bewegingsvrijheid;

- aanbrengen van beperkingen in de vrijheid het eigen leven in te richten, die tot gevolg hebben dat betrokkene iets moet doen of nalaten, waaronder het gebruik van communicatiemiddelen;

- opnemen in een accommodatie.

De rechtbank ziet geen reden om te bepalen dat er geen antipsychotica mag worden toegediend. Het is aan de behandelaar om te bepalen welke behandeling het meest aangewezen is en of daar eventueel antipsychotica bij moeten worden toegediend.

Er zijn geen minder bezwarende alternatieven die hetzelfde beoogde effect hebben. De voorgestelde verplichte zorg is bovendien evenredig en naar verwachting effectief. Uit de stukken blijkt verder dat bij het bepalen van de juiste zorg rekening is gehouden met de voorwaarden die noodzakelijk zijn om deelname van betrokkene aan het maatschappelijk leven te bevorderen, alsmede met de veiligheid van betrokkene.

Gelet op het voorgaande is voldaan aan de criteria voor en doelen van verplichte zorg als bedoeld in de Wvggz. De zorgmachtiging zal worden verleend.

De rechtbank:

verleent een zorgmachtiging ten aanzien van:

geboren op [geboortedatum] 1976 te [geboorteplaats] ,

inhoudende dat bij wijze van verplichte zorg de volgende maatregelen kunnen worden getroffen:

- toedienen van medicatie;

- verrichten medische controles;

- andere medische handelingen en therapeutische maatregelen;

- beperken van de bewegingsvrijheid;

- aanbrengen van beperkingen in de vrijheid het eigen leven in te richten, die tot gevolg hebben dat betrokkene iets moet doen of nalaten, waaronder het gebruik van communicatiemiddelen;

- opnemen in een accommodatie;

bepaalt dat deze machtiging geldt tot en met 23 januari 2026;

Bij het verzoekschrift zijn de volgende bijlagen gevoegd:

- een op 16 juni 2025 ondertekende medische verklaring van [naam 1] , psychiater, die niet bij de behandeling betrokken was;

- een blanco zorgkaart;

- een zorgplan van 16 juni 2025;

- de bevindingen van de geneesheer-directeur van 1 juli 2025;

- een uittreksel uit de justitiële documentatie;

- een afschrift van de politiemutaties.

De mondelinge behandeling van het verzoek heeft plaatsgevonden op 23 juli 2025. Daarbij zijn gehoord:

- de advocaat;

- de behandelaar, [naam 2] ;

- de behandelaar, [naam 3] ;

- de wijkagent, [naam 4] ;

- de wijkagent, [naam 5] .

Omdat door de officier van justitie een nadere toelichting op of motivering van het verzoek niet nodig werd geacht en het de rechtbank ter zitting is gebleken dat diens aanwezigheid ook niet noodzakelijk was om tot een inhoudelijke beslissing te kunnen komen, is de officier van justitie niet gehoord.

De rechtbank heeft vastgesteld dat betrokkene niet in staat was en/of bereid was zich te doen horen. Tijdens het huisbezoek heeft de wijkagent ( [naam 4] ) – die al zes jaar contact heeft met betrokkene – meermaals aangeklopt en door de deur tegen betrokkene gesproken. De wijkagent heeft aangegeven dat de rechtbank graag met betrokkene zou willen spreken over het verzoek om een zorgmachtiging. Betrokkene heeft de deur niet opengedaan.

De zitting heeft vervolgens buiten, op een plek buiten gehoorsafstand van anderen, plaatsgevonden.

Namens betrokkene is ter zitting verzocht het verzoek af te wijzen. De advocaat heeft ten eerste aangevoerd dat de medische verklaring die toegevoegd is aan het dossier, niet voldoet aan de formele vereisten van de Wvggz. De onafhankelijk psychiater baseert zijn oordeel immers enkel op informatie uit het dossier, maar niet op gesprekken met betrokkene. Er is geen psycholoog of psychiater bij betrokkene geweest. Ondanks dat blijkt uit de communicatie van betrokkene (mailcorrespondentie), wel dat er sprake is van een stoornis. De vraag is echter of deze stoornis leidt tot ernstig nadeel. Betrokkene wil niet gehoord worden en heeft aangegeven dat iedereen tegen hem is en uit deze kennelijke proceshouding maakt de advocaat op dat betrokkene geen zorgmachtiging wenst.

De behandelaren hebben ter zitting naar voren gebracht dat zij betrokkene niet goed in beeld hebben kunnen krijgen. Er is sprake van erg summier contact waardoor de behandelaren moeten varen op de informatie die zij van andere instanties binnenkrijgen. Het is moeilijk om het ernstig nadeel in te schatten, maar het is van belang om betrokkene in zorg te krijgen om verergering te voorkomen.

De wijkagent heeft ter zitting aangegeven dat het ernstig nadeel zich vooral uit in de digitale correspondentie van betrokkene. Betrokkene heeft afgelopen maand vijftien meldingen gedaan bij de politie en heeft afgelopen jaar 432 klachten ingediend bij de politie. Daarbij beledigt betrokkene andere mensen en hij maakt andere mensen zwart. Het mailbereik van betrokkene is erg groot en zijn beledigende mails die dreigende uitspraken bevatten verstuurt hij naar de politie, ministers, het Koningshuis, de NS en mensen werkzaam bij de woningbouwvereniging. Er is al een aantal stopbrieven verstuurd vanuit de politie. Dit lijkt kortdurend positief effect te hebben, maar daarna neemt het aantal mails en meldingen weer toe. Het Team Dreigingsmanagement van de politie signaleert hierbij naarmate de tijd verstrijkt een verharding in de toon van de correspondentie van betrokkene. Het is niet mogelijk om met betrokkene in contact te komen, waardoor de politie niet goed in beeld krijgt wat voor ontwikkeling betrokkene momenteel doormaakt.

Ten aanzien van hetgeen de advocaat over de inhoud van de medische verklaring naar voren heeft gebracht overweegt de rechtbank als volgt. Gezien het afwerende gedrag van betrokkene is het voor de onafhankelijk psychiater na meerdere pogingen niet mogelijk geweest om betrokkene te onderzoeken, waardoor hij zijn oordeel heeft moeten baseren op dossieronderzoek. De politie heeft ter zitting aangegeven dat betrokkene in zes jaar slechts één keer op eigen afspraak naar een gesprek is gekomen. Het is dus niet te verwachten dat betrokkene op vrijwillige basis zal meewerken aan een onderzoek door de onafhankelijk psychiater, waardoor betrokkene binnen een vrijwillig kader hoogstwaarschijnlijk buiten beeld van de instanties zal blijven. Gezien deze omstandigheden zal de rechtbank bij haar beoordeling wel uitgaan van de medische verklaring, ondanks het feit dat betrokkene niet in persoon door de psychiater is onderzocht.

De rechtbank voegt hier nog het volgende aan toe.

Gezien de verharding in de toon en het feit dat zowel de zorg als de politie geen inschatting kan maken wat betreft de veiligheidsrisico’s voor de personen die correspondentie van betrokkene ontvangen, en voor de personen die worden genoemd in de correspondentie van betrokkene, acht de rechtbank het risico te groot om langer af te wachten op bijvoorbeeld een nadere poging tot onderzoek door een onafhankelijk psychiater of een nadere poging betrokkene te horen.

Inhoudelijk oordeel

Uit de overgelegde stukken en wat ter zitting is besproken is gebleken dat betrokkene lijdt aan een psychische stoornis, te weten een psychotische stoornis.

Deze stoornis leidt tot ernstig nadeel, gelegen in:

- levensgevaar;

- ernstig lichamelijk letsel;

- ernstige psychische schade;

- maatschappelijke teloorgang;

- de situatie dat betrokkene met hinderlijk gedrag agressie van anderen oproept;

- de situatie dat de algemene veiligheid van personen of goederen in gevaar is.

Betrokkene zorgt voor overlast in zijn buurt, zorgt voor een onveilig gevoel in de portiek en belast verschillende instanties door talloze mails te sturen en meldingen te maken. Naarmate de tijd verstrijkt verhardt de toon van betrokkene in zijn contact. De politie heeft de situatie van betrokkene als dreigend gekwalificeerd. Er wordt gevreesd dat betrokkene vanuit zijn paranoia zal gaan handelen en geweld zal gebruiken. Hierbij is sprake van maatschappelijke teloorgang.

Om het ernstig nadeel af te wenden, de geestelijke gezondheid van betrokkene te stabiliseren, de geestelijke gezondheid van betrokkene te herstellen zodanig dat hij zijn autonomie zoveel mogelijk herwint en de door de stoornis bedreigde of aangetaste fysieke gezondheid van betrokkene te stabiliseren of te herstellen, heeft betrokkene zorg nodig.

Gebleken is dat er geen mogelijkheden voor passende zorg op vrijwillige basis zijn. Betrokkene vertoont zorgmijdend en afhoudend gedrag. Het is niet mogelijk geweest voor de behandelaren en voor de onafhankelijke psychiater om betrokkene te onderzoeken dan wel om hem te behandelen. Om die reden is verplichte zorg nodig.

De in het verzoekschrift genoemde vormen van zorg zijn gebaseerd op de medische verklaring, het zorgplan en het advies van de geneesheer-directeur.

Gelet op het voorgaande acht de rechtbank de volgende vormen van verplichte zorg zonder meer noodzakelijk om het ernstig nadeel af te wenden:

- toedienen van medicatie;

- verrichten medische controles;

- andere medische handelingen en therapeutische maatregelen;

- aanbrengen van beperkingen in de vrijheid het eigen leven in te richten, die tot gevolg hebben dat betrokkene iets moet doen of nalaten, waaronder het gebruik van communicatiemiddelen;

- beperken van de bewegingsvrijheid;

- opnemen in een accommodatie.

Gelet op het voorgaande is voldaan aan de criteria voor en doelen van verplichte zorg als bedoeld in de Wvggz. De zorgmachtiging zal daarom worden verleend.

De rechtbank zal de duur van de zorgmachtiging beperken tot één maand, zodat de GGZ-instelling de mogelijkheid heeft om in verplicht kader betrokkene (te onderzoeken en) zorg aan hem te verlenen De behandeling van het verzoek zal voor de resterende vijf maanden worden aangehouden. Op de vervolgzitting zal de extra informatie die in de komende maand beschikbaar komt bij de beslissing over het verlenen van de zorgmachtiging voor de overige vijf maanden worden meegewogen.

De rechtbank:

verleent een zorgmachtiging ten aanzien van:

geboren op [geboortedatum] 1976 te [geboorteplaats] ,

inhoudende dat bij wijze van verplichte zorg de volgende maatregelen kunnen worden getroffen:

- toedienen van medicatie;

- verrichten medische controles;

- andere medische handelingen en therapeutische maatregelen;

- aanbrengen van beperkingen in de vrijheid het eigen leven in te richten, die tot gevolg hebben dat betrokkene iets moet doen of nalaten, waaronder het gebruik van communicatiemiddelen;

- beperken van de bewegingsvrijheid;

- opnemen in een accommodatie;

bepaalt dat deze machtiging geldt tot en met 23 augustus 2025;

houdt het verzoek voor het overige aan tot een nader te bepalen zitting, gelegen vóór 23 augustus a.s., waartoe partijen opgeroepen dienen te worden.